Nederlands Advocaten Voetbalteam

Welkom op de officiële website van het Nederlands Advocaten Voetbalteam!

Tournaments

Eurolawyers 2015

Link fotos

Link blogs

 

Mundiavocat 2014

Link fotos

Link blogs

Link video Mundi

Het voetbalseizoen 2014 begon goed voor het Nederlands Advocaten Voetbalteam! Zo was ons optreden het jaar ervoor de binnenlandse pers niet onopgemerkt gebleven en werden we uitgenodigd om het programma van Voetbal International op RTL 7 met Johan Derksen, Jan Boskamp, Rene van der Gijp en Wilfred Genee bij te wonen! Wat volgde was een diepte-interview met captain Mike Niekoop over onze deelname aan het WK. Terugkijken kan hier.

Maandenlange voorbereidingen, eindeloze tactische besprekingen en 900 oefenminuten vielen samen in de week van het WK voetbal voor advocaten 2014. Waar enkele spelers in de bus naar het vliegveld nog billable waren, hadden de meeste hun out of office reply al ingesteld: 'Dank voor uw bericht. In verband met interlandverplichtingen ben ik niet in staat uw email te beantwoorden.' De sfeer lijkt goed. Zo zeggen ze dat toch? Er wordt gelachen en wat dolletjes gemaakt. Deze groep 'moet het nog een keer doen'. De vraag is of het technisch hart (Jusic, Brouwer, Le Clercq en Niekoop) die groepschemie kan creëren waar elke winnaar van een eindtoernooi het altijd over heeft. En geluk. Het nodige portie geluk. De kopbal van Kieft ('88), het eigen doelpunt van de Denen ('10), de kopstoot van Ortega ('98) en de grote teen van Cassillas. Geluk en pech liggen dicht bij elkaar.

De poulefase was geen onverdeeld succes: 1x verloren (1-0 tegen Turkije), maar wel twee keer winst (2-0 tegen Brazilie en 8-0 tegen Japan), wat betekende dat we uiteindelijk 2e zijn geworden in de poule en een plek bij de zestien beste advocaten voetbalteams ter wereld hadden bereik! De laatste keer dat een Nederlands op het WK Voetbal voor Advocaten zover is gekomen is volgens de geschiedenisboeken in 1996 voor het laatst geweest.

In de achtste finale moesten we tegen de nummer 1 uit poule G, de advocaten uit Rio de Janeiro - we hadden ons laten vertellen dat zij nog beter waren dan 'onze' Brazilianen uit de poule en daar was geen woord over gelogen. Reikhalzend had toernooidirecteur Vincent Pinatel uitgekeken naar de confrontatie tussen deze teams, twee ploegen die garant staan voor attractief, aanvallend voetbal. De wedstrijd was door Pinatel zelfs uitgeroepen tot "Match of the Day". De dag ervoor hadden we de gehele dag doorgebracht in het badhuis en had iedereen verplicht op de massagetafel gelegen. Lichamelijk waren we helemaal zen en klaar voor de confrontatie met de sambavoetballers uit Rio de Janeiro. De wedstrijd werd gespeeld in het stadion van Budafok FC met een capaciteit voor 4000 man - genoeg ruimte voor de 12e man dus zou je zeggen. We waren al even bezig met de warming-up, iedereen was geconcentreerd. De Brazilianen kwamen net als altijd lekker nonchalant 5 minuten voor de aftrap sambadansend het veld op. Op het eerste gezicht waren we onder de indruk van wat we zagen. Een paar Hulks, Neymars en Willians die elkaar in een rondotje de bal achter het standbeeld overspeelden over de breedte van het veld. De Braziliaanse verdediging alleen al had een gemiddelde lengte van 2.20m en de bouw van een Poolse kermisopbouwer. Van de corners hoefden we het daarom niet te hebben in ieder geval. Over de wedstrijd kunnen we kort zijn: een zwaar onterecht 1-0 verlies. Vanaf de aftrap was al duidelijk dat dit Braziliaans team er geen zin in had om er een leuke wedstrijd van te maken. Bij bosjes tegelijk vielen ze neer; het leken wel dominostenen. Elke Nederlandse aanval werd door het Braziliaanse Sloop en Afbraak B.V. vakkundig om zeep geholpen. Elke bal werd het stadion uit gepoeierd. De treurigheid bereikte z'n hoogtepunt wanneer er wederom een bal richting derde ring verdwijnt en er op dat moment geen vrije ballen meer waren om mee te voetballen – onze reservespelers waren nog druk bezig om de vorige ballen te zoeken. We wisten dat de Brazilianen nog een bal hadden en attendeerden de scheidsrechter daar op, maar wat bleek: de reservespelers hadden de bal tussen de tassen verstopt en deden net alsof ze geen bal meer hadden.....Amin nam dit als een uitnodiging aan om zich met een dubbele Nelson in de Braziliaanse tassen te werpen om de bal te pakken. Dit leidde tot Braziliaanse spelers die flauw vielen, de scheidsrechter die huilende Brazilianen voor zich had – het was een achtbaan van emoties. Verliezen is nooit leuk, maar deze dag had het anti-voetbal gewonnen. Een onterechte winnaar, zo vond ook een aantal Brazilianen zelf die na de wedstrijd excuses kwam aanbieden voor de gestolen overwinning. We waren een paar keer erg dicht bij de gelijkmaker geweest maar de bal wilde er niet in. Weg wereldkampioenschap, weg droom, weg 50 bier die de managing partner van Clifford Chance had beloofd als we zouden winnen.....

De dag na de verloren wedstrijd tegen de Brazilianen, was de treurnis nog aanwezig. De manier waarop we hebben verloren bood namelijk weinig ruimte voor troost. Troost dat je eigenlijk van een goede en technisch zeer bekwame tegenstander hebt verloren. Het spel van de Brazilianen bood namelijk geen ruimte voor relativering. Ze zuigen, ze irriteren, ze duikelen, ze provoceren, ze zijn een stel roestige spijkers die krassend over een schoolbord gaan. Maar dat hoort er schijnbaar bij te horen tegenwoordig, dat noemt men dan voetbalwijsheid, routine - ze zouden het spelletje slim spelen. Alsof dat het goedmaakt, je wordt bijna gedwongen er mee te moeten leven. De ware voetbalpurist in ons schreeuwt het uit, het is een dikke fluim op de nalatenschap van ware voetbalhelden als Van Hanegem, Haan, De Wolf en Wouters. Rasechte rouwdouwers die nog tijdens de rust iemand met een glimlach over de reclameborden heen konden kegelen. Je zou bijna verlangen naar die tijd. Het verlies tegen Brazilië zat nog diep. Met een promillage nog boven wat wettelijk is toegestaan, melden we ons voor de wedstrijd tegen Canada. Het nemen van deze hobbel om door te gaan in de strijd om de 9e plaats zou echter geen gemakkelijke opgaaf worden, we traden aan tegen het beste wat Canada aan voetballende advocaten te bieden heeft. Bovendien hadden we nog een klein drink-je-verlies-weg-bacchanaal in de benen (smoes 1). Het was onze vijfde wedstrijd en de grote Louis van Gaal heeft ooit gezegd dat het wetenschappelijk is bewezen dat je tijdens een toernooi zo rond de vijfde wedstrijd een dipje hebt (smoes 2). We starten fel, maar binnen enkele minuten bleek al dat de vermoeidheid na de slooppartij tegen de Brazilianen de grootste tegenstander was vandaag (smoes 3). In een verzengende hitte van 30C (smoes 4), lag het tempo tegen Canada erg laag. De scheidsrechter floot na 90 minuten en de brilstand stond nog steeds op het scorebord: penalty's. Nederland en penalty's, dat is nooit een goed huwelijk geweest en dat bleek ook wel: de penaltyreeks werd verloren, hopeloos zelfs.

Na de met penalty's verloren wedstrijd tegen Canada, was de 13e plaats nog het hoogst haalbare. We speelden wederom tegen een Braziliaans team, dit keer tegen de advocaten uit Goias. Over deze wedstrijd kunnen we kort zijn: 2-0 verlies. Op de slotdag spelen we om plek 15 en 16 tegen een Turks team uit een gebied aan de kust van Izmir – je zag aan alles dat dit de meer macho Turken waren met baarden, raybans en van dat Chris Zeegers-haar dat altijd per ongeluk goed zit. De locatie was het trainingscomplex van Ferencvaros, een van de meest succesvolle clubs van Hongarije. Maar ook de club van Nederlands spelers Julien Jenner, Jack Tuyp, Mark Otten en van Leonardo (kennen we die nog, nog, nog). Jenner is ons zelfs nog komen opzoeken, nadat hij had begrepen dat een team Nederlandse advocaten op het trainingscomplex van zijn club moest spelen. Dan de wedstrijd: we speelden op een veld naast dat waar het eerste team moest trainen, dus de Nederlanders hebben ook nog even naar onze wedstrijd gekeken. Ze boden nog aan om mee te spelen, alleen daar was de trainer van Ferencvaros het niet zo mee eens, aangezien ze die avond een belangrijke kwalificatiewedstrijd voor de Europa League moesten spelen. Het had denk ik ook niet uitgemaakt want het Turkse team werd volledig van de mat gespeeld. Bij rust stonden we met 3-0 voor en na rust liepen we uit naar 6-0. De Turken deden in de slotminuten nog iets terug, maar uiteindelijk hebben we het toernooi afgesloten met een 6-2 winstpartij. De 15e plek was binnen!

Hiermee was Mundiavocat 2014 ten einde gekomen. We hebben een unieke prestatie geleverd en kunnen met opgeheven hoofd Budapest verlaten. Sinds 1996 is er niet meer een Nederlands team zo hoog geëindigd op het mondiale eindtoernooi en we zijn het 4e Europese land op de eindlijst – dat beloofd wat voor het EK! Het Turkse team Bosphorus uit onze poule heeft uiteindelijk het toernooi gewonnen. Voor ons een extra stimulans voor het volgende WK, want van dit team hadden we kunnen winnen. Als zij wereldkampioen kunnen worden, kunnen wij dat ook!

Graag willen wij via deze weg onze sponsoren bedanken die deelname aan de Mundiavocat mogelijk hebben gemaakt. Onze dank gaat uit naar de hoofdsponsor: Niehoff Werning & Kooij (www.nwk.nl). NWK is al sinds jaar en dag een trouwe sponsor van het Nederlands Advocaten Voetbalteam en is dan ook een prachtige hoofdsponsor voor ons! Daarnaast wordt het Nederlands Advocaten Voetbalteam gesteund door de volgende kantoren: Allen & Overy, Baker & McKenzie, Bierens Incasso, Boekel de Nerée, Brada law, Clifford Chance, DLA Piper, Klos Morel Vos & Schaap, Nauta Dutilh, Pels Rijcken & Droogleever Fortuijn en Rijppaert & Peeters.

Op naar het EK in Malta volgend jaar! 

 

Eurolawyers 2013

Link fotos

Link blogs

Van 4 t/m 9 juni 2013 streed het Nederlands Advocaten Voetbalteam om het Europees Kampioenschap Voetbal voor Advocaten. Het toernooi vond plaats om en nabij Paestum (http://nl.wikipedia.org/wiki/Paestum), een stad onder de rook van Napels. In Paestum ís bijzonder weinig te beleven, des te meer om te bekijken. De tempels die zo rond 600 jaar B.C. zijn gebouwd staan er namelijk nog steeds en zijn de moeite meer dan waard.

Dat voor wat betreft de cultuur, dan het voetbal. Dinsdagavond vond de loting plaats. De introductie deed Eurovisiesongfestivalachtig aan en duurde anderhalf uur - een heel verhaal in het Frans (terwijl er maar één Frans team meedeed), hetzelfde vermoeiend lange verhaal vervolgens in het Italiaans, dan nog een keer in het Turks, om te worden samengevat in het Engels met enkel de woorden: "Yes, sank yoe". Daarbij had ook elke spreker zijn eigen filmpje over het toernooi en de streek laten maken, in kwaliteit variërend van met het boek "Editing for dummies" op de schoot, tot en met zeer professioneel ogende intro's met beelden uit eerdere edities van de Eurolawyers, afgewisseld met beelden uit de Champions League "Huh, heeft Messi hier ooit aan meegedaan, of waar komen die beelden nou vandaan?". Nadat toernooi directeur Vincent Pinatel opkwam en minuten lang door het Nederlandse team werd toegezongen, kon de loting eindelijk beginnen. In de zaal hadden we al enkele professioneel ogende teams gespot, waarvan we liever hoopten hier niet aan gekoppeld te worden. Teams met van die jongens met snelle hanekam en diamanten oorbelletjes, armen vol tatoeages en quasi nonchalant op de slippertjes rondlopend - de typische advocatenlook natuurlijk. Bij het zien van al deze semivedettes, bedachten we dat het misschien toch allemaal wat moeilijker zou worden Om Europees Kampioen te worden dan vooraf gedacht. Uiteindelijk werden wij gekoppeld aan 1 van de 8 (!) Turkse teams uit Istanbul, een team uit Zagreb en de Italianen uit Palermo. Een pittige loting, nu onze tegenstanders natuurlijk wel gebouwd zijn voor +30 graden weer, in tegenstelling tot ons team dat drie zonnestralen per jaar gewend is (eerste excuus). De poulefase werd dan ook geen onverdeeld succes. 2x gelijk (Kroaten 1-1 en Italianen 0-0) en 1 x verloren (Turken 2-1). Daarbij merk ik op dat de Italianen natuurlijk het thuisvoordeel hadden (tweede excuus), de Kroaten als volleerd synchroon springers een pingel versierden (derde excuus) en wij vanwege een alles-of-niets-instelling (we moesten winnen om bij de laatste acht te komen dus speelden met meer risico) in het Turkse counter-kromzwaard zijn gelopen (etc..). Overigens deden de Italianen en Kroaten in hun wedstrijden tegen ons nog goede zaken in het huilklassement. Er werd bijzonder veel gemiemeld, veel schwalbes, veel verongelijkte gezichten, veel duikelingen, en soms tijdens het vallen werd er al met veel armgebaren gevraagd om gele en rode kaarten. Het schijnt erbij te horen. De 2-1 verlies wedstrijd tegen de Turkije betekende wel dat we niet door waren naar de laatste acht: weg finale, weg beker, weg droom.

Na de poulewedstrijden maakten we de balans op: drie groepswedstrijden gespeeld, drie keer beter zijn dan je tegenstander maar niet weten te winnen. Met twee punten niet bij de laatste acht, maar naar de kruisfinales voor de plekken daaronder. Daarin moesten we het in de eerstvolgende wedstrijd weer opnemen tegen de Kroaten. Dit maal (kansloos) ten onder. Ze waren deze keer simpelweg beter en gehaaider en ons gebrek aan scorend vermogen (wat werd gecompenseerd in de 3e helft) brak ons op. En zoals Cor Pot eerder deze week aangaf, het is wetenschappelijk bewezen dat je tijdens een toernooi zo rond de vierde wedstrijd een dipje hebt. Konden we dus vooraf weten. Na deze verliespartij was de 13e plek nog het hoogst haalbare. Dan moest er wel eerst gewonnen worden van: Rusland. Een pot om niet snel meer te vergeten. Wanneer we het veld opkomen, zien we alleen nog de keeper van Rusland. Hij lijkt een goedwillende amateur uit het vierde. Categorietje Jeroen Verhoeven. Onderschatting maakt zich meester van ons team en iedereen begint grappend over pizza's aan de warming-up. Dan gaat er een kleedkamerdeur open en komt de rest van het Russische team het veld opgelopen. Humor maakt plaats voor angst, want een peloton reuzen betreedt het veld. Zeg maar kermisopbouwers van de zwaardere categorie. Die met de blote hand een reuzenrad in elkaar klussen. De wedstrijd kenmerkte zich ook door de vele overtredingen en na de wedstrijd waren we ook 3 geblesseerden rijker. Na een bezoekje aan Dick van Toorn hadden we nog net 11 fitte spelers over voor de laatste wedstrijd. We hebben als leeuwen gevochten (soms bijna letterlijk), maar uiteindelijk een zwaarbevochten 3-2 overwinning uit het vuur gesleept. Gevreesd werd voor ons leven. Des te groter was de verrassing dan ook dat dezelfde Russen later die avond op het gala, onze grootste fans bleken te zijn. Als team hadden we het plan opgevat een ode te brengen aan de grootste voetballer die het Nederlandsch voetbal ooit heeft voortgebracht: Ruud Gullit. Ik als Ruud Gullit-fan van het eerste uur was ook zeer content met deze keuze. Onderstaand het bewijs van deze lofzang die zeer goed ontvangen werd door de organisatie, de andere teams en zelfs Ruud Gullit zélf (mooiste comment ooit op Facebook)! Iedereen wilde met ons op de foto en vele contacten werden gemaakt. Hierbij ging het niet alleen over voetbal, maar ook over het recht/advocatuur uit dat land. Bijzonder te zien hoe groot de verschillen kunnen zijn met andere landen. Vele visitekaartjes werden uitgewisseld en mooie contacten gelegd. Ik ben zelfs geïnterviewd door een Italiaanse zender die verslag deed van het evenement (ook een interview na de wedstrijd tegen Italië) en bij de prijsuitreiking werden we nog even speciaal door toernooidirecteur Pinatel geroemd om ons "tomeloos enthousiasme en goede spirit waarmee we aan het toernooi deelnamen".

De dag na het gala (zondag) speelden we tegen de zeer sportieve balie de Lyonnais. Dit bleek de mooiste wedstrijd van het toernooi te worden met een korfbaluitslag van 7-4. De scheidsrechter werd voor het begin van de tweede helft op de schouders het veld opgedragen, stonden tijdens de rust beide teams met de handjes in de lucht (een poging tot) dansen op de laatste hit van Daft Punk (tot grote hilariteit van de andere teams) en deden de Fransen met z'n allen een vreugdedans rond een teamgenoot van ons toen deze een penalty binnenschoot (wederom tot grote hilariteit van de andere teams). Deze wedstrijd had nog meer mooie momenten en was een mooie afsluiter van een nog mooier toernooi. De Fransen boden al snel aan, evenals de Belgen uit Antwerpen, om naar Amsterdam te komen om tegen ons te voetballen. En ook de Kroaten wilden maar al te graag dat wij bij hen op bezoek komen. Het is mooi om te zien dat zo’n toernooi in eerste instantie enkel en alleen om het voetbal lijkt te gaan, maar uiteindelijk ook een mooie gelegenheid is om banden met advocaten in omringende landen (maar zeker ook onderling) te leggen en/of aan te halen en dat maakt het toernooi nog mooier om bij te zijn!

Tot zover deze impressie, het was waanzinnig leuk om hieraan mee te mogen doen.  

Arriverderci!

Nieuws

Nederlands Advocaten voetbalteam speelt laatste oefenwedstrijd voor EK!

22-05-2017. Gisteravond heeft het Nederlands advocatenteam zijn uitzwaaiwedstrijd gespeeld tegen sv Huizen zat 3. Dit team noemt zichzelf ook wel FC Jailhouse United. De ene helft van het team had daarom extra visitekaartjes meegenomen voor het geval er nog extra klandizie uit de wedstrijd zou voortkomen, de andere helft sleepte de spreekwoordelijke messen onder de kicksen nog maar eens want met zo'n naam weet je het maar nooit. Achteraf gezien bleek het niet een team ex-gedetineerden te zijn, ook niet een team dat erg hard zijn best deed om in een jailhouse te komen en zeker niet een team wiens handelsmerk zou zijn ´met twee benen gestrekt inkomen en maar kijken of je toevallig ook nog de bal hebt´. Dat laatste kwam goed uit, want tijdens de teambespreking drukte de captain van de advocaten zijn manschappen nog op het hart twee zaken in het achterhoofd te houden: (1) geen blessures zo vlak voor het EK en (2) een slechte generale is een goed toernooi. Deze twee punten werden ter harte genomen, hetgeen resulteerde in een blessure vrije (aan doelstelling 1 dus voldaan), 2-4 verlies (ook aan doelstelling 2 voldaan). Al met al was het dus een zeer geslaagde uitzwaaiwedstrijd, die - met het EK voor de deur - snel weer zal verdwijnen uit het collectief geheugen. En dat is maar goed ook. Maar we hebben wel bewezen goed de instructies op te kunnen volgen. Een goed teken voor het EK!

IMG 4776

IMG 4766

 

FITHEID WINT HET VAN TALENT

17-05-2017. Afgelopen woensdag stond de jaarlijkse oefenwedstrijd tussen het Nederlands Militair Elftal en het Nederlands Advocaten Elftal weer op het programma. De wedstrijd werd gespeeld op het sportpark van FC Almere, die ook nog eens zo vriendelijk waren ons van tenues te voorzien, want Mike 'captain' Niekoop - zelf afwezig - was vergeten de tenues aan iemand mee te geven. Na wat last-minute afzeggingen hadden we uiteindelijk slechts 1 wisselspeler, en bovendien wat spelers die niet helemaal okselfris aan de wedstrijd begonnen. Gelukkig waren Paultje 'don't pinch me' Frenken en Dave 'Max zou ook meedoen' Hillen bereid het team voor deze avond te versterken.

De wedstrijd dan. Het was de eerste mooie zomerse dag van het jaar, en in de benauwende hitte bleek al snel dat de militairen ietsjes fitter waren dan de advocaten. We speelden echter goed georganiseerd en gaven weinig kansen weg, en konden er zelf een aantal keer gevaarlijk uitkomen in de counter. Het militair elftal bracht dus al snel enkele wisselspelers in (ze hadden er ongeveer 12) om wat meer lijn in het spel te krijgen. Vlak voor rust resulteerde dit helaas in de 1-0 na een miscommunicatie tussen Zijad 'coach' Jusic en Paul 'don't pinch me' Frenken. De tweede helft leek in het begin erg op de eerste helft, behalve dan dat het militaire elftal in de rust nog 5 nieuwe spelers had ingebracht die de hele eerste helft hadden gebruikt om op te drukken, en de energie bij een deel van ons team op begon te raken. Toch werd in een vlijmscherpe counter de defensie van Defensie uitelkaar gespeeld, en resulteerde dit in een strafschop voor ons, nadat Ahmad ondersteboven werd gelopen in het strafschopgebied. De scheidsrechter had het niet gezien, maar gelukkig was de grensrechter dapper genoeg om de verbale onvrede van de militairen te negeren en werd er alsnog een strafschop toegekend. Zijad 'coach' Jusic klaarde dit klusje gedecideerd; 1-1. Daarna kreeg de grensrechter aan de andere kant een zonnesteek, toen hij over het hoofd zag dat de spits van de tegenstander zo'n 10 meter buitenspel stond. Iedereen had het gezien, en stopte dus ook met voetballen, maar de grensrechter vlagde niet, de scheids floot niet, en de spits besloot uiteindelijk de bal toen maar binnen te schieten; 2-1. In de slotfase werd het verschil in fitheid nog wat zichtbaarder en scoorden de militairen nog 2x uit een hoekschop; eindstand 4-1. Verloren dus, maar wel goed georganiseerd verdedigd, iets wat we op het EK nog vaker zullen moeten doen (maar dan om een voorsprong vast te houden).

18486194 1400561979993636 4536112969393196721 n

18519926 1400562009993633 4168413907518539298 n

 

MISURA SARTORIA OFFICIËLE KLEDINGPARTNER NEDERLANDS ADVOCATEN TEAM

07-05-2017. Spelers van het Nederlands Advocaten Voetbalteam voortaan in persoonlijke maatkleding

Het Nederlands Advocaten Voetbalteam is een verbintenis aangegaan met Misura Sartoria als kledingsponsor voor maatpakken van de spelers. In het aan de Raampoortstraat in Rotterdam gevestigde Misura Sartoria werd de overeenkomst officieel beklonken door Rick Versnel (Misura Sartoria) en Zabih Etemadi (Nederlands Advocaten Voetbalteam).

Voor Etemadi is de overeenkomst met Misura Sartoria het begin van een mooie samenwerking. "Misura Sartoria creeert tot in detail uitgewerkte maatkleding. Dat zij nu ons team gaan kleden en hun naam aan ons hebben verbonden, is iets waar wij trots op zijn." Misura Sartoria heeft een sterke naamsbekendheid opgebouwd in de regio en merken dat steeds meer mensen kiezen voor hun maatwerk. Ze leveren zowel individuele kledingadviezen als totaaloplossingen voor gehele bedrijven. Misura Sartoria is dan ook flink aan het groeien. Los van de vestigingen in Rotterdam en Amersfoort zijn zij al enige tijd actief in Arnhem en Heerenveen. Op deze manier kunnen zij landelijk hun service aanbieden.

Ook Mike Niekoop, captain van het Nederlands Advocatenteam, is in zijn nopjes met de overeenkomst met Misura Sartoria. "Wij zijn gelukkig met de samenwerking met Misura Sartoria. Het maatwerk van Misura zorgt voor een representatieve uitstraling van de spelers van het team, zowel binnen als buiten de lijnen."

Misura streeft ernaar op persoonlijke wijze haar vakmanschap, kennis en passie te vertalen naar onderscheidende maatkleding die uw persoonlijkheid het beste laat uitkomen. Het authentiek vakmanschap herkent u direct in materialen, werkwijze en advies. Een afspraak maken? Dat kan via de volgende link.

Onder het genot van een wijntje worden de maten opgeschreven voor de nieuwe maatpakken.

IMG 4496

unnamed

 

DE INCASSOPROFESSIONALS KIEST VOOR SAMENWERKING MET NEDERLANDS ADVOCATEN VOETBALTEAM

05-05-2017. Nadat eerder deze maand al een nieuwe sponsor was gevonden, heeft het Nederlands Advocaten Voetbalteam vandaag bekend gemaakt dat ook De Incassoprofessionals nieuwe sponsor wordt van het team. Zabih Etemadi, hoofd sponsoring van het Nederlands Advocaten Voetbalteam: "We zijn trots dat een bedrijf als De Incassoprofessionals ons ondersteunt. We kijken er naar uit om samen met hen de samenwerking te optimaliseren en om sportief een mooi verhaal neer te zetten. In de huidige tijd valt het niet mee om een goede en ambitieuze sponsor aan je te binden als equipe, we zijn daar niettemin toch in geslaagd."

Nederland heeft behoefte aan een goed incassobureau met een persoonlijke aanpak. Een incassobureau dat meer biedt en durft dan alleen stapels dezelfde brieven sturen en belletjes plegen. Dat hebben klanten vaak zelf al tot in den treure gedaan. De Incassoprofessionals heeft een andere aanpak: zij gaan op bezoek bij de debiteur, confronteren deze met de vordering en gaan vervolgens met hem of haar in gesprek. Deze vorm van communicatie leidt bijna altijd tot iets en brengt in ieder geval de zaak in beweging. De Incassoprofessionals kent bijna iedereen persoonlijk, en dat vinden alle partijen prettig. Het bureau is relaxed en laagdrempelig, maar uiterst professioneel. Meer informatie is te vinden op de website.

De-Incassoprofessionals-weblogo-GROOT

 

PUBLIEK GROTE WINNAAR BIJ 4E OEFENWEDSTRIJD NEDERLANDS ADVOCATEN VOETBALTEAM

01-05-2017. Het Nederlands Advocaten Team heeft gisteren haar 4e oefenwedstrijd met 6-5 (!) gewonnen van het bedrijfsteam van Twynstra Gudde. Hoewel er geen publiek aanwezig was, kan toch gezegd worden dat zij de grote winnaar waren. We begonnen in de inmiddels vertrouwde 4-4-2 opstelling, met onder andere oudgediende Nick Looman(s) als één van de spitsen. Vermeldenswaardig is bovendien dat Ali 'hamstrings' Rassa weer eens was afgereisd vanuit Nijmegen, en dat Amin als cadeautje voor zijn 30e verjaardag zomaar in de basis mocht starten.

De eerste helft verliep redelijk voorspoedig, met al gauw een 1-0 voorsprong door een als stiftje bedoeld puntertje van Ali. Verdedigend werd er weinig weggegeven, totdat Boris (net terug van 6 weken Vietnam, dus nog niet helemaal scherp) bij een terugspeelbal de spits van Twynstra Gudde over het hoofd zag; 1-1. We lieten ons daardoor niet van de wijs brengen, en bleven onverminderd druk zetten en vooruit voetballen. Dit resulteerde in de (verdiende) 2-1 voorsprong, toen Tom in het strafschopgebied een vrije trap van Nick kon aannemen en binnenschieten. Voorsprong hersteld, niks aan het handje dus. Maar toen was daar Max: een voorzet vanaf de zijkant, geen tegenstander in de buurt, een snoekduik, en…. een eigen doelpunt. Max is om begrijpelijke redenen in de rust dan ook gewisseld voor Joost 'ik was vergeten dat we moesten voetballen' Le Clercq. Op slag van rust werd de voorsprong gelukkig in ere hersteld toen Nick een vrije trap van randje zestien fraai achter de gelegenheidskeeper van Twynstra Gudde schoot; 3-2.

In de rust hamerde captain Mike erop dat we de tweede helft 'op de nul' gingen spelen; geen tegendoelpunten meer en een degelijke verdedigende organisatie waren in de aanloop naar het EK nu even belangrijker dan scoren en/of winnen. Op nóg twee te korte terugspeelballen (meer cadeautjes dan met Sinterklaas) en één bevlieging van de spits van Twynstra Gudde na is dat feilloos gelukt. De tweede helft was, met name door een gebrek aan conditie bij sommigen, niet echt om over naar huis te schrijven. Van beide kanten was het rommelig voetbal met veel lange ballen en weinig overzicht. Drie tegendoelpunten dus, maar omdat Nick (1x) en Tom (2x) in de tweede helft opnieuw het net wisten te vinden konden de 3 punten toch 'in de tas'. Op het EK net zoveel scoren met iets minder cadeautjes voor de tegenstander en dan ziet het er allemaal rooskleurig uit!

c 2

 

Official SPONSOR Iris Koeriers!

17-4-2017. Ons team is erg verheugd te kunnen melden dat we een nieuwe sponsor hebben kunnen binden aan het Nederlands Advocaten Voetbalteam, namelijk IRIS Koeriers! 

IRIS Koeriers verzorgt al jarenlang waardevolle en tijdkritische zendingen, afspraak is afspraak.Een zending dient zo snel en betrouwbaar mogelijk te worden verstuurd naar de gewenste afleverlocatie en IRIS Koeriers begrijpt dit. IRIS Koeriers verzorgt pakketdiensten vanuit meerdere steden door het hele land, vanuit Amsterdam, Hilversum en Groningen.

Het team is enthousiast over de nieuwe sponsor: "IRIS Koeriers is een prachtige sponsor voor ons team. We zijn er trots op dat een succesvol bedrijf als IRIS Koeriers kiest voor het Nederlands Advocaten Voetbalteam om meer naamsbekendheid te genereren. Door samen te werken met het Nederlands Advocaten Voetbalteam kunnen we elkaar helpen en onze ambities realiseren. We verwachten nog de komende jaren deel te nemen aan de eindrondes van het WK en EK. Om dit te kunnen realiseren en om op sportief gebied goed te blijven presteren, is een belangrijke rol weggelegd voor goede partners. Wij bedanken IRIS Koeriers en vertrouwen op een voor beide partijen prettige en vruchtbare samenwerking."

Wij danken Iris Koeriers voor de ondersteuning die het mogelijk maakt om deel te nemen aan Eurolawyers 2017! Hierdoor kunnen onze spelers een fantastisch evenement meemaken, en krijgen wij een mooi podium om de missie van de Stichting Advocaten voor Advocaten uit te dragen!

Bezoek IRIS Koeriers op de volgende website

logo groot

 ZES NIEUWE SPELERS!

01-05-2017. Het technisch hart van het Nederlands Advocaten Voetbalteam is sinds Mundiavocat 2014 zeer actief op de spelersmarkt en kan in ieder geval de volgende zes nieuwe spelers presenteren: Ahmad Quirishi (SRM Rechtsbijstand), Bart Bootsma (Clifford Chance), Boris Cammelbeek (Stibbe), Tomas Klerks en Dani Sprecher (beiden NautaDutilh)en Rikkert Pilaar (Pels Rijcken). Er zitten nog meer talenten in de poule die hun opwachting gaan maken komende oefenwedstrijden, maar deze 6 spelers zijn alvast vastgelegd! Cammelbeeck is geen onbekende aangezien hij in in het verleden bij het Nederlands Advocaten Voetbalteam heeft gespeeld. Hij heeft zich echter weer opnieuw aangemeld en hier is het team uiterst blij mee. "Een speler met zijn ervaring hebben we er graag bij", laat trainer Jusic opmaken. Ook met de overige vijf nieuwe spelers is Jusic erg content. "We volgden hen al lang en wilden ze eigenlijk vorige zomer al binnenhalen. Dit lukte niet, maar we zijn deze spelers blijven volgen. Dit seizoen hebben zij nog meer progressie gemaakt en ik ben er zeker van dat wij met hen een gooi gaan doen naar het Europees Kampioenschap!"

Binnenkort hoopt het technisch hart nog meer nieuwe talenten te presenteren! 

qurishi Bart Bootsma Boris Cammelbeeckklerkst sprechd rikkert pilaar 720

ORANJE HAALT GRAM IN TWEEDE HELFT

Oefenwedstrijd #3 tegen Jos Watergraafsmeer 2 (reserve 2e klasse). Na het genante verlies van de vorige wedstrijd, moest er ditmaal gewonnen worden. In aanloop naar het spektakelstuk dat maandagavond op het programma stond ging het maar over twee dingen: het teamuitje en de terugkeer van Jeroen le Clercq #11. Het bleek na afloop echter maar over een man te gaan. Boris von der Assen is de naam, dames en heren. Werkzaam bij De Roos Advocatuur: ‘Noordas, niet Zuidas. Een juridische partner zonder poespas’. Dat Boris geen poespas hanteert in zijn rechterbeen heeft de keeper van Jos Watergraafmeer gemerkt. In minuut 80 produceerde Boris nog een schot van 120 kmph. Het geeft te denken over Boris zijn capaciteiten als hij fit zou zijn. Het laatste fluitsignaal bezegelde een 4-2 overwinning. Vanzelf ging het allemaal niet.

Teleurgesteld was Mike na afloop, zo bekende hij. De tactische voorbespreking was er een geweest die zijn weerga niet kende. Een heus vel papier werd ontrold met een kakofonie aan voetbal tactische termen. Confronterend was het ook. Twee jaar na het debuut van Amin in het Nederlands elftal is nog altijd de drang naar voren te gaan groter dan de drang de linksvoor in zijn broekzak te stoppen. Ook het verzoek van Mike de kansen af te maken leek maar aan een man besteed. Sjors – mag zich inmiddels een waar routinier noemen – wisselt nog altijd onnavolgbaarheid af met het verkwanselen van kansen. Mike stond er bij stil zonder het er in te wrijven. Tegen beter weten in. Hoewel de punten na afloop in de tas zaten is het de vraag hoe lang het duo Mike en Zijad nog krediet krijgt van NWK. Vooralsnog krijgen ze het voordeel van de twijfel. En met de vorm waarin Boris de tweede helft verkeerde is Oranje opeens een outsider voor het wereldkampioenschap deze zomer. Oranje vloog uit de startblokken. Jeroen zag zijn rentree als een kans om zich weer in de kijkert te spelen en kwam een aantal keer gevaarlijk door op links. De veldbezetting was daarbij in orde zodat spelverdelers Tim, Pim en Zabih de mogelijkheid kregen Sjors in stelling te brengen. Achterin werd het eerste kwartier betamelijk dicht gehouden. De achterste linie bestaande uit Amin, Mike, Erwin en Joost (VRNL) haalde vakkundig de angel uit elke aanval van het soepel combinerende Jos. De sluitposten hadden helaas buiten de waard gerekend toen Pim achterin op knullige wijze de bal verloor. Een alerte middenvelder van Jos pikte de bal op en haalde zuiver uit. 0-1. Of het de tirade van Mike was bleef onduidelijk, maar nog geen minuut na de aftrap slalomde Pim op weergaloze wijze door de defensie van Jos. Zijn inzet ontbrak het helaas aan kracht waardoor de keeper van Jos geen prooi had aan de doelpoging. Het bleek de opmaat voor een minder periode van de kant van Oranje. Het initiatief was zoek. Jos werd nooit echt gevaarlijk, maar combineerde er lustig op los. Het was echter niet een vloeiende aanval, maar een corner die voor de 0-2 zorgde. Wie precies zijn man liet lopen verschillen de meningen over [Mike: PIMMMMMMMMMMMM!], maar de laatste man van Jos waande zich op een onbewoond eiland toen hij de bal onberispelijk achter de keepert kopte. Oranje leek verbazingwekkend genoeg niet erg uit het veld geslagen en zocht de aanval. Voorzetten van Zabih werden ternauwernood uit de doelmond gewerkt. Een volley van Jeroen ging rakelings over en Amin’s gevaarlijkste wapen – de afzwaaiende voorzet – belandde op de lat. Het was uiteindelijk Boris die op rechts diep werd gestuurd en Sjors een niet te missen kans bood. Sjors besloot echter het begrip ‘niet te missen kans’ iets in te perken, waardoor alsnog Zabih er aan te pas moest komen om via de rebound de 1-2 te laten aantekenen. Toen de scheidsrechter voor de rust floot bestond het gevoel dat er meer in zat dan een nederlaag.

In de rust werd de vinger op de zere plek gelegd. Wat het team verkeerd begrepen had was dat ze het balletje gewoon moesten laten gaan. Kinderen van de rekening waren de gebroeders Le Clercq en Sjors. Verse krachten waren oud-gediende Jordi, Mark en Thijs. Deze inbreng gaf het team vleugels. Binnen de kortste keren volgde aanvalsgolf op aanvalsgolf en Jos kon alleen maar achteruit lopen. Tim en Zabih zetten de lijnen uit, Pim deed met zijn lichtvoetigheid zijn lichtzinnigheid van de eerste helft vergeten en spits Mark was met zijn nimmer aflatende vlijt een ware plaaggeest voor de verdediging. Maar man of the hour, kersvers tieneridool en tevens advocaat op de Noordas was Boris van Assen. Maar liefst drie doelpunten nam hij voor zijn rekening waarbij de laatste de meeste aandacht verdient. Iedereen was met zijn gedachten al onder de douche met Mike toen Boris voor de zoveelste keer diep werd gestuurd op rechts. Hij dreef de bal op, ondertussen weifelend over de beste optie. Voorgeven op Jeroen, terugleggen op Mark of zelf schieten. Pim hakte de knoop door: ZELF, schalde het over het lege sportcomplex! Boris zwiepte zijn rechterbeen naar voren in een flits die nog het meest deed denken aan een losschietende katapult. Keeper kansloos, doel bijna kapot, einde wedstrijd.

Terugkijkend op de 3 jaar die ik nu bij Oranje meeloop doet Oranje me nog het meeste denken aan de Sagrada Familia. Het is nog niet af, er moet nog een hoop aan gesleuteld worden, maar het is altijd een bezoekje waard.

HULK #4

Onze tweede oefenwedstrijd in onze aanloop naar het WK werd gespeeld tegen AFC 6. Het team waarin Tom de Clerck in de spits staat. Vaak speelt hij waarschijnlijk niet, want AFC 6 is trotse koploper van de vierde klasse. We wisten dus dat we te maken hadden met een sterke tegenstander (als Tom niet zou spelen) en daarom was het goed dat iedereen op tijd was om naar het gezwets tactische plan van aanvoerder Mike te luisteren. Behalve nieuwkomer Clemens dan, die het nodig vond om tijdens de bespreking lomp met de deur tegen Mikes hoofd binnen te komen vallen. Hoewel timing ook in het veld belangrijk is, liet Clemens tijdens de wedstrijd in elk geval zien wel over balgevoel te beschikken. Mike gooide er nog een paar dooddoeners uit, iedereen wist wat er van hem verwacht werd en de wedstrijd kon beginnen. Al snel resulteerde het tactische meesterplan (volgens Mike een 4-1-2-2-1 formatie, wat in feite een 4-3-3 is met een punt naar achter op het middenveld, maar Mike maakt graag dingen erg ingewikkeld) in een veldoverwicht en werd AFC  van het kastje naar de muur getikt. Dankzij de balvaste Boris kon het middenveld regelmatig de aansluiting vinden en wisten de spelers van AFC in het eerste kwartier even niet waar ze het zoeken moesten. Tot echt grote kansen leidde dit echter niet – behalve een balletje voor langs van Boris, een geblokt schot van Wouter en een prachtig schot van Hendrik (over de zijlijn) kwam er niet echt dreiging van onze kant. Tot de “16” werd er prima gevoetbald (vooral dankzij het middenveld Erwin-Wouter-Pim), maar zoals wel vaker lukte het ons niet om de keeper echt in de problemen te krijgen. Daar hoeven we ons niet voor te schamen: Frank de Boer en Louis van Gaal klagen ook regelmatig over tegenstanders die de bus parkeren en dat types als Neymar, Messi en Ronaldo nodig zijn om daar doorheen te voetballen. Op het middenveld hadden we met Pim een speler die makkelijk in dit illustere rijtje vedettes genoemd kan worden. Maar met het gekdraaien van vijf houthakkers op de eigen achterlijn (inclusief Tom) werd het gewenste resultaat niet helemaal bereikt.

Na een sterk begin werd het aan onze kant steeds minder. AFC kwam er wat beter uit zonder echt heel gevaarlijk te worden omdat Mike, Nieuwe Tom en Joost prima stonden te verdedigen. Rechtsback Amin stond na (eenzijdig) overleg met rechtshalfsemirechtsbuitenhybridemiddenvelderspits (in Mike terminologie) Jordi balletjes af te wachten ergens voorin, speelde daar twee keer een man door de benen, gooide wat balletjes in de 16 van de tegenstander - deed eigenlijk zoals altijd een beetje zijn eigen ding. Een wedstrijd in een wedstrijd voetballen noemt een oud trainer van mij dat. Maar op zich prima, want bij de rust hadden we geen goal tegen, maar helaas ook niet gescoord. We probeerden het wel maar hadden langzaam de grip op de wedstrijd verloren. Daarom hadden we de rust beter moeten aangrijpen om weer lijn in het spel te krijgen want in de tweede helft ging het niet veel beter. Rachid, Sjors en Clemens kwamen er in voor Boris, Hendrik (nooit wisselen) en de teruggekeerde verloren zoon Jordi. AFC kwam vlak na rust op een 1-0 voorsprong, uitblinker Pim maakte snel daarna na een mooie individuele actie de 1-1 (mag ook wel na 388 dribbels), maar ondanks dat AFC niet beter was zag het er niet naar uit dat we de wedstrijd zouden gaan winnen. Daarvoor leden we te vaak onnodig balverlies. Onze keeper (dank voor het invallen!) hield ons nog met een aantal mooie reddingen op de been (neem daar eens een voorbeeld aan Floris in plaats van over 5 meter de bal in de voeten van een Roemeense spits te spelen), maar AFC was simpelweg agressiever en doelgerichter. Sprekend voorbeeld was de nummer 4 van AFC. Bij een terecht afgevlagde aanval vanwege buitenspel van AFC kwam hij als een ware Hulk het veld binnenstormen, schold een aantal mensen uit en verklaarde dat hij het wel even zou doen om het vervolgens ook echt even zelf te doen. Hulk #4 was persoonlijk verantwoordelijk voor de 2-1 overwinning nadat hij volledig vrijstond na een afgeslagen corner. Helaas betekende dit ook het verlies van de wedstrijd. 

Les voor de volgende wedstrijd is denk ik dat we een voorbeeld nemen aan Hulk #4 (wat betreft inzet, niet per se wat betreft communicatie / vriendelijkheid / overtredingen / liefde voor Tom) en met wat meer agressie en doelgerichtheid in het spel te brengen. Dribbelen is leuk, de spits inspelen is belangrijk, maar een dribbel in de 16 van de tegenstander is nog leuker en een spits op zijn juiste been inspelen met de juiste snelheid is nog veel belangrijker. Maar er waren ook goede punten (Sjors scoorde bijna) en ik denk dat we weer goede stappen gezet hebben richting het WK. De volgende wedstrijd is op maandag 25 februari, dan hebben we weer een kans om ons spel verder richting perfectie te slijpen.

P.S.: commentaar van Mike na het lezen van bovenstaand stuk: Ik snap niet dat mijn ziedend schot dat uiteenspatte op de lat niet wordt genoemd….ze belden vandaag van Arsenal dat de reconstructie van de lat enkele weken in beslag gaat nemen en Veld 1 tot die tijd niet bespeeld kan worden

EERSTE OEFENWEDSTRIJD GEWONNEN!

Gisteren speelden we de eerste wedstrijd van het oefenprogramma: tegenstander FC Ankaraspor 3. Naast de bekende gezichten, waren er ook enkele nieuwe gezichten. Debutanten Tom Hautvast, Mark Vlaanderen en Erwin Bosma mochten hun opwachting maken. Bij binnenkomst gebeurde er iets waarvan ik nooit had gedacht dat het ooit nog zou lukken: iedereen was een keer op tijd! Behalve Amin uiteraard. Maar waar tussen 19u en 19.15u verzamelen normaal gesproken betekent dat iedereen iets na half 8 binnen komt, zat nu de voltallige selectie om 19u paraat terwijl de tegenstander pas met 2 man in de kantine zat. Aangezien Zijad normaal 45 minuten nodig heeft voor de voorbespreking, dacht ik er nu goed aan te doen om de tactische voorbespreking aan Sebastiaan over te laten, een man van weinig stof. Dat Sebastiaan echt weinig te melden heeft bleek wel aangezien iedereen binnen 5 minuten omgekleed en wel alweer buiten stond. Of niemand had zin om te luisteren naar het boeiende verhaal van Sebastiaan. De verhalen gaan dat hij nu nog steeds in kleedkamer 3 van Arsenal bezig is met zijn tactische voorbespreking. Nadat Joost bij de rondo een paar keer zoals vertrouwd over de bal was gestruikeld en we moesten wachten op de scheidsrechter die vanwege de kou pas 1 minuut voor de wedstrijd het veld opkwam, konden we beginnen.

In de eerste helft werd er niet grandioos gespeeld. Er werden regelmatig foutjes gemaakt en moesten spelers nog zoeken naar de juiste speelwijze, dus Ankaraspor kon gemakkelijk overeind blijven. De dartele Pim wist voorin voor veel dreiging te zorgen, wat weer vakkundig om zeep werd geholpen door Sjors (wat kan ze toch goed hockeyen he). In de eerste helft werd er niet gescoord. Tweede helft werden wat spelers gewisseld, wat niet het spel ten goede kwam. Op het middenveld was men het soms 'volledig kwijt' en daar wist Ankaraspor optimaal van te profiteren. Er werd te veel met de bal gelopen, in plaats van dat deze rondging. We wisten elkaar minder snel te vinden en er werden weinig driehoekjes gemaakt. Uiteindelijk was na enkele 100% kansen Floris dan toch geklopt, 0-1 voor Ankaraspor. Pimmetje Pirlo kwam er vervolgens weer in en dat zorgde weer voor het nodige gevaar voorin. De 1-1 viel snel en vlak voor tijd werd ook de 2-1 gescoord. Een benauwde overwinning, maar uiteindelijk wel goed blijven doorgaan voor de 'drie punten'. En een goed debuut voor de drie nieuwe spelers! We hebben elkaar even aangekeken en we kunnen melden dat jullie mogen blijven – dus dat is goed nieuws zo met de feestdagen! Betekent helaas wel voor Ali dat hij zich mag richten op een plek op de reservebank – minder goed nieuws zo met de feestdagen.

Tom Hautvast Mark Vlaanderen  Erwin Bosma Clemens Lokin

OP NAAR MUNDIAVOCAT 2016!

De voorbereiding is weer begonnen en ditmaal voor het WK Voetbal voor Advocaten 2016! Locatie dit jaar is La Manga, Spanje. De doelstelling ligt al enkele jaren vast en is weer onder het stof vandaan gehaald: Wereldkampioen worden! Om dit doel te bereiken, zal er uiteraard weer geoefend moeten worden. Maandag 14 december staat de eerste wedstrijd uit de voorbereiding op het programma. Tegenstander zoals vertrouwd is FC Ankaraspor zat. 3, uitkomend in de reserve 4e klasse.

Dit jaar heeft ook het scoutingapparaat niet stilgezet en zijn er weer enkele nieuwe spelers toegevoegd aan de groep die hun debuut gaan maken de komende wedstrijden: Tom Hautvast (DLA Piper), Mark Vlaanderen (Loyens & Loeff), Erwin Bosma (Loyens & Loeff) en Clemens Lokin (Van Doorne) zijn de eersten, wellicht gaan nog meer mensen hun opwachting maken in een van de komende wedstrijden. En daarnaast zijn weer oude bekende namen te zien in de selectie van spelers die wel aanwezig waren bij voorgaande edities, maar helaas niet bij Eurolawyers aanwezig konden zijn. 

EUROLAWYERS 2015 VOORBIJ!

Het is de dag na de verloren kwartfinale. Het besef is nog aanwezig dat we de kans hadden om door te stom?en naar de finale. Helaas, het heeft niet zo mogen zijn. De knop moet weer om en we zullen moeten kijken naar de wedstrijd van vandaag tegen Roemenie. Dat is echter makkelijker gezegd dan gedaan. De derde helft hebben we gister in ieder geval wel gewonnen en ook doorgezet tot in de late uurtjes. De Extran-pot was na de wedstrijd direct omgezet in de gebruikelijke bierpot. Later dan gepland ontwaakt iedereen en wordt de weg naar het dakterras weer gevonden. Geheel tegen de wens van Van Waveren ligt het halve team ?weer naast het zwembad de (rode) kleur op peil te houden.

We spelen 's avonds tegen het Roemeense team dat twee jaar geleden het EK nog had gewonnen. En weer op hetzelfde veld als waar we de eerste wedstrijd tegen het andere Roemeense team hadden gespeeld. Ze hadden dus een soort van thuisvoordeel. Omdat Max in de wedstrijd tegen Italie rood had gekregen, was hij eigenlijk geschorst voor de wedstrijd van vandaag. Maar omdat Barry geblesseerd was, wilden we de grote wisseltruc proberen door Max toch te laten spelen in de plaats van Barry. Dit zou prima kunnen, aangezien Max en Barry veel op elkaar lijken. Tom zou zeggen: "allebei even lelijk en allebei in staat om op elke positie op het veld over de eigen x-benen te struikelen." Maar dat zijn dus zijn woorden, niet de mijne.

Enkele vaste wisselspelers mogen vandaag in de basis beginnen, dus het elftal is op een aantal plaatsen gewijzigd ten opzichte van de basisopstellingen van de dagen ervoor. De wedstrijd begint en al snel hebben we de overhand. Het spel is niet altijd even scherp? of mooi, maar we zijn wel veel beter. Een paar keer zijn we via Rachid en Zijad dicht bij een goal, maar telkens wordt de keeper op hun weg naar de goal gevonden of gaat de bal net naast. Eigenlijk is er niet zoveel aan de hand totdat we halverwege eerste helft een terugspeelbal naar de keeper hebben. Floris wacht net te lang en schiet de bal tegen een opkomende spits. Deze maakt dankbaar gebruik van deze kans en schiet de bal erin. Geheel tegen de verwachting in staan we met 1-0 achter.

Haastig gaan we op zoek naar de gelijkmaker. Dit gaat soms gepaard met haastig spel en bij een enkeling loopt ook soms de frustratie op. Van dit team kunnen we toch ?niet verliezen? Met de 1-0 achterstand gaan we wel de rust in. Afgesproken wordt dat we weer de lange ballen naar voren?-tactiek gaan toepassen met Joost en Tom voorin als breekijzers. Maar wat we de tweede helft ook proberen, de bal wil er maar niet in. Om een lang verhaal kort te houden, de 1-0 blijft ook de eindstand. Totaal onnodig verloren dus. We krijgen nog wel de complimenten van de Roemenen "you're the best team we've played against", maar daar koop je natuurlijk niets voor. Balen. Weer een leermomentje.

IMG-20150531-WA026

I'M READY TO PLAY REF

We spraken af dat we de wedstrijd tegen de Roemen maar snel moesten vergeten. We speelden zondag om de 7e en 8e plaats tegen Frankrijk, een oude bekende van ons. Twee jaar geleden speelden we nog om de 13e en 14e plek tegen dit team. Weliswaar met 7-3 verloren, maar dat was toen oprecht de leukste wedstrijd van het toernooi. De scheidsrechter? werd gejonast, tijdens de rust hielden we een sit-down op de muziek, bij elk doelpunt van ons juichten de Fransen en ga zo maar door. Dat het dit jaar weer een leuke wedstrijd zou worden bleek wel uit dat 5 minuten voor de wedstrijd, nadat iedereen al uitgebreid de warming-up had gedaan, een Franse speler het veld opkwam. Hij had een korte broek met daarboven een overhemd en colbertje, zn moccassins quasi-nonchalant in de ene hand, een trolley in de andere hand. De veel te grote zonnebril en typische 1.50m en volle bos krullen maakten het af. De kegel was ruikbaar en de wallen van de beste man hingen op zijn knieeen. Hij kwam het veld op lopen en riep richting de scheidsrechter: "waitwait, I'm ready to play." De pseudo-Napoleon werd weer naast het veld getild en door zijn teamgenoten verteld dat het toch niet zo'n goed idee was dat hij zou spelen vandaag.

De wedstrijd was vrij eentonig en dat laat de uitslag ook wel zien: 5-1 winst voor ons. De wedstrijd kende wel veel hoogtepunten! Na 65 minder goede balcontacten, wist Sjors dan toch zijn eerste goal te maken. Joost van Lent als invaller betrad het veld met 2 halveliters in zijn kraag. Buiten het zicht van de trainer?, was hij tijdens zijn warming-up met de te laat gekomen Fransoos biertjes aan het drinken. Het heeft hem geen windeieren gelegd, want Joost wist in zijn invalbeurt wel direct twee keer te scoren. Scoren, iets waar het hem nogal aan ontbrak tot deze wedstrijd. In het vervolg laten we Joost dan ook eerst twee bier drinken, doelpunten gegarandeerd. En ook Daniel Da Cruz Van Waveren wist weer een keer te scoren, waardoor hij een eervolle vermelding in het lijstje topscoorders van het toernooi heeft gekregen.

Na de wedstrijd was de prijsuitreiking. Helaas niet door toernooidirecteur Vincent Pinatel (die moest bij de finale zijn, beetje flauw van hem), maar wel de beker voor de 7e plaats in ontvangst mogen nemen! De Italianen waar we in de kwartfinale van hadden verloren, hebben uiteindelijk het toernooi gewonnen (dan kunnen we nog zeggen dat we door de Europees Kampioen zijn uitgeschakeld, bij dez dus :)).

Bij het vorige EK zijn we 14e geworden, dit jaar 7e, bij het volgende EK worden we gewoon Europees Kampioen! Via deze weg willen we nog graag iedereen bedanken voor de steun en suppport: kantoorgenoten, vrienden en fa?milie. We willen ook onze kantoren wederom bedanken voor de kantoorbijdrage waardoor het mogelijk was om deel te nemen aan dit toernooi en deze fantastische ervaring mee te maken. En in het bijzonder willen we onze hoofdsponsor Niehoff, Werning & Kooij (www.nwk.nl) bedanken. Een trouwe supporter dat het Nederlands Advocaten Voetbalteam al jaren steunt! (Mitzy en Niels, dank voor de support)!

MATCHDAY - KWARTFINALE TEGEN ITALIË

Het is zaterdag 30 mei, de dag van de kwartfinale tegen Bari?. We spelen om 18u, dus we hebben nog de hele dag om ons voor te bereiden. We hebben al een aardig ritme te pakken. Opstaan: we worden iedere dag om dezelfde tijd van 8u wakker. Kwam het doordat iedereen zijn wekker steevast op dit tijdstip had gezet? Het had er denk ik meer mee te maken dat ze van het hotel het lumineuze idee hadden bedacht om werkzaamheden aan het hotel iedere dag om 8u in te luiden met borende werklui. Altijd fijn om uit je bed gedrilled te worden (er werd geschaft van 10u tot 16.30u, dus dat was volgens het hotelmanagement geen optie om dan te boren). Ontbijt: dat gebeurde of in het hotel, of als je echt veel tijd had bij een restaurantje om de hoek. Een gegarandeerde wachttijd van 1,5u per bestelling. En je wist dat er zeker 7 man bezig waren om je koffie te zetten. 's Middags werden de benen gestrekt bij het zwembad op het dakterras. Een paar durfden het aan om een duik te nemen in dit pseudo-ijsbad, maar verder was het heel rustig toewerken naar de wedstrijd.

Na deze voorbereiding maakten we ons op om naar de wedstrijd te gaan. Joost van Lent zocht nog eens de meest onlogische route die we konden rijden op en we waren klaar om te gaan. We speelden in het stadion dat nog is gebruikt voor de finale van het EK onder 17. Gelegen op een rots, keken we uit over het lager gelegen Malta, een mooi beeld en een mooi stadion om in te voetballen!

We beginnen de warming-up. Een pluspunt is dat Ali binnen een dag op miraculeuze wijze was hersteld van zijn afgescheurde ?hamstrings. Ali kon dus ook spelen en voor iemand met zijn kwaliteiten was dat een opsteker voor het team! En ondanks dat Hendrik het hier niet mee eens zal zijn, denken we dat het dakterras in de middag bij heeft gedragen aan dit snelle herstel.

?Over de tegenstander wisten we weinig, behalve dat de Italianen eerste waren geworden in hun poule met 2x winst en 1x gelijkspel. De wedstrijd begint en we liggen al direct onder druk. Aanvankelijk gaat de wedstrijd gelijk op maar de 1-0 tegen valt al snel. De verdediging wordt professioneel uit elkaar gespeeld en vanaf centraal op t middenveld komt er een Italiaan opgestoomd, gaat het penaltygebied in schiet de bal uiteindelijk in de korte hoek. 1-0 achter, wat een tegenslag! We weten dat je op het toernooi niet snel terugkomt van een achterstand, omdat de tegenstander bij een voorsprong vaak met 10 man voor de goal gaat hangen, maar niet deze tegenstander! In hetzelfde tempo zetten ze weer druk op ons. Niet heel lang na de 1-0 is er een ingooi aan de zijlijn, een Italiaanse spits wordt ingespeeld die de bal in een beweging over de inkomende verdediger heen wipt. Hij haalt vervolgens de achterlijn, legt 'm terug op een vrijstaande Italiaan die de bal via onderkant lat inschiet: 2-0 achter. We blijven goed voetballen op zoek naar de tegentreffer, maar we spelen tegen een heel goed team. Gelukkig zijn dit niet zulke miemelaars als de Italianen waar we eerder in het toernooi tegen speelden. De scheidsrechter laat ook veel toe, dus het wordt een open en leuke wedstrijd (ondanks de achterstand). Vanwege de 2-0 achterstand moeten we risico gaan nemen. Coach Zijad grijpt dan ook direct in en haalt een verdediger er af voor spits Van Lent die met zijn 2,20m voorin oorlog moet maken. Ook de lange Tom schuift door - achterin dus 1 op 1. Dit spel brengt wel risicos met zich mee en dat blijkt ook vlak voor rust wanneer zelfs de 3-0 valt. Balverlies op het middenveld, de buitenspel-val wordt opengegooid maar de grensrechter vlagt niet. Twee Italianen die alleen op de keeper afgaan en het ook afmaken.

Tijdens de rust wordt de tactiek nog eens goed besproken. We weten dat het een redelijk onmogelijke opdracht wordt om nog 3x te scoren, maar we spreken af dat we alles gaan geven, de Italianen het nog zo moeilijk mogelijk gaan maken en mochten we niet nog 3x scoren, in ieder geval met opgeheven hoofd van het veld kunnen lopen. De tweede helft begint en we maken de Italianen meteen duidelijk dat wij nog niet klaar zijn. In de eerste de beste aanval weet Boris meteen bijna te scoren. De Italianen zijn gewaarschuwd. Maar hoe meer de tijd verstrijkt, hoe lastiger de opdracht wordt om nog drie keer te scoren. Het wordt een nog lastiger verhaal want halverwege de tweede helft komen we met tien man te spelen nadat Max twee keer geel en rood krijgt. Uiteraard vanwege praten, hoe kan het ook anders met een stel advocaten. Maar ondanks de man minder, scoren we nog wel de 3-1! Even later krijgen we een vrije trap in het penaltygebied vanwege een terugspeelbal: en ook die gaat erin! Met nog 8 minuten te spelen is het 3-2! Zou het dan toch nog lukken? Het wonder van Malta? We blijven aanvallen, we zijn er een paar keer dicht bij, een paar balletjes die er net niet ingaan, nog 1 keer de bal naar voren dan maar, een schot op goal......en de bal die net over gaat. De scheidsrechter fluit af, het blijft 3-2. Bij het laatste fluitsignaal vallen her en der uitgeputte en teleurgestelde Nederlanders neer op het veld....weg kans om Europees Kampioen te worden....

Maar met tien man bij een 3-0 achterstand terugkomen ?tot 3-2 tegen dit team is wel iets om met opgeheven hoofd voor het veld te kunnen verlaten, zoals we ook tijdens de rust hadden afgesproken. Morgen spelen we voor plek 5 t/m 8 tegen een ander Roemeens team. De winnaar van twee jaar terug dat wij voor onze wedstrijd nog met penalties zagen verliezen van Malta. Helaas hebben we kans op de finale verloren vandaag. Dan maar op voor de hoogst mogelijke notering! We zijn nog nooit zover gekomen en zitten bij de beste 8 van Europa. Ook dat is een klein pilsie vanavond waard :)

IMG-20150529-WA033

IMG 20150529 195529

IT'S A QUESTION OF TIME

Voordat we de eerste wedstrijd zouden winnen, daar was iedereen wel van overtuigd. Het spel in de eerste helft tegen Roemenië was goed, de tweede helft moesten we maar snel vergeten. De tweede wedstrijd moesten we spelen tegen Palermo, de winnaar uit 2011 en halve finalist bij het vorige WK. Het zou geen makkelijke wedstrijd worden. En omdat zij de eerste wedstrijd hadden gewonnen, zou alleen een overwinning ons een hele goede uitgangspositie geven voor de laatste wedstrijd tegen Turkije.

We speelden weer op het terrein van de dag ervoor maar gelukkig niet in dezelfde windturbine als tegen Roemenië. Bij opkomst op het veld zagen we een team getunede Christiano Ronaldos. Het aantal diamanten oorbelletjes, gepompte torsos en getatoeëerde biceps was niet te tellen. De Italianen waren beduidend ietsjes langer bezig met het uiterlijk dan wij. Bovendien hadden ze naast de elf man op het veld, ook nog eens 10 reserves en 4 man begeleiding naast het veld. En dat hebben we geweten. Bij elke beslissing van de scheidsrechter (maar vooral ook wanneer de scheidsrechter geen beslissing nam) ontstak er een kakofonie aan geschreeuw en geklaag langs de lijn met een gemiddeld aantal decibel dat een beetje hardcore festival makkelijk overstijgt. Met name de vier bejaarde Italianen die mee waren als begeleiding spanden de kroon. Met veel verongelijkte armbewegingen, geschreeuw, gehuil en getier stonden ze zich druk te maken langs de lijn. Attaques werden gefaket of op de knieën, de armen gespreid en 'mama mia' roepend werd er naar boven gekeken, wachtend op een heilige interventie van god. En op het veld was het niet veel beter. Bij elk fluitsignaal dat niet in het voordeel van de Italianen was, vielen er standaard 7 Italianen flauw van emotie, of er werd minutenlang gediscussieerd, balletjes werden nog even weggetikt of had iedereen opeens last van kramp. En bij een zogenaamde overtreding werd door deze prima donas al tijdens het vallen om een kaart gevraagd. Kortom: een super leuke wedstrijd waarbij het publiek de grote winnaar was!

Tot overmaat van ramp kwamen de Italianen ook nog eens snel op voorsprong. It was a Sundaysshot. En daarna hadden de Italianen al helemaal geen zin meer om te voetballen. Het beeld was de hele wedstrijd hetzelfde: wij in de aanval en de Italianen die de wedstrijd vakkundig om zeep aan het helpen waren. Zelfs de scheidsrechter hadden we mee getuige de vele verontschuldigingen tijdens de wedstrijd 'captain, my apologies for this team'. De bal wilde er voor ons niet in, zelfs kansen voor open goal werden op z'n Wim Kiefts' over de goal gelepeld. Een bekende voetbalwet is dat als de bal er aan de ene kant niet ingaat, gaat ie er aan de andere kant in. En dat gebeurde ook een paar keer bijna. De Italianen waren er met een bal op de lat nog heel dichtbij. We hielden er op een gegeven moment ook rekening mee dat we hier niet meer zouden winnen. Totdat we in de allerlaatste minuut de bal nog eens de 16 injagen, Joost neemt de bal met zijn hak/hand mee en deze komt voor de voeten van Tom die rustig blijft en de bal bekwaam binnen schuift: 1-1! Zo terecht en lekker! Iedereen met een Italiaans shirt stort zich op de scheidsrechter omdat er door Joost hands zou zijn gemaakt. De meningen blijven verdeeld over deze Hand van God, het maakte niet uit, het doelpunt telde! En het mooie was dat langs de lijn de volledige entourage van de Italianen klaar stond om juichend het veld in te rennen, maar nu huilend over de grond rolden. We liepen naar de middenlijn en vlak voor de aftrap fluisterde de scheidsrechter ons nog 'bravo' toe. Meteen na de aftrap floot hij af. Het gelijke spel werd gevierd alsof we een overwinning hadden behaald.

IMG-20150528-WA002 

THE THREE POINTS ARE INSIDE

's Avonds 18u speelden we de laatste poulewedstrijd tegen Turkije. Omdat zij met 2-1 hadden gewonnen van Roemenië, moesten wij wel winnen om nog kans te maken op de volgende ronde en het liefst met veel doelpunten. Italië stond 1e met 4 punten, de Turken 2e met 3 punten en wij 3e met 2 punten. We speelden op een fantastische accomodatie: een stadion midden in een woonwijk met een kunstgrasveld dat er schitterend bij lag. Alle omstandigheden om een mooie wedstrijd te spelen. De Italianen gaven ons na de wedstrijd te kennen dat zij de Turken veel vonden klagen. Als zelfs de Italianen dat vinden, konden we ons voorbereiden op het ergste. De scheidsrechter verzamelde ons bij de spelerstunnel, de noppen werden gecontroleerd en in rij kwamen we het veld op. Omdat we moesten winnen zetten we direct druk. Al snel kregen we een veldoverwicht. Een paar kansen werden gemist, maar het duurde niet snel voordat het doelpunt viel. Een schot van Tim wed in eerste instantie nog geblokt, maar in de rebound kon Boris makkelijk binnen tikken: 1-0. Nu moesten we rustig blijven en uitbouwen. We gingen met deze stand ook de rust in.

Tweede helft zetten de Turken meer druk, ook zij moesten winnen. Gelukkig hebben wij Hendrik van Waveren. Onze eigen Daniel Da Cruz Carvalho schoot snel de 2-0 en 3-0 binnen. Dit kon niet meer mis gaan! De Turken scoorden nog wel één keer, maar direct daarna schoot Joost van Lent de 4-1 binnen. Er werden nog enkele grote kansen op de 5-1 gemist, maar dat maakte niet uit, de winst was binnen!

Vervolgens was het wachten op de uitslag van Palermo tegen Roemenië. Of we zouden eerste worden in de poule, of hopen dat we bij de 3 beste nummers twee zouden eindigen. Even later kwam het bericht binnen: Italië gelijk gespeeld! En vanwege een beter doelsaldo zijn we eerste geworden in de poule!! Een prestatie die al lang niet meer is gehaald in de geschiedenis van het EK (misschien zelfs wel nog nooit). We zitten bij de beste acht van Europa! Wat een mooie prestatie! Vriendinnen en familie werden huilend gebeld. Er werd door enkele collega's van mij direct een bijdrage in de (nu nog) Extran pot (wordt vanzelf een keer de bierpot) gedaan (waarvoor dank!).

Morgen spelen we in de kwartfinale tegen Bari, de nummer 1 van Poule E. Bij het vorige WK nog vijfde geworden. It's again the same song, maar we zullen weer aan de bak moeten. Nog drie finales te spelen en dan hopelijk WORDEN WE WERELDKAMPIOEN (maar dan van Europa).

IMG 20150528 165439

IMG-20150528-WA011

WIR FAHREN AB

Het is 02u dinsdagnacht als de wekker gaat. Nog drie uur voordat het vliegtuig vertrekt naar Malta. De nacht was kort, zeg maar één uur slaap - so much voor uitgerust het veld opstappen. De loting had de avond ervoor al plaatsgevonden en we wisten daarom dat we ingedeeld waren in Poule B, samen met ASDAP Palermo uit Italië (de nr. 8 van vorige editie en de winnaar van 2011), Kocaeli uit Turkije (de nr. 10 van de vorige editie) en A.S.A. Bucaresti, het team dat de vorige keer met een ander Roemeens team samen nog eerste was geworden. Op het oog een pittige poule dus!

Om 3u wordt er verzameld op het Leidseplein. Het is een vreemde gewaarwording, een stel slaperige advocaten tussen groepjes dronken, luidruchtige studenten en toeristen, zwalkend over straat en omringd door een penetrante lucht van opgedroogd bier en sigaretten. Het geeft de burger inspiratie. En het geeft mogelijkheden om nog even een lekker ontbijtje te scoren, want waar de meesten thuis al een bammetje pindakaas hadden klaargemaakt, kwam nieuwkomer Joost van Lent met een pizza shoarma aanzetten. Dit jaar zijn maar liefst 10 verschillende advocatenkantoren vertegenwoordigd in het team, zowel van binnen als buiten Amsterdam. We hadden ook nog iemand van Van Doorne gevraagd mee te doen, maar die was natuurlijk te druk met werken om mee te doen. Mogen we dat zeggon? Ja, dat mogen we zeggon!

Dat niet veel mensen ervoor kiezen om 5u 's nachts op een woensdag naar Malta te vliegen, blijkt wel uit het feit dat het vliegtuig nagenoeg leeg was. Het team zag dit dus ook als een uitnodiging om direct een rijtje van drie stoelen te claimen. Maar nog voordat iedereen zich goed en wel had genesteld in een comfortabele driezits, klonk er al via de omroep "Willen de jongens van het voetbalteam weer gewoon op hun eigen plaats gaan zitten? Wisselen van plek kan pas na de start, dit is wettelijk voorgeschreven". Nog voordat het "wettelijk voorgeschreven" had geklonken, waren er al zeven pleidooien gevoerd en 12 verweerschriften ingediend. We mochten blijven zitten.

De reis verliep soepel. Nadat ook Joost van Lent met zijn 2meter12 en 100+ kg uit zijn comfortabele Transavia stoeltjes was gesneden, konden we verder. Voordat we het vliegveld van Malta uit waren, hadden we echter al het eerste incident te pakken. Een medewerker van de organisatie vroeg "Do you need a coach?", waarop Zijad in blinde woede ontstak en riep "What do you mean 'do you need a coach?'. I am the coach!!" We kregen Zijad gelukkig snel uitgelegd dat de beste man niet vroeg of we een coach voor het team nodig hadden, maar of we een bus naar het centrum wilden hebben. Vervolgens was het een wedstrijdje 'wie mag er in de huurauto's rijden'. Tom had beloofd dat we in drie cabriotjes zouden rondrijden. Vervolgens bleken we drie Fiat Doblos te hebben en bleek ook nog eens dat ze in Malta links rijden. Opeens wilde niemand meer rijden....

IMG-20150527-WA009

Match Time

Om half 5 stond de eerste wedstrijd op het programma en zoals gezegd tegen een team dat twee jaar geleden nog de titel had gewonnen. We speelden in het nationaal stadion van Malta, tenminste, dat dachten we. Vol bravoure liepen we in eerste instantie het stadion al in met de gedachte 'dit hebben ze prima voor ons geregeld'. We zochten de grootste kleedkamer uit en begaven ons richting veld. Een oude terreinknecht die waarschijnlijk de bouw van het stadion in 1927 nog had meegemaakt, dirigeerde ons naar t hoofdveld, wederom, dat dachten we. We werden keurig om het hoofdveld heen gestuurd, het stadion uit en naar het ministadion begeleidt dat er naast lag. Nou vooruit, één tribune in plaats van vier, een complete ring skyboxen en een set gigantische lichtmasten, ook prima.

De wedstrijd begon vriendelijk: de scheidsrechter wilde op de foto met de teams en er werden wat grapjes gemaakt. Nadat het fluitsignaal had geklonken, werd dit al snel anders. Toen de spits van de Roemenen de bal aangespeeld kreeg en voelde dat er iemand uit ons team in zijn rug zat, liet hij zich meteen vallen met een kreet die ze waarschijnlijk in Boekarest hoorden. Zucht...wordt dit zo'n wedstrijd? Ja, dit wordt zo'n wedstrijd. We moesten er dus rekening mee houden dat bij het geringste contact, de Roemen zich als volleerd dominostenen lieten vallen. Ze dan maar niet aan de bal laten komen was het devies. En dat lukte aardig, sterker nog, de Roemenen werden compleet weggespeeld. Kans na kans volgde. Op de tribune werd nog geroepen dat men hier de toekomstig kampioen aan het werk zag. Weliswaar in het Maltees, maar ik weet zeker dat dat werd gezegd. Een doelpunt kon dan ook niet uitblijven. Na een schitterende actie waarbij Zijad de bal van rechts naar links voorgaf, ronde Tim prachtig af door de bal in een keer op de pantoffel in de hoek te schieten. Op z'n Van Bastens...bijna dan. Keeper kansloos en wij op 1-0. We gingen de rust in met 2-0 nadat Boris nog een afgeketst schot van Barry in de draai in de hoek had geschoten.

Na de rust werd duidelijk waarom de Roemenen er niet meer uitkwamen. We speelden op hooggelegen gebied waar het heel hard waaide. Eerste helft hadden we die mee, nu vol tegen. Tel daar een alles-of-niets spelend Roemeens team bij op en het moge duidelijk zijn dat de rollen waren omgedraaid: we kwamen er niet meer uit en lagen continu onder druk. De eerste tegengoal viel ook vrij snel in de tweede helft. Een lange bal die over de verdediging valt en de Roemeense spits die alleen op de goal afgaat. In eerste instantie weet Floris nog knap redding te brengen, maar via de kluts gaat ie er tergend langzaam in. Veel tijd om te herstellen hebben we niet want al snel valt de 2-2. En waar we eerst dachten dat we de drie punten in de pocket hadden, moesten we nu alle zeilen bijzetten om dat ene punt te verdedigen. Dat lukte maar ternauwernood. En nadat Tom de Roemeense spits in onvervalst Limburgs te kennen gaf dat hij niet gediend was van diens natrappen "Hé pasterop hè jong", floot de scheidsrechter voor einde wedstrijd. Van een comfortabele 2-0 voorsprong, naar een zwaarbevochten gelijkspel. In de voetballerij kan het gek lopen, is een veelgebruikt cliché. Nog een domper is het uitvallen van sterspeler Ali Rassa met een hamstringblessure. Het ziet er niet goed uit, maar hopelijk is het niet einde toernooi voor hem.

Vandaag wacht de dubbele ontmoeting tegen Turkije en Italië! We zullen moeten winnen; op naar de finaleronde!

IMG-20150527-WA004

IT'S AGAIN THE SAME SONG

Zoals alleen Louis van Gaal dat zou kunnen zeggen. Het is inderdaad weer het bekende liedje: nog enkele uren en dan start in Malta het Europees Kampioenschap Voetbal voor Advocaten - Eurolawyers 2015 - waar ook dit jaar het Nederlands Advocaten Voetbalteam aan deel zal nemen. Een tot op het bot gemotiveerd, 17-koppig gezelschap zal vannacht 05u vanaf luchthaven Schiphol afreizen naar Malta, alwaar het jaarlijks terugkerend avontuur om Europees dan wel Wereldkampioen te worden weer gaat beginnen.

Coach Jusic heeft in de afgelopen oefenwedstrijden nog verder kunnen sleutelen aan zijn team. Voor zover dat ging, want het aantal afmeldingen vanwege pijntjes en kwaaltjes was dit jaar ongekend hoog (wellicht heeft het met de leeftijd te maken, we worden natuurlijk ook een jaartje ouder). Laten we hopen dat de fysiotherapie, warme baden en accupunctuur de afgelopen dagen hebben geholpen en we met een nagenoeg fitte selectie kunnen afreizen naar Malta. Ten opzichte van de al geselecteerde spelers, is daar nog Joost van Lent bijgekomen. Na een zware blessure van Jeroen Haarsma, is Van Lent 5 voor 12 nog opgeroepen. Nadat hij eerder dit jaar kampioen is geworden met zijn eigen team Union uit Nijmegen, hoopt Van Lent de dubbel te pakken door ook Europees Kampioen te worden. Daarnaast hebben we vanwege een andere zware blessure ook afscheid moeten nemen van Zabih Etemadi. Wij wensen Jeroen en Zabih via deze weg nog veel sterkte met het herstel!

Vanavond zal onder toeziend oog van toernooidirecteur Vincent Pinatel de loting plaatsvinden. Helaas en tot grote ontsteltenis van de organiserende commissie, zullen we daar niet bij aanwezig zijn. Vanwege beperkte keuze in vluchten zullen wij zoals gezegd pas vannacht om 05u kunnen afreizen naar Malta. De verwachting is wel dat een welkomstcomité van pakweg 300 trouwe supporters, een fanfare en vuurwerk ons zullen opwachten. Dat verwachten we tenminste, maar het zou ook zomaar dat we worden opgewacht door een hooguit drietal zwaar besnorde douanebeambten, een dame op leeftijd die de enige kiosk op het vliegveld bemand en wellicht nog door een verdwaalde taxichauffeur. Het zal ons niet deren, we zijn er klaar voor! Bij aankomst kunnen we direct door naar het hotel en 's middags wacht ons de eerste wedstrijd al. So much voor een uitgeslapen voorbereiding dus. Dat betekent vanavond dus niet een uizwaaitournee langs bevriende kwaliteitskroegen van het eerste uur als een Bastille, Bubbels of Chupitos. Coach Jusic heeft zich voorgenomen om vanavond een rondje controle te doen.

teamfoto-eurolawyers-2015

Via dit medium willen wij nog graag onze sponsors bedanken dankzij wiens bijdrage het Nederlands Advocaten Voetbalteam deel kan nemen aan Eurolawyers 2015. Onze dank gaat uit naar de hoofdsponsor die ons al jaren steunt: Niehoff Werning & Kooij (www.nwk.nl), en de subsponsors: Allen & Overy, Bierens Incasso advocaten, BWK, Clifford Chance, De Roos advocatuur, S&S Apeldoorn, Linssen CS advocaten, Loyens & Loeff, Nauta Dutilh, Rijppaert & Peeters en Smit & De Hart advocaten. Tenslotte willen wij graag nog Textieldrukkerij Amsterdam bedanken voor de ontzettend goede service bij de bedrukking van de tenues. Tenslotte kan ik nog melden dat wij ons net als in voorgaande jaren gaan inzetten voor de stichting Advocaten voor Advocaten (L4L). Deze non-profit organisatie zet zich er al bijna 30 jaar voor in dat advocaten hun beroep onafhankelijk en in vrijheid kunnen uitoefenen. Helaas staat ons beroep in veel landen nog onder druk. L4L ondersteunt de advocaten in deze landen financieel, juridisch en moreel. Wij hopen daar een steentje aan bij te kunnen dragen door op de eerste plaats via het voetbal publiciteit te genereren voor de doelstellingen van L4L.

HET EK VOETBAL VOOR ADVOCATEN GAAT BIJNA BEGINNEN!

Nog 1,5 week en dan vertrekt het Nederlands Advocaten Voetbalteam, bestaande uit advocaten, juristen en fiscalisten, naar Malta om deel te nemen aan de 6e editie van het Europees Kampioenschap Voetbal voor Advocaten, Eurolawyers 2015. Na een goede prestatie op het vorige WK, waar niet alleen de groepsfase werd overleefd, maar ook uiteindelijk de 15e plek werd bemachtigd, is de doelstelling dit jaar niet mis: "Wij worden gewoon Europees Kampioen!" Speler-coach Zijad Jusic heeft nog enkele dagen om aan het team teSpeler-coach Zijad Jusic heeft nog enkele dagen om aan het team te werken. Zoals gezegd nog 1,5 week voordat we vertrekken naar Malta om Europees Kampioen te worden!

EEN GOEDE OEFENING

Op 6 mei jl. speelden we een oefenwedstrijd tegen het Nederlands militair voetbal team. Na enige discussie over de vraag hoe een dergelijke wedstrijd nu genoemd moet worden (een 'interland' is het niet, want niet internationaal, maar een 'land' klinkt ook zo raar), konden we de (kunst)grasmat bij Zwart-Wit in Harderwijk betreden voor de warming-up. Aldaar bleek dat het militair elftal e.e.a. ietwat professioneler aanpakt dan wij. Ze hadden namelijk 3 trainers, 8 wissels en 25 ballen méér dan wij, en gingen bovendien gekleed in prachtige, matchende trainingspakken. Onze bank stak daar schril tegenaf met 3 wissels allen in een verschillende kleur trainingspak. Maar ach, tegenover al die enorm afgetrainde en bijzonder gedisciplineerde atleten stelden wij toch maar mooi de volgende selectie:

1. Christiaan Grootendorst (invalkeeper, Floris was weer eens op vakantie)
2. Joost le Clercq
3. Amin Tamadoni
4. Max van Merrienboer
5. Tom de Clerck
6. Zijad Jusic (trainer-coach)
7. Paul Frenken
8. Tim Hendriks
9. Paulus Botman
10. Hendrik van Waveren
11. Rachid el Bakuri
12. Boris van Assen
13. Sjors Apeldoorn
14. Zabih Etemadi

Na de laatste tactische aanwijzingen van speler-coach Jusic (inzakken, zonedekking, snel eruit bij balbezit) konden we beginnen. Al snel bleek dat dit toch een paar niveautjes hoger was dan eerdere oefenwedstrijden. Het militair elftal bleek een soepel samenspelend team met individueel sterke spelers. Niveau hoofdklasse waar op de website van Defensie wordt gesproken was ook meer dan terecht. Gevolg hiervan was wel dat het tactisch plan van Jusic nu eens een keer perfect werd uitgevoerd - we moesten immers wel inzakken. Al snel werd duidelijk dat we vandaag moesten zien als een goede oefening in gegroepeerd en gedisciplineerd verdedigen. Helaas konden we niet voorkomen dat we na een half uur al met 3-0 achterstonden. Daarna kwamen we gelukkig iets beter in de wedstrijd, resulterend in de 3-1 van Boris na een vlijmscherpe counter.

De tweede helft 'stond het beter' en ging de wedstrijd meer gelijk op (we gunden het militair elftal weliswaar het meeste balbezit, maar als je Ajax wel eens kijkt weet je dat balbezit geen garantie is voor succes). We kregen helaas nog een doelpunt tegen, maar konden toch met een tevreden gevoel op de wedstrijd terugkijken. Tegen een team dat een klasse beter was hebben we ons relatief goed staande kunnen houden, en hebben we kunnen oefenen met een speelwijze die ons nog van pas kan komen als we op het EK een voorsprong moeten verdedigen

HET NEDERLANDS ADVOCATEN VOETBALTEAM MAAKT SELECTIE BEKEND

De kogel is door de kerk! Coach Zijad Jusic heeft donderdag om 12u zijn definitieve selectie bekend gemaakt waarmee hij gaat deelnemen aan het Europees Voetbal voor Advocaten. Woensdag werkte de Nederlandse ploeg nog een training af, waarna de technische staf deze middag de definitieve selectie bekend maakte. Het doel is om voor de eerste keer in de geschiedenis Europees Kampioen te worden. Er worden nog een aantal oefenwedstrijden gespeeld waarbij Jusic nog verder kan sleutelen aan zijn team. Maar over de doelstelling om Europees Kampioen te worden is hij duidelijk. "De Europese beker staat sinds de vorige editie in Roemenie. Het wordt tijd dat deze naar Nederland komt." 

De volledige selectie van het Nederlands Advocaten Voetbalteam:

Keeper: Floris de Wit (Allen & Overy)

Verdediging: Mike Niekoop, Amin Tamaddoni (beiden Clifford Chance), Tom de Clerck (NautaDutilh), Barry Bogaarts (Rijppaert & Peeters), Max van Merrienboer (Allen & Overy), Joost le Clercq (BWK), Jeroen Haarsma (Pro Agent).

Middenveld: Hendrik van Waveren en Tim Hendriks (beiden Loyens & Loeff), Ali Rassa (De Kempenaer), Zijad Jusic (Bierens), Paul Frenken (Smit & De Hart Advocaten) en Paulus Botman (Linssen cs Advocaten).

Aanval: Sjors Apeldoorn (Munckhof), Boris von der Assen (De Roos), Rachid el Bakuri (Loyens & Loeff) en Zabih Etemadi (Etemadi Advocatuur).

INTERLAND TEGEN NATIONALE MILITAIRE EQUIPE VOETBAL

Op woensdag 6 mei speelt het Nederlands Advocaten Voetbalteam haar eerste oefeninterland en niet tegen de minste tegenstander: de Nationale Militaire Equipe Voetbal. Dit betekent dat we tegen een team zullen spelen waarbij fitheid, uithoudingsvermogen en doorzettingsvermogen in grote mate aanwezig zullen zijn. De internationale militaire sportkoepel Conseil International du Sport Militaire (CISM) organiseert jaarlijks verschillende internationale kampioenschappen. Deelname aan deze kampioenschappen is binnen Defensie een belangrijk onderdeel van topsportbeoefening en Defensie wil op deze wedstrijden zo goed mogelijk presteren. Daarom selecteert Defensie de beste militaire sporters voor de Nationale Militaire Equipe voetbal. Tegenwoordig bestaat de herenvoetbalequipe voornamelijk uit spelers die actief zijn in de hoofd- en eerste klasse. Bij het Militair Europees Kampioenschap in 2010 werd de herenvoetbalequipe derde en in 2005 won het nog de Kentisch Challenge Cup. Dit is een vierlandentoernooi voor militaire voetbalelftallen. De deelnemers zijn Nederland, Frankrijk, het Verenigd Koninkrijk en België. Om deze beker wordt al sinds 1919 gestreden en daarmee is het de oudste beker binnen de UEFA en FIFA. U leest het: we mogen aan de bak. 

Coach Zijad heeft de volgende vijftien spelers geselecteerd voor de oefenwedstrijd tegen het Nationale Militaire Equipe Voetbal: Floris de Wit, Max van Merrienboer (beiden Allen & Overy), Joost le Clercq (BWK), Amin Tamaddoni (Clifford Chance), Ali Rassa (De Kempenaer), Paul Frenken (Smit & De Hart Advocaten), Sebastiaan Brommersma (Klos Morel), Paulus Botman (Linssen cs Advocaten), Hendrik van Waveren, Tim Hendriks, Rachid el Bakuri (allen Loyens & Loeff), Sjors Apeldoorn (Munckhof), Tom de Clerck (NautaDutilh), Barry Bogaarts (Rijppaert & Peeters), Boris von der Assen (De Roos Advocaten) en Zijad Jusic zelf (Bierens). Vanwege verplichtingen zijn captain Mike Niekoop (Clifford Chance), Jeroen Haarsma (Pro Agent) en Zabih Etemadi (Etemadi Advocatuur) er niet bij. 

Zoals gezegd zal het de eerste wedstrijd zijn dat deze nationale teams tegen elkaar spelen. De teams treffen elkaar op woensdag 6 mei om 20.00 uur op het terrein van VV Zwart-wit '63 in Harderwijk. Het belooft een mooie wedstrijd te worden!

SCOUTINGAPPARAAT DRAAIT OVERUREN

Vlak voor het sluiten van de transfer deadline heeft het Nederlands Advocaten Voetbalteam nog een goede slag geslagen op de transfermarkt en nog enkele nieuwe spelers bij het team weten te halen: Paul Frenken (Smit & De Hart Advocaten), Rachid el Bakuri (Loyens & Loeff), Boris von der Assen (De Roos Advocatuur), Paulus Botman (Linssen cs Advocaten) en Jeroen Haarsma (Pro Agent). Paul heeft bij verschillende selectieteams gespeeld en is inzetbaar op het middenveld. Na een uitnodiging voor een oefenwedstrijd door Ali Rassa, met wie hij nog bij Nijmegen/NEC heeft gespeeld, speelde hij zich met zijn sterke spel direct in de kijker bij de trainer. Rachid el Bakuri komt uit de koker van Hoofd Scouting Hendrik van Waveren, waarmee het aantal selectiespelers van Loyens & Loeff momenteel op 3 komt te staan. Rachid speelt in de voorhoede en heeft zichzelf niet de minste doelstelling gegeven: "Ik ben gekomen om Europees Kampioen te worden!". Boris von der Assen is voor een aantal spelers een oude bekende uit de Amsterdamse Advocaten Zaalvoetbalcompetitie en zal samen met Rachid de voorhoede gaan versterken. De makkelijk spelende Paulus Botman is inzetbaar op het middenveld. Dat de scouts van het Nederlands Advocaten Voetbalteam zich niet alleen beperken tot de stadsgrenzen van Amsterdam blijkt wel aangezien Paulus voetbalt in de regio Tilburg. Of zoals Paulus zelf aangeeft: "Al het goede komt uit Brabant." De laatste aanwinst is Jeroen Haarsma. Volgens coach Zijad "een boomlange, sterke verdediger en ook ijzersterk in de luchtduels. Een speler die we zeker kunnen gebruiken in de wedstrijden tegen teams die van de lange ballen naar voren zijn." Jeroen heeft jaren samen gespeeld met Sebastiaan Brommersma en dus ook geen onbekende. Coach Zijad liet verder nog opmaken erg content te zijn met de recente aanwinsten. "We hebben de afgelopen tijd afscheid moeten nemen van enkele sterkhouders van het team. Maar met deze nieuwe spelers is daar weer veel talent en ervaring voor in de plaats gekomen. Met deze groep kunnen we gericht gaan oefenen voor het komend EK!".

Paul Frenken Rachid el Bakuri Boris von der AssenPaulus Botman Jeroen Haarsma 

ZES NIEUWE SPELERS!

Het technisch hart van het Nederlands Advocaten Voetbalteam is sinds Mundiavocat 2014 zeer actief op de spelersmarkt en kan in ieder geval de volgende zes nieuwe spelers presenteren: Zabih Etemadi (Etemadi Law), Mark West en Huub Pilgram (beiden Ploum Lodder Princen), Shaun Campbell (Clifford Chance), Max van Merrienboer (Allen & Overy) en Tim Hendriks (Loyens & Loeff). Er zitten nog meer talenten in de poule die hun opwachting gaan maken komende oefenwedstrijden, maar deze 6 spelers zijn alvast vastgelegd! Etemadi is geen onbekende aangezien hij in de voorbereiding op Mundiavocat 2014 al enkele oefenwedstrijden mee heeft gespeeld, maar toen helaas niet kon deelnemen aan het WK. Hij heeft zich echter weer opnieuw aangemeld en hier is het team uiterst blij mee. "Een speler met zijn ervaring hebben we er graag bij", laat trainer Jusic opmaken. Ook met de overige vijf nieuwe spelers is Jusic erg content. "We volgden hen al lang en wilden ze eigenlijk vorige zomer al binnenhalen. Dit lukte niet, maar we zijn deze spelers blijven volgen. Dit seizoen hebben zij nog meer progressie gemaakt en ik ben er zeker van dat wij met hen een gooi gaan doen naar het Europees Kampioenschap!"

Binnenkort hoopt het technisch hart nog meer nieuwe talenten te presenteren! 

Zabih Etemadi Mark West Huub PilgramTim Hendriks Shaun Campbell Max van Merrienboer

TWEEDE OEFENWEDSTRIJD EINDIGT IN GELIJKSPEL

Nederlands Advocaten Voetbalteam - JOS/Watergraafsmeer zat. 2 (reserve 2e klasse) 2-2 (1-1)

Debuut: Huub Pilgram (Ploum Lodder Princen) en Shaun Campbell (Clifford Chance)

Opstelling 1e helft: Joost le Clercq, Amin Tamaddoni, Mike Niekoop, Shaun Campbell, Barry Bogaarts, Tim Hendriks, Zijad Jusic, Ali Rassa, Jeroen Haarsma, Mark West en Huub Pilgram.
Reserve: Max van Merrienboer en Tom de Clerck.

Gisteren stond de tweede wedstrijd van het oefentraject op het programma: een wedstrijd tegen een reserve 2e klasser die waarschijnlijk komend jaar gaat promoveren naar de reserve 1e klasse – we konden aan de bak dus. Naast de bekende, maar ook oude gezichten (denk aan Zijad), waren er ook enkele nieuwe gezichten. Debutanten Huub Pilgram en Shaun Campbell mochten hun opwachting maken. De avond begon zoals vanouds: tussen 19u en 19.15u verzamelen betekent dat iedereen iets voor half 8 binnen komt. Toen de tegenstander al met 17 man in de kantine zat, stipt om 19u, waren er pas drie van ons aanwezig. Joost le Clercq kreeg bij binnenkomst direct goed nieuws en slecht nieuws. Het goede nieuws was dat Joost in de basis mocht beginnen! Helemaal jouw verdienste Joosie! Het slechte nieuws was dat hij mocht keepen, aangezien Floris een toevoegingszaak in Klazienaveen had en Joost de enige is die een beetje kan keepen – sterker nog: hij is zelfs in staat om ballen met z'n hoofd uit de goal te houden bleek wel bij de warming-up. Het voorbereidend praatje van Zijad was kort, maar hij sloot wel positief af: "we spelen in een behouden opstelling, niet omdat ik nog niet iedereen ken, maar omdat ik denk dat de tegenstander een stuk beter is". Dan ga je wel met vertrouwen het veld in!

In tegenstelling tot het voorgevoel van de trainer, ging het op het veld een stuk beter. Al snel werd de tegenstander vast gezet op de eigen helft - er werd door ons driftig gecombineerd en het spel werd telkens snel verlegd. Het publiek was de grote winnaar, want er werd echt goed gevoetbald. Het enige wat nog ontbrak waren doelpunten en daar had de keeper van JOS even geen zin in. De Guilermo Ochoa van JOS hield met handen en voeten zijn goal schoon. De strepen van Mark, het lobje van Ali, schuivers die rakelings voorlangs gingen, niets ging erin. En een veelgebruikt cliché is, als ie er niet ingaat, valt die aan de andere kant. En zo gebeurde het ook: de bal werd door JOS afhandig gemaakt in de verdediging, direct voorgegeven en daar stond een vrij mannetje van JOS: tegen de verhouding in 0-1. Gelukkig werd het tempo en spel van de eerste helft snel verder genomen. Er werd veel gecombineerd en in de spaarzame keren dat we door de muur van JOS-spelers kwamen, haalde gelegenheidslinkermiddenvelder Jeroen Haarsma uit. Eindelijk had de keeper van JOS een keer geen antwoord: 1-1. Met deze stand gingen we ook de rust in.

In de tweede helft ging het gaspedaal wat minder hard in. We hadden ook maar twee wissels, terwijl JOS een bank van 5 wisselspelers had. Uiteindelijk kwam het daardoor ook aan op conditie. Er werd iets minder goed gecombineerd, het spel werd wat slordiger en er werd meer balverlies geleden. Ondanks dat werd de weg naar de goal van JOS nog steeds goed gevonden, maar de keeper van JOS bleef een vervelende sta-in-de-weg: niets wilde erin gaan. En wederom viel ie enigszins nog steeds tegen de verwachting in er weer aan de andere kant in: behoorlijk frustrerend en 1-2 achter. Zelfs op de bank van JOS kreeg men op een gegeven moment een grote mond 'ze weten het niet meer'. Of dat terecht was gezien het spelbeeld is de vraag. Maar goed, er stond wel een 1-2 op het bord, dus de grote mond was enigszins terecht. De wedstrijd naderde het einde, in mijn hoofd was ik al bezig met een wedstrijdverslag dat eindigde 'we hebben verloren, maar waren wel veel beter.' Gelukkig hoeft het verslag niet zo te eindigen, want in de 90e minuut krijgt Amin de bal op randje 16 aangespeeld. Als een volleerd Zinedine Zidane piroueteert Amin zich om zijn tegenstander en schuift de bal in de linkerhoek: 2-2! En geheel terecht! Kort daarna klonk het eindsignaal.

De gevoelens zijn gemixed: er werd goed gevoetbald, op momenten zelfs zeer goed gevoetbald, maar toch 2 tegendoelpunten incasseren en het gevoel hebben dat je veel beter was maar toch niet weet te winnen. Weer een aantal lessen om mee te nemen naar de volgende wedstrijd!

 

VERLENGING HOOFDSPONSOR NIEHOFF WERNING & KOOIJ!

Ons team is erg verheugd te kunnen melden dat de hoofdsponsor van het Nederlands Advocaten Voetbalteam, NWK, het contract met nog een jaar heeft verlengd! NWK zal voor het vierde achtereenvolgende jaar op de shirts van het Nederlands Advocaten Voetbalteam te zien zijn en daarmee ook tijdens de Eurolawyers 2015. De naam NWK staat voor Niehoff Werning & Kooij. Dit kantoor is gespecialiseerd in financiële dienstverlening en verzekeringen voor de advocatuur en het notariaat.

Het team is enthousiast over de hoofdsponsor: "NWK is een prachtige hoofdsponsor voor ons team. We zijn er trots op dat een succesvol bedrijf als NWK kiest voor het Nederlands Advocaten Voetbalteam om meer naamsbekendheid te genereren. NWK is al sinds jaar en dag een trouwe sponsor en met hun jaarlijkse sponsoring is deelname mogelijk geweest van Nederlandse afvaardigingen aan verschillende edities van het WK en EK. Door samen te werken met het Nederlands Advocaten Voetbalteam kunnen we elkaar helpen en onze ambities realiseren. We verwachten nog de komende jaren deel te nemen aan de eindrondes van het WK en EK. Om dit te kunnen realiseren en om op sportief gebied goed te blijven presteren, is een belangrijke rol weggelegd voor goede partners. We hebben in het verleden al gemerkt dat de samenwerking met NWK veel verder gaat dan enkel de naam op het shirt van het team. Zo heeft NWK in het verleden het team geadviseerd over de verzekeringen en financiele aspecten die van belang zijn bij het starten van een eigen kantoor. Het is goed dat we nu al elkaars expertise goed weten te gebruiken. Wij bedanken NWK en vertrouwen op een voor beide partijen prettige en vruchtbare samenwerking."

 

OEFENPROGRAMMA 2015 GESTART!

De voorbereiding is weer begonnen! En ditmaal voor het EK Voetbal voor Advocaten 2015! Locatie dit jaar is Malta. En de doelstelling liegt er zoals gebruikelijk niet om: Europees Kampioen worden! Om dit doel te bereiken, zal er uiteraard weer geoefend moeten worden. Maandag 12 januari stond de eerste wedstrijd uit de voorbereiding op het programma. Tegenstander: FC Ankaraspor zat. 3, uitkomende in de reserve 4e klasse. De weersomstandigheden waren niet optimaal en het komt zeker niet in de buurt van het weer dat we zullen aantreffen op Malta (laten we het in ieder geval niet hopen). Geen weer om alvast te wennen aan de omstandigheden op Malta dus. Waar een aantal spelers er toch voor koos om thuis met een warme choco voor de buis te kruipen, traden de volgende bekende namen aan: Floris de Wit, Amin Tamaddoni, Mike Niekoop, Joost le Clercq, Paul Brouwer, Hendrik van Waveren, Zabih Etemadi, Wouter Metz, Nick Looman en Sebastiaan Brommersma. Er waren ook enkele nieuwkomers die hun debuut gingen maken: Max Merrienboer (A&O), Tim Hendriks (Loyens & Loeff) en Mark West (Ploum Lodder Princen).

De wedstrijd begon. De spelers van Ankaraspor hadden voor de wedstrijd met elkaar afgesproken om direct druk te zetten en 'die advocaatjes even gek te draaien'. Vanaf minuut 1 zaten ze er bovenop, waardoor het voor ons wel moeilijk was om er uit te komen en te gaan voetballen volgens de 'Patronen van Jusic'. De aanvallen van Ankaraspor werden goed gepareerd door de verdediging, onder meer vanwege de verdiensten van Joost le Butcher die elke speler die voor zijn voeten kwam vakkundig onderuit maaide. Dat ondervond de eigen aanvoerder ook, toen Le Butcher met een sliding die hij vanaf de eigen achterlijn inzette, niet alleen de tegenstander, maar ook de aanvoerder, de scheidsrechter en ook nog wat jongens die op het veld ernaast aan het trainen waren onderuit streepte. 

Bij rust was de stand nog 0-0. Er werden wat omzettingen gedaan en het tactisch kader werd nog een keer besproken. 'Het stond goed', maar vaak werd er toch te snel voor de lange bal gekozen, of ging het te gehaast om zoek naar de aanval bij balbezit. Ondertussen was ook nieuwkomer Tim 'De andere Manuel Lokin' gearriveerd en kon zijn opwachting maken. De tweede helft verliep beduidend beter dan de eerste: er was meer rust aan de bal en voorzichtig werden al diverse driehoekjes gecreëerd. De stormloop van Ankaraspor was gaan liggen - ze konden het moordende tempo uit de eerste helft niet 90 minuten volhouden. Dan wordt er geklungeld in de verdediging van Ankaraspor, debutant Mark West ontfutselt de bal en haalt zonder na te denken direct uit: hangen, 1-0. Juist, het scoutingsapparaat heeft z'n werk goed gedaan! Het veldoverwicht wordt steeds groter en op een gegeven moment wordt het een tikkie-takkie-show. Ankara komt nog wel een paar keer gevaarlijk voor de goal van Floris, die zelfs nog gestrekt moet na een harde kopbal op doel. Floris is resoluut: niets gaat erin vandaag. 

Wanneer iets later meerder mensen zich bij de zijlijn verzamelen voor overleg wie er gewisseld zou kunnen worden (de rest voetbalde door, ging met 8 man ook prima) en uiteindelijk bepaald was wie het minste last van kramp had, lag de bal er alweer in: 2-0. Niemand heeft het gezien, maar het schijnt dat Zabih heeft gescoord. Naar eigen zeggen met een streep in de winkelhaak, maar daar zijn de meningen over verdeeld. Het verdere verloop van de wedstrijd werd steeds meer eentonig: wij op 85% balbezit en rustig de wedstrijd uitspelen.

Eerste wedstrijd is dus winnend afgesloten, de oefencampagne en de weg naar het Europees Kampioenschap is goed begonnen! Op naar de volgende wedstrijd!

 

GELUKKIG HEBBEN WE DE BEELDEN NOG!

De Mundiavocat 2014 in beeld - het Nederlands Advocatenteam is veelvuldig in beeld en extra doelpuntalert op 1:23

Link

 

MUNDIAVOCAT 2014 – HET IS VOORBIJ!

Na de met penalty's verloren wedstrijd tegen Canada, was de 13e plaats nog het hoogst haalbare. We speelden wederom tegen een Braziliaans team, dit keer tegen de advocaten uit Goias. Van deze tegenstander wisten we nog niets, behalve dat Goiás een van de 26 deelstaten van Brazilië is. De staat heeft een oppervlakte van ca 340.112 km² en meer dan 6 miljoen inwoners. We verwachtten dat de kans groot zou zijn dat daar wel een paar advocaten zouden wonen die waarschijnlijk wel een balletje konden trappen. Enorme tegenvaller voor het team is dat keeper De Wit een hamstringblessure aan de wedstrijd tegen Canada heeft overgehouden en de rest van het toernooi niet meer in actie kan komen. Onze rechtshalf Metz moest daarom in de goal plaatsnemen. Ondanks de voorgaande zware wedstrijden en het uitvallen van de keeper, schoten we uit de startblokken. Het team was erop gebrand om het verlies tegen Canada op het veld goed te maken. De wedstrijd ging in een hoog tempo op en neer, maar dit leidde niet tot doelpunten. Bij rust stond er nog een 0-0 op het scorebord. In de tweede helft was de beste kans de nul van het bord te schieten voor ons. Vanaf de rechterkant passeert Sjef Janssen twee man op rij en legt voor op de vrijstaande Jeroen Le Clercq. Zijn geplaatste schot mist echter kracht en wordt met een alles-of-niets flying tackle geblokt. Het leverde ons niet meer dan een hoekschop op. Uit die corner volgt echter wel de 1-0 voor Goias.... Na het nemen van de corner wordt de bal weggekopt en direct naar voren geschoten door de Brazilianen. De rechtsbuiten van Goias zou het niet slecht doen op de 100 meter sprint en helaas moet Paul het Braziliaanse sprinttalent voor laten gaan. Met alleen nog Metz voor zich plaatst hij de bal beheerst in de hoek. Ondanks deze tegenslag gingen we weer vol voor de gelijkmaker. Maar dit kost kracht, wat we niet meer hadden. De laatste 10 minuten van het duel waren dan ook voor Goias. Coach Jusic zag het lijdzaam aan. "Ik kan het de jongens niet kwalijk nemen. Ze hebben alles gegeven. En ondanks de pijntjes is iedereen blijven knokken om te laten zien dat we bij de eerste 16 thuishoren." In de laatste minuut scoort Goias nog de 2-0 bij een scrimmage in ons 5-metergebied. De bal komt via 5 verschillende benen voor een Braziliaan die direct schiet. De bal gaat tergend langzaam de goal in. Eindstand: 2-0 verlies. We hebben de verliespartij tegen Canada dus niet kunnen verwerken met een overwinning. Dat is ook makkelijker gezegd dan gedaan. Je merkt wel dat nu we ons hebben geplaatst voor de laatste 16, je alleen maar speelt tegen teams die 1e of 2e zijn geworden in de poule en dus speelt tegen de beste teams van het toernooi. Oftewel, er zitten geen "zwakkere broeders" meer bij en elke wedstrijd is er een waarbij je vol aan de bak moet.

Bij het diner 's avonds kwamen we nog het Braziliaans team tegen waar we in de kwartfinale van hadden verloren. Ook zij hadden hun eerstvolgende wedstrijd verloren en waren dus niet door voor plek 1. Dit is hoe het gesprek ging met de captain van het team: "You broke us! Defense: broke! Midfield: broke! No striker. We lost, two ziero." Het Braziliaanse team kon na onze wedstrijd met moeite 11 spelers opstellen, de rest was geblesseerd. Blijkbaar waren de vele uitvallers tijdens de wedstrijd dus geen theaterstukjes en hadden we ze echt stuk gespeeld....Tom heeft maar meteen even sorry gezegd tegen een Braziliaan die eerst rollend op de grond lag en vervolgens doodleuk naar de zijlijn wandelde voor een wissel en Tom had geroepen: "It is a miracle, he can walk again." Buiten het veld waren de Brazilianen overigens een stuk leuker dan op het veld en werd het nog een gezellige avond. De neuzen stonden weer dezelfde kant op en frustratie over de verliespartij had plaats gemaakt voor wederzijds respect. Drinken konden ze niet goed – het zijn ook maar kleine mannetjes die Brazilianen - die wedstrijd hadden we in ieder geval wel gewonnen!

Dan de slotdag - we speelden om plek 15 en 16 tegen een Turks team uit een gebied aan de kust van Izmir – je zag aan alles dat dit de meer macho Turken waren met baarden, raybans en van dat Chris Zeegers-haar dat altijd per ongeluk goed zit. De locatie was het trainingscomplex van Ferencvaros, een van de meest succesvolle clubs van Hongarije. Maar ook de club van Nederlands spelers Julien Jenner, Jack Tuyp, Mark Otten en van Leonardo (kennen we die nog, nog, nog). Jenner is ons zelfs nog komen opzoeken, nadat hij had begrepen dat een team Nederlandse advocaten op het trainingscomplex van zijn club moest spelen. Jenner was erg vriendelijk en nodigde ons zelfs uit voor een avond stappen in Budapest – hij kon in elke club een tafel regelen, we hoefden het maar te zeggen en hij zou het regelen. Wat een aardige gast dachten we nog! Later kwam de aap uit de mouw, want hij vroeg of er ook niet iemand naar wat contractjes kon kijken, want dat van hem bij Ferencvaros verliep bijna. Leonardo kwamen we ook nog tegen maar hij wilde niet op de foto. Nadat hij hoorde hoe wij achter hem Nederlands spraken, begon hij steeds sneller te lopen (hij had waarschijnlijk geen zin in een foto), waarop wij ook weer harder begonnen te lopen. Wat volgde was een sprintduel met Leonardo over het trainingscomplex, helaas kregen we hem niet meer te pakken.

Dan de wedstrijd: we speelden op een veld naast dat waar het eerste team moest trainen, dus de Nederlanders hebben ook nog even naar onze wedstrijd gekeken. Ze boden nog aan om mee te spelen, alleen daar was de trainer van Ferencvaros het niet zo mee eens, aangezien ze die avond een belangrijke kwalificatiewedstrijd voor de Europa League moesten spelen. Het had denk ik ook niet uitgemaakt want het Turkse team werd volledig van de mat gespeeld. Bij rust stonden we met 3-0 voor en na rust liepen we uit naar 6-0. De Turken deden in de slotminuten nog iets terug, maar uiteindelijk hebben we het toernooi afgesloten met een 6-2 winstpartij. De 15e plek was binnen!

Hiermee is Mundiavocat 2014 ten einde gekomen. We hebben een unieke prestatie geleverd en kunnen met opgeheven hoofd Budapest verlaten. Sinds 1996 is er niet meer een Nederlands team zo hoog geëindigd op het mondiale eindtoernooi en we zijn het 4e Europese land op de eindlijst – dat beloofd wat voor het EK! Het Turkse team Bosphorus uit onze poule heeft uiteindelijk het toernooi gewonnen. Voor ons een extra stimulans voor het volgende WK, want van dit team hadden we kunnen winnen. Als zij wereldkampioen kunnen worden, kunnen wij dat ook!

Graag willen wij via deze weg onze sponsoren bedanken die deelname aan de Mundiavocat mogelijk hebben gemaakt. Onze dank gaat uit naar de hoofdsponsor: Niehoff Werning & Kooij (www.nwk.nl). NWK is al sinds jaar en dag een trouwe sponsor van het Nederlands Advocaten Voetbalteam en is dan ook een prachtige hoofdsponsor voor ons! Daarnaast wordt het Nederlands Advocaten Voetbalteam gesteund door de volgende kantoren: Allen & Overy, Baker & McKenzie, Bierens Incasso, Boekel de Nerée, Brada law, Clifford Chance, DLA Piper, Klos Morel Vos & Schaap, Nauta Dutilh, Pels Rijcken & Droogleever Fortuijn en Rijppaert & Peeters.

Op naar het EK in Malta volgend jaar!

 10372538 768934589825395 4295469691762748477 n

10364135 768934599825394 182882401392361612 n

10411234 768934586492062 3557675462853248583 n

10372112 768934609825393 5396622649512108413 n

'WIJ WAREN BETER'

Het was de dag na de verloren wedstrijd tegen de Brazilianen, de treurnis is nog aanwezig. De manier waarop we hebben verloren biedt namelijk weinig ruimte voor troost. Troost dat je eigenlijk van een goede en technisch zeer bekwame tegenstander hebt verloren. Het spel van de Brazilianen biedt namelijk geen ruimte voor relativering. Ze zuigen, ze irriteren, ze duikelen, ze provoceren, ze zijn een stel roestige spijkers die krassend over een schoolbord gaan, ze zijn het laatste velletje wcpapier, ze zijn de dronken stappers die tegen je voordeur urineren, ze zijn Toivonen, Mertens, Lurling en Mark van Bommel ineen met een vleugje Mario Balotelli om de zachte randjes eraf te halen. Maar dat hoort er schijnbaar bij te horen tegenwoordig, dat noemt men dan voetbalwijsheid, routine - ze zouden het spelletje slim spelen. Alsof dat het goedmaakt, je wordt bijna gedwongen er mee te moeten leven. De ware voetbalpurist in ons schreeuwt het uit, het is een dikke fluim op de nalatenschap van ware voetbalhelden als Van Hanegem, Haan, De Wolf en Wouters. Rasechte rouwdouwers die nog tijdens de rust iemand met een glimlach over de reclameborden heen konden kegelen. Je zou bijna verlangen naar die tijd. Trouwens..., dat hadden we waarschijnlijk ook niet overleefd.

U begrijpt, het verlies tegen Brazilië zit nog diep. De culturele ontdekkingstocht van de lokale dansetablissementen die avond verzacht enigszins de pijn. Alcohol, een uiterst effectief medicijn om verloren wedstrijden te doen vergeten.

De ochtend erna – met een promillage nog boven wat wettelijk is toegestaan, melden we ons bij het Mundiavocat hoofdkwartier. Een meeting met alle teamcaptains staat op het programma. We nestelen ons in de schaduw van de zaal, anticiperend op het niet deel te hoeven nemen aan een open discussie over enig onderwerp. Hier in de luwte zouden we kunnen acclimatiseren en rustig bijkomen. Koffietje erbij, goed idee. Aanvankelijk is de meeting een vreedzaam beleg, totdat de begeleider van de Algerijnse teams het woord neemt. Hij spreekt de zaal toe in het Frans en we hebben geen idee waar het over gaat, maar de toon waarmee deze Algerijnse Toon Hermans look-a-like spreekt, verraadt een diepe woede. Een diepe woede over iets. Over wat is nog onduidelijk, maar dat de Algerijn boos is moge duidelijk zijn. De ogen zijn bloeddoorlopen, de aders in zijn nek opgezwollen, de stoom komt uit zijn oren. We zijn ervan overtuigd dat het niet lang meer kan duren voordat hij zijn schoen de zaal ingooit. Wanneer de tirade is afgelopen en hij gaat zitten, geeft hij nog zijn tolk een blik waarmee hij wil zeggen "Zo, kun jij dit even vertalen voor de rest, ik ben even naar de wc." De tolk komt echter niet verder dan drie zinnen, terwijl het betoog toch zeker een kwartier heeft geduurd. Dan neemt iemand anders het woord. Hij spreekt de zaal toe in het Frans, Engels en Spaans en maakt duidelijk waar de Algerijnse ontsteltenis vandaan komt. Tijdens de wedstrijd Algerije-Roemenie vond een Algerijnse wisselspeler het bij een achterstand het op een gegeven moment genoeg, is het veld in gerend en heeft zijn onvrede over de achterstand vervolgens gebotvierd op de laatste man van de Roemenen. Resultaat: een gebroken sleutelbeen bij de Roemeen, blinde woede bij de spelers op het veld en een schorsing van 2 jaar voor de Algerijnse speler. U ziet, ook op een advocatentoernooi kunnen de gemoederen hoog oplopen. Vincent Pinatel neemt dan ook geen halve maatregelen met de schorsing van twee jaar. Fair play is fair play. En terecht overigens. Maar de Algerijnen voelen zich benadeeld, in de hoek gezet en zelfs gediscrimineerd. 'Het zijn altijd de Islamitische teams die door de scheidsrechters worden benadeeld'. Natuurlijk joh, het was ook de schuld van die Roemeen dat hij met zijn schouder tegen de high kick van de Algerijn aanliep. Gelukkig weet de nieuwe spreker de gedachte van de rest van de zaal goed te verwoorden: maandag moeten we ook gewoon weer werken, we zijn (over het algemeen) allemaal advocaten en laten we ons alsjeblieft beschaafd gedragen. Toen hij klaar was met zijn betoog, zetten wij een slow clap in – de rest van de zaal doet gretig mee en het applaus zwelt aan. Zo, de Nederlandse inbreng is een feit, we konden weer verder met slapen. De Algerijnse Toon Hermans zit ondertussen zwaar ontgoocheld in zijn stoel en houdt verder zijn mond, terwijl hij in de tussentijd zijn tolk heeft ontslagen. Maar toen was het tijd voor internationale rel twee – ja, we maken het mee hier. Team Iran was in de volgende ronde gekoppeld aan Team Israel, maar de advocaten uit Teheran weigerden te voetballen tegen de Haifanen, vanwege het onderliggend internationaal conflict tussen deze twee landen. Je hoopt natuurlijk dat 'het voetbal overwint' en dat dergelijke thema's buiten het voetbalveld blijven, immers sport verbroedert. Maar we staan te ver van de situatie om daar iets zinnigs over te kunnen zeggen. De organisatie besluit na een spoedbeleg het speelschema om te gooien, zodat deze twee teams elkaar niet meer kunnen treffen. Laten we hopen dat ze elkaar niet tegen komen in de finale dan. We opperen nog om met terugwerkende kracht de wedstrijd tegen Brazilië niet plaats te laten vinden. Helaas gaat de organisatie hier niet in mee.

Nadat we deze live zitting van de Verenigde Naties hebbeen uitgezeten, kunnen we ons opmaken voor de wedstrijd tegen Canada. Het nemen van deze hobbel om door te gaan in de strijd om de 9e plaats zou echter geen gemakkelijke opgaaf worden, we treden aan tegen het beste wat Canada aan voetballende advocaten te bieden heeft. Bovendien hebben we nog een klein drink-je-verlies-weg-bacchanaal in de benen (smoes 1). Het was onze vijfde wedstrijd en de grote Louis van Gaal heeft ooit gezegd dat het wetenschappelijk is bewezen dat je tijdens een toernooi zo rond de vijfde wedstrijd een dipje hebt (smoes 2). Niettemin houdt trainer-speler Jusic vast aan de inmiddels beproefde strategie: "Ik wil de eerste tien minuten voluit gaan, druk zetten en een doelpunt forceren". Daar valt niets tegen in te brengen. We starten inderdaad fel, maar binnen enkele minuten blijkt al dat de vermoeidheid na de slooppartij tegen de Brazilianen de grootste tegenstander is vandaag (smoes 3). In een verzengende hitte van 30C (smoes 4), ligt het tempo tegen Canada erg laag. De wedstrijd moddert verder en wat we laten zien begint op een gegeven moment tenenkrommend te worden. Al snel wordt ook duidelijk dat de Canadezen boven hun stand leven en dat het meer van geluk dan van kwaliteit getuigt dat zij om de 9e plek mogen strijden. Ik bedoel, wij spelen slecht, maar het Canadese team is pas ècht slecht. Veel kunnen wij er echter niet tegen inbrengen. We komen niet door de Canadese muur die het rond het 16 metergebied heeft opgezet en het foutenfestival gaat vrolijk verder. Het publiek is vandaag zeker niet de winnaar. Langs de lijn staan een bejaarde verkeersregelaar, de wasjuffrouw, een paar doodverveeld kijkende ballenjongens en een verdwaalde hond. Je ziet de teleurstelling ervan af druipen. Ook zij hadden meer verwacht van het tot dan toe briljant acterende Oranje.

De scheidsrechter fluit na 90 minuten en de brilstand staat dan nog steeds op het scorebord – we gaan direct over tot het nemen van penalty's. Nederland en penalty's, dat is nooit een goed huwelijk geweest....

Ik mag de toss doen en die winnen we – laat de Canadezen maar beginnen, wellicht dat ze de druk van het eerst moeten scoren niet aankunnen. De 5 jongens die bij ons de penalty's gaan nemen zijn aangewezen / hebben een plek opgeëist (Janssen, Jusic, Niekoop, Metz en Brommersma).

- De eerste Canadees gaat met zijn rug naar keeper De Wit staan, een interessante beginpose. Hij draait om, zwalkt richting bal....en scoort: 1-0 Canada.

- Dan gaat Sjef naar de penaltystip. Hij was tijdens de wedstrijd tegen Japan nog duidelijk teleurgesteld dat hij de penalty die we toen kregen niet mocht nemen: "Ik heb nog nooit een penalty gemist in mijn leven!" Een zekerheidje dus, zou je zeggen. Het liep anders....Sjef drukt de bal richting rechterhoek maar de traag-ogende Canadese Verhoeven is onverwacht snel in de hoek en stopt de bal!

- Canadees twee...... scoort: 2-0 Canada.

- Dan gaat namens Nederland Jusic naar de bal, hij neemt een aanloop....en scoort! Jusic weet de spanning terug te brengen: 2-1.

- Volgende Canadees....hij schiet – op de lat! Maaaarrrr, de bal stuitert vervolgens met effect via de grond de goal in: 3-1.

- Dan mag ik de volgende penalty nemen. Naar eigen zeggen ook nog nooit een penalty gemist (behalve laatst in de wedstrijd tegen WV HEDW zaterdag 7, maar goed, verder zaten ze altijd). De keeper doet weer een kunstje bij de penaltystip, ik laat hem maar gaan en onderdruk de drang om een corrigerende peun uit te delen. De aanloop is zelfverzekerd, de hoek is gekozen – rechterkruising, daar gaat ie in. Maar wat er dan gebeurt is men nog steeds aan het onderzoeken. De voeten weigeren dienst. In plaats van dat de bal briljant in de kruising verdwijnt, gaat deze recht door het midden. Ik schrik ervan. De keeper niet. Klemvast. Vroeger was dit een prima terugspeelbal geweest, helaas voor ons leven we niet meer in het vroeger. Wat volgt is niet bestemd voor kinderoren, een spraakwaterval aan interessante Nederlandse vloeken galmt over het veld. Ik loop weg, teleurgesteld. Achter me hoor ik vervolgens hoe de Canadezen de beslissende penalty binnenschieten en het hele team de keeper juichend in de armen vliegt. Wat een armoe, dat tafereel had aan ons besteed moeten zijn! Wat is hier gebeurd vandaag?

Na het onverdiende verlies tegen Brazilië, krijgt de ploeg van Jusic weer een mentaal tikkie te verwerken. De trainer kijkt teleurgesteld, maar aan de andere kant ook bedaard, bijna sereen. Je ziet hem nadenken, hij moet wat tegen het team zeggen en wat volgt is een typisch Nederlands gebruik: "Jongens, wanneer je tien keer tegen deze Canadezen speelt, win je negen en een half keer. De uitslag is een misverstand, scorebordjournalistiek, we waren veel beter."

Wij waren veel beter – jezelf dat verkopen is, naast alcohol, ook een uiterst effectief medicijn tegen verliezen. Niet zozeer wij hebben collectief gefaald, nee wij waren veel beter, er moest dus wel sprake zijn van een foutje. Sterker nog: hier was geen sprake meer van redelijkheid en billijkheid, we waren het slachtoffer van overmacht (om maar even in de juridische vaktermen te blijven). We konden onszelf hiermee prima overtuigen dat we deze wedstrijd eigenlijk niet mee zouden moeten tellen. Wanneer we straks thuis zijn, vertellen we niemand over deze wedstrijd. Wellicht tussen neus en lippen door: owja, we hadden trouwens ook nog verloren van Canada, uhm, hey maar dat weer hè, prachtig!

Wij waren veel beter - het blijft een mooie oneliner. Maar de teleurstelling van de gemiste penalty blijft bij me hangen, knaagt aan me. 's Avonds voegen spelersvrouw Bogaarts en haar vriendinnen, Nancy en Patty, zich weer bij het team. Patty, lieve meid, ze bedoelt het goed, met al haar beste bedoelingen zegt ze: "Ach Mike, komop, het is maar een spelletje". Ik was de penalty alweer enigszins vergeten, had me er overheen gezet. Ik hoor Patty zeggen 'het is maar een spelletje', maar doordringen doet het niet echt. Het wordt zwart voor mijn ogen en ik verval in een soort zombiestatus, de ogen zijn leeg, de blik op oneindig. Het licht is aan, maar er is niemand meer thuis......Het is maar een spelletje.....

10431568 768927116492809 2053906045419082054 n

10441361 768927106492810 7976049186095220909 n

10443383 768927119826142 3758617866700447379 n

HET MYSTERIE VAN DE VERDWENEN BRAZILIAANSE BAL

Vandaag is het dan zover: Nederland – Rio de Janeiro Advogados. De wedstrijd waar iedereen het al over had. Het Nederlands team, de verrassing van het toernooi en reuzendoder dat al een Braziliaans team aan de winstkar had hangen. En de advocaten uit Rio de Janeiro die afgetekend eerste zijn geworden in hun poule en op dat moment maar liefst drie spelers heeft in de top 5 van topscorers (onze verdediging was gewaarschuwd). Reikhalzend had toernooidirecteur Vincent Pinatel uitgekeken naar de confrontatie tussen deze teams, twee ploegen die garant staan voor attractief, aanvallend voetbal. De wedstrijd was door Pinatel zelfs uitgeroepen tot "Match of the Day". Gisteren hebben we de gehele dag doorgebracht in het badhuis en heeft iedereen verplicht op de massagetafel gelegen. Lichamelijk zijn we helemaal zen en klaar voor de confrontatie met de sambavoetballers uit Rio de Janeiro.

We spelen vandaag in het stadion van Budafok FC met een capaciteit voor 4000 man – naast de vrouw van Barry en twee van haar vriendinnen dus in ieder geval nog 3997 stoeltjes op de tribune voor alle meegereisde fans. Genoeg ruimte voor de 12e man dus zou je zeggen. We komen ruim op tijd aan bij 't voetbalcomplex om ervoor de wedstrijd Italië-Canada te zien. In de kwartfinale moeten we tegen de winnaar van die wedstrijd en van wat we zien zijn we niet bepaald onder de indruk. Als we vandaag winnen van de Brazilianen, zouden we ook wel van een deze twee teams kunnen winnen en dan sta je opeens in de halve finale! Nu maar eens eventjes winnen van Brazilië. We rekenden ons te rijk, zo zou later blijken.....

We zijn al even bezig met de warming-up, iedereen is geconcentreerd. De Brazilianen komen net als altijd lekker nonchalant 5 minuten voor de aftrap sambadansend het veld op. Op het eerste gezicht zijn we onder de indruk van wat we zien. Een paar Hulks, Neymars en Willians die elkaar in een rondotje de bal achter het standbeeld overspelen over de breedte van het veld. We beseffen ons nu hoe de kleine Japanners zich gevoeld moeten hebben toen wij bij elke corner zowat over ze heen sprongen. De Braziliaanse verdediging alleen al heeft een gemiddelde lengte van 2.20m en de bouw van een Poolse kermisopbouwer. Van de corners hoeven we het vandaag niet te hebben in ieder geval.

De scheidsrechter komt het veld op en dirigeert beide teams naar de middencirkel. Wat beleefdheden worden uitgewisseld en ik ontvang van de Brazilianen in plaats van een vaantje, een CD met samba muziek. Leuk, een onderzetter dacht ik nog. Iedereen staat klaar, de scheidsrechter kijkt om zich heen en fluit – de wedstrijd is begonnen! De Brazilianen zetten direct druk en zitten er bovenop. Sommigen van ons hebben de zenuwen niet goed in bedwang want het begin van de wedstrijd is duidelijk niet voor ons. Foute balletjes, verkeerde aannames: het eerste kwartier gaat er veel fout. Daarna herpakken we ons goed en gaat de Braziliaanse storm op onze goal wat liggen. Dan een lange bal, ik ga naar de bal toe en wil 'm terugkoppen. Ik voel echter een Braziliaan van 100 kilo die in mijn rug klimt. "Was dat geen overtreding scheids?" Iedereen appelleert maar de wedstrijd gaat door. De Brazilianen laten de bal dan snel rond gaan rond onze 16, tikkie-takka van een hogere orde. Dan krijgt een semi-Kaka de bal voor de voeten en hij twijfelt geen seconde. Met minimale ruimte voor zich krult hij de bal bekeken in de rechterkruising: 1-0. Het hele team protesteert nog bij de scheidsrechter vanwege de overtreding, maar zijn response is helder en duidelijk: I don't give a f***. Het is aan de andere kant ook fijn om eens een keer een Hongaar tegen te komen die een woordje Engels spreekt.

Vanaf de aftrap wordt al meteen duidelijk dat dit Braziliaans team er verder geen zin meer in heeft om er een leuke wedstrijd van te maken. Bij bosjes tegelijk vallen ze neer; het lijken wel dominostenen. De spits heeft ook last van Valleritis en ligt bij elk contact op de grond. Uiteindelijk wordt hij gewisseld voor nog een slager die de verdediging komt versterken. Elke Nederlandse aanval wordt door het Braziliaanse Sloop en Afbraak B.V. vakkundig om zeep geholpen. Vliegende tackels, vasthouden, het is om gek van te worden. Na een half uur hebben we alweer 4 wissels gehad bij de Brazilianen. Elke bal wordt het stadion uit gepoeierd. En ze protesteren werkelijk op alles; de bal wordt weer eens de tribune op geschoten en Thijs staat met één voet in het veld om wat flesjes water naar de spelers te gooien – met veel geschreeuw en gebaren protest van de Brazilianen want zou niet mogen. Onze reservespelers stallen zich achter de Braziliaanse goal om de ballen die naast gaan meteen aan de keeper te kunnen geven die naar menig bal loopt alsof hij net uit zijn bed komt – protest en Braziliaanse druktemakerij. Je vraagt je af waarom ze deze passie niet met het voetbal laten zien. De treurigheid bereikt z'n hoogtepunt wanneer er wederom een bal richting derde ring verdwijnt en er op dat moment geen vrije ballen meer zijn om mee te voetballen – onze reservespelers zijn nog druk bezig om de vorige ballen te zoeken. We weten dat de Brazilianen nog een bal hebben en attenderen de scheidsrechter daar op, maar wat blijkt: de reservespelers hebben de bal tussen de tassen verstopt en doen net alsof ze geen bal meer hebben.....Amin neemt dit als een uitnodiging aan om dan zich dan maar met een dubbele Nelson in de tassen te werpen om de bal te pakken. Ik hoef niet uit te leggen wat voor een reactie dit bij de Brazilianen teweeg bracht: spelers die flauw vallen, de scheidsrechter die huilende Brazilianen voor zich heeft – een achtbaan van emoties die zich voor ons voltrekt.

Wanneer de Brazilianen weer zijn gekalmeerd, de tranen zijn gedroogd en er weer een bal is, gaat de wedstrijd verder. De Brazilianen beperken zich enkel nog tot verdedigen en laten alleen nog een snelle speler voorin staan voor de paar counters die er nog komen. We geven alles, iedereen vecht voor elke bal, bloed zweet en tranen en nog meer van dat soort krachttermen. We naderen het einde van de wedstrijd, de scheidsrechter heeft er ook niet zoveel zin meer in en wil maar twee minuten bijtellen terwijl de wedstrijd bij elkaar zeker een kwartier heeft stil gelegen. Dan, het laatste fluitsignaal, het is afgelopen..... Het is bij 1-0 gebleven voor de Brazilianen. Verliezen is nooit leuk, maar vandaag heeft het anti-voetbal gewonnen. Een onterechte winnaar, zo vindt ook een aantal Brazilianen zelf die na de wedstrijd excuses komt aanbieden voor de gestolen overwinning. Er wordt nog geoppert om de samba-cd met een obscene tekening de kleedkamer van de Brazilianen in te gooien.

We zijn een paar keer erg dicht bij de gelijkmaker geweest maar de bal wilde er vandaag niet in. Weg wereldkampioenschap, weg droom, weg 50 bier die de managing partner van Clifford Chance had beloofd als we zouden winnen.....

De teleurstelling is enorm, we waren er zo dicht bij dit jaar. Net als Feyenoord dat bijna kampioen werd, maar net niet. De Common Linnets die het Eurovisie songfestival bijna winnen, maar net niet. En het Nederlands Advocatenteam dat een fantastische poulefase had doorlopen, maar strandt op het afbraakvoetbal van dit Italiaans aandoende team duikelaars. Iedereen beseft dat we van dit team hadden kunnen en misschien wel moeten winnen.

Maar de koppies moeten weer omhoog. Het is nog steeds een unieke prestatie dat we zo ver zijn gekomen. Morgen spelen we tegen Canada, de hoogst haalbare plaats is nu plek 9; dan moeten we daar maar voor gaan!!

10273988 514700468635732 1317494861458960357 n

IMG-20140602-WA002

10269570 766060993446088 2197781786991346753 n

WE ZIJN LOS!

Eerder schreef ik over een gunstige loting. Een gunstige loting is dus niet dat je in een poule terechtkomt met Brazilië, Turkije en Japan. Brazilie, de huidge wereldkampioen en van Turkije hebben we tijdens het EK nog met 2-1 verloren. We hadden geen gunstige loting, wel een mooie. Drie continenten in een groep die allen strijden om die felbegeerde plek bij de laatste zestien. Geen enkel team dat meedoen belangrijker vindt dan winnen. We konden aan de bak dus.

Wedstrijddag 1: Nederland-Turkije.

Vorig jaar liepen we nog in het Turkse counterkromzwaard; hoe zouden we het dit jaar doen? Over de wedstrijd kan ik kort zijn: we begonnen sterk, we eindigden sterk, gaven geen kans weg, een bal op de lat, we zetten de tegenstander met de rug tegen de muur. Toch werd er met 1-0 verloren... We hadden geen geluk. In de spaarzame momenten dat de Turken voor onze goal kwamen, werd een schot van richting veranderd dat via onderkant lat in onze goal ging. Behoorlijk frustrerend en teleurstelling alom. De eerste wedstrijd winnen op het WK, het mag niet zo zijn denk ik. Maar goed, Spanje verloor ook de eerste wedstrijd op t WK en kijk eens waar zij eindigden.

Wedstrijddag 2: Nederland-Brazilie: de allesbeslissende wedstrijd, nu al.

De bespreking was kort, de boodschap duidelijk: we moeten winnen! Wedstrijdlocatie is de Puskas Academy, een opleidingsinstituut waar de Hongaarse talenten van de toekomst worden opgeleid. Aan de nieuwste faciliteiten dus geen gebrek.

Na de warming-up stonden we al minstens 10 minuten klaar voor de aftrap toen de Brazilianen aan kwamen sjokken. Op hun dooie gemak, de Copacabana nog in hun achterhoofd. Dat veranderde echter snel, er volgde namelijk een indrukwekkende yell, en een hoop gebeden tot 'boven'.

De wedstrijd begon, en we legden meteen een mooie aanval op de mat - dat gaf vertrouwen. En het bleek ook een voorbode voor de rest van de eerste helft. We speelden weergaloos. Strak in de organisatie, fel in de duels, gedurfd in het positiespel. De Brazilianen wisten niet wat ze overkwam. Na een klein kwartier, een vrije trap voor ons, aan de zijlijn, halverwege de helft van de Brazilianen. De vrije trap wordt genomen, Metz kopt de bal.....en deze valt prachtig binnen bij de 2e paal: het eerste wk-doelpunt van Oranje is een feit!

Een 1-0 voorsprong tegen Brazilie: menig tegenstander graaft zich dan in om vervolgens aan het einde van de wedstrijd met 3-1 te verliezen. Wij niet; we gingen vrolijk verder met het drukzetten op de tegenstander. Dan verderop in de 1e helft, een corner voor ons. Het was oorlog in het strafschopgebied. Mensen werden omvergetrokken, de scheidsrechter wilde niks zien. Dan krijgt Niekoop de bal voor de voeten en haalt uit: BAM! 2-0!! De Brazilianen wisten niet meer waar ze het moesten zoeken, stond hier een sensatie te gebeuren? Het ijdele verdween, de mooie hoofdbandjes gingen af en er werd door de Brazilianen minder gezocht naar de panna of de 35-dubbele schaar.

Het is rust - het gebed en de yell van de Brazilianen klinkt een stuk minder overtuigend dan voor de wedstrijd. De tweede helft kan ik korter over zijn; de Brazilianen kwamen er niet door en beperkten zich daarom maar tot zeuren, klagen en om kaarten vragen. Wij bleven geconcentreerd en speelden de pot zonder problemen uit. 2-0 tegen Brazilie - de Wereldkampioen onttroond! Een prestatie van wereldformaat!

Morgen wacht de laatste poulewedstrijd tegen Japan. We moeten winnen en het liefst met zoveel mogelijk doelpunten verschil willen we bij de laatste 16 eindigen: een prestatie dat nog geen enkel Nederlands team eerder is gelukt. Na onze wedstrijd kunnen we op hetzelfde veld naar Turkije-Brazilië kijken en hopelijk feestvieren als we 1e of 2e in onze poule worden en door gaan spelen voor plek 1 t/m 16. Maar laten we de huid van de beer vooral niet verkopen voordat de Japanners geschoten zijn; morgen moeten we gewoon weer aan de bak - maar nu eerst een welverdiend biertje!

IMG-20140526-WA000

IMG-20140526-WA002

 

DE LOTING

Eerder schreef ik over een gunstige loting. Een gunstige loting is niet als laatst geplaatste team in een poule met Brazilië, Turkije en Japan. We hadden geen gunstige loting. Wel een mooie. Vier continenten in een groep die allen strijden om die felbegeerde plek bij de laatste zestien. Geen enkel team dat meedoen belangrijker vindt dan winnen. We konden aan de bak dus.

Coach Jusic had ergens opgepikt dat een spelersgroep behoefte heeft aan vastigheid. Het dagprogramma was dus minutieus uitgewerkt. Half 10 ontbijt. Half 11 meedoen met de openingsparade bij een van de prachtige pleinen die Boedapest rijk is. Tussen 13 en 15 leisure time. 15 uur pasta eten. Uurtje slapen en om 19 uur kick off!

De openingsparade is overigens wel de moeite van het vermelden waard. Zevenentwintig nationaliteiten verzamelen zich bij een sprookjesachtig fort aan de Donau. Er worden foto's gemaakt en tegenstanders geanalyseerd. 'Cote d'ivoir is gewend aan deze temperaturen'. 'Die Japanse nummer 7 is de helft zo groot als tom'. 'Die gast van Brazilië lijkt op Sonny Silooy'.

Tamaddoni begroet een verre neef uit Iran en zingt het volkslied met ze me ( das vragen om een plekje op de bank natuurlijk). Het is een groot voetbalfeest.

IMG-20140524-WA001

IMG-20140525-WA001

IMG-20140525-WA002

 

MUNDIAVOCAT 2014

Na maandenlange voorbereidingen, eindeloze tactische besprekingen en 900 oefenminuten vallen samen in een week. De week van het WK voetbal voor advocaten 2014 (hierna: 'wk').

Waar enkele spelers in de bus naar het vliegveld nog billable waren, hadden de meeste hun out of office reply al ingesteld:

'Dank voor uw bericht. In verband met interlandverplichtingen ben ik niet in staat uw email te beantwoorden.'

De sfeer lijkt goed. Zo zeggen ze dat toch? Er wordt gelachen, dolletjes gemaakt, spelersvrouw Bogaarts krijgt nog een laatste kus en knuffel. Speler/coach Jusic heeft er geen twijfel over laten bestaan. Geen vrouwen mee. Is een randzaak. Deze week staat in het teken van een ding en dat is de wereldbeker mee naar huis nemen. Het laatste dat een spelersgroep kan gebruiken is afleiding van echtelijk geneuzel.

Het thuisfront accepteert het beleid schoorvoetend. Ook zij weten dat deze groep 'het nog een keer moet doen'. De vraag is of het technisch hart (Jusic, Brouwer, Le Clercq en ondergetekende) die groepschemie kan creëren waar elke winnaar van een eindtoernooi het altijd over heeft. En geluk. Het nodige portie geluk. De kopbal van Kieft ('88), het eigen doelpunt van de Denen ('10), de kopstoot van Ortega ('98) en de grote teen van Cassillas. Geluk en pech liggen dicht bij elkaar.

Geluk zou zijn als we gunstig loten. Vanavond in het middeleeuwse Vig Theater zal Vincent Pinatel - de Sepp Blatter van de Orde zeg maar - de loting verrichten. Loten we Afrikanen en moeten we keeper De Wit gaan trainen op afstandschoten en een extra verzekering afsluiten, of loten we de Argentijnen en kan iedereen op zoek naar een extra paar scheendekkers? Krijgen we van de Brazilianen een lesje samba? Het lot zal het uitwijzen, maar een ding is zeker. Nederland is er klaar voor!

We zullen jullie op de hoogte houden van alle ontwikkelingen binnen en buiten het veld. We zullen verslag doen van kabel vorming, van opstootjes op het trainingsveld en wie extra lief is bij de coach om maar die basisplek te veroveren. Wedstrijdverslagen, diepte interviews, anekdotes, zwembad (badhuis) incidenten. Niks zullen we jullie onthouden.

We hebben alvast wat hulp van Louis ingeschakeld

a 1

 

NEDERLANDS ADVOCATEN VOETBALTEAM BIJ VI

Het Nederlands Advocaten Voetbalteam was vrijdag 4 april 2014 te gast bij het programma Voetbal International op RTL 7 met Johan Derksen, Jan Boskamp, Rene van der Gijp en Wilfred Genee! Er werd onder meer met captain Mike Niekoop gesproken over onze deelname aan het WK.

 IMG-20140406-WA002

 IMG-20140404-WA019

Kijk het fragment hier terug (vanaf minuut 37 ongeveer):

Klik hier

Het Nederlands Advocaten Team heeft gisteren haar 4e oefenwedstrijd met 6-5 (!) gewonnen van het bedrijfsteam van Twynstra Gudde. Hoewel er geen publiek aanwezig was, kan toch gezegd worden dat zij de grote winnaar waren. We begonnen in de inmiddels vertrouwde 4-4-2 opstelling, met onder andere oudgediende Nick Looman(s) als één van de spitsen. Vermeldenswaardig is bovendien dat Ali 'hamstrings' Rassa weer eens was afgereisd vanuit Nijmegen, en dat Amin als cadeautje voor zijn 30e verjaardag zomaar in de basis mocht starten.

De eerste helft verliep redelijk voorspoedig, met al gauw een 1-0 voorsprong door een als stiftje bedoeld puntertje van Ali. Verdedigend werd er weinig weggegeven, totdat Boris (net terug van 6 weken Vietnam, dus nog niet helemaal scherp) bij een terugspeelbal de spits van Twynstra Gudde over het hoofd zag; 1-1. We lieten ons daardoor niet van de wijs brengen, en bleven onverminderd druk zetten en vooruit voetballen. Dit resulteerde in de (verdiende) 2-1 voorsprong, toen Tom in het strafschopgebied een vrije trap van Nick kon aannemen en binnenschieten. Voorsprong hersteld, niks aan het handje dus. Maar toen was daar Max: een voorzet vanaf de zijkant, geen tegenstander in de buurt, een snoekduik, en…. een eigen doelpunt. Max is om begrijpelijke redenen in de rust dan ook gewisseld voor Joost 'ik was vergeten dat we moesten voetballen' Le Clercq. Op slag van rust werd de voorsprong gelukkig in ere hersteld toen Nick een vrije trap van randje zestien fraai achter de gelegenheidskeeper van Twynstra Gudde schoot; 3-2.

In de rust hamerde captain Mike erop dat we de tweede helft 'op de nul' gingen spelen; geen tegendoelpunten meer en een degelijke verdedigende organisatie waren in de aanloop naar het EK nu even belangrijker dan scoren en/of winnen. Op nóg twee te korte terugspeelballen (meer cadeautjes dan met Sinterklaas) en één bevlieging van de spits van Twynstra Gudde na is dat feilloos gelukt. De tweede helft was, met name door een gebrek aan conditie bij sommigen, niet echt om over naar huis te schrijven. Van beide kanten was het rommelig voetbal met veel lange ballen en weinig overzicht. Drie tegendoelpunten dus, maar omdat Nick (1x) en Tom (2x) in de tweede helft opnieuw het net wisten te vinden konden de 3 punten toch 'in de tas'. Op het EK net zoveel scoren met iets minder cadeautjes voor de tegenstander en dan ziet het er allemaal rooskleurig uit!

Subcategorieën