Nederlands Advocaten Voetbalteam

Welkom op de officiële website van het Nederlands Advocaten Voetbalteam!

NEDERLANDS ADVOCATEN VOETBALTEAM SPEELT LAATSTE OEFENWEDSTRIJD VOOR EK!

22-05-2017. Gisteravond heeft het Nederlands advocatenteam zijn uitzwaaiwedstrijd gespeeld tegen sv Huizen zat 3. Dit team noemt zichzelf ook wel FC Jailhouse United. De ene helft van het team had daarom extra visitekaartjes meegenomen voor het geval er nog extra klandizie uit de wedstrijd zou voortkomen, de andere helft sleepte de spreekwoordelijke messen onder de kicksen nog maar eens want met zo'n naam weet je het maar nooit. Achteraf gezien bleek het niet een team ex-gedetineerden te zijn, ook niet een team dat erg hard zijn best deed om in een jailhouse te komen en zeker niet een team wiens handelsmerk zou zijn ´met twee benen gestrekt inkomen en maar kijken of je toevallig ook nog de bal hebt´. Dat laatste kwam goed uit, want tijdens de teambespreking drukte de captain van de advocaten zijn manschappen nog op het hart twee zaken in het achterhoofd te houden: (1) geen blessures zo vlak voor het EK en (2) een slechte generale is een goed toernooi. Deze twee punten werden ter harte genomen, hetgeen resulteerde in een blessure vrije (aan doelstelling 1 dus voldaan), 2-4 verlies (ook aan doelstelling 2 voldaan). Al met al was het dus een zeer geslaagde uitzwaaiwedstrijd, die - met het EK voor de deur - snel weer zal verdwijnen uit het collectief geheugen. En dat is maar goed ook. Maar we hebben wel bewezen goed de instructies op te kunnen volgen. Een goed teken voor het EK!

IMG 4776

IMG 4766

 

Fitheid wint het van talent

17-05-2017. Afgelopen woensdag stond de jaarlijkse oefenwedstrijd tussen het Nederlands Militair Elftal en het Nederlands Advocaten Elftal weer op het programma. De wedstrijd werd gespeeld op het sportpark van FC Almere, die ook nog eens zo vriendelijk waren ons van tenues te voorzien, want Mike 'captain' Niekoop - zelf afwezig - was vergeten de tenues aan iemand mee te geven. Na wat last-minute afzeggingen hadden we uiteindelijk slechts 1 wisselspeler, en bovendien wat spelers die niet helemaal okselfris aan de wedstrijd begonnen. Gelukkig waren Paultje 'don't pinch me' Frenken en Dave 'Max zou ook meedoen' Hillen bereid het team voor deze avond te versterken.

De wedstrijd dan. Het was de eerste mooie zomerse dag van het jaar, en in de benauwende hitte bleek al snel dat de militairen ietsjes fitter waren dan de advocaten. We speelden echter goed georganiseerd en gaven weinig kansen weg, en konden er zelf een aantal keer gevaarlijk uitkomen in de counter. Het militair elftal bracht dus al snel enkele wisselspelers in (ze hadden er ongeveer 12) om wat meer lijn in het spel te krijgen. Vlak voor rust resulteerde dit helaas in de 1-0 na een miscommunicatie tussen Zijad 'coach' Jusic en Paul 'don't pinch me' Frenken. De tweede helft leek in het begin erg op de eerste helft, behalve dan dat het militaire elftal in de rust nog 5 nieuwe spelers had ingebracht die de hele eerste helft hadden gebruikt om op te drukken, en de energie bij een deel van ons team op begon te raken. Toch werd in een vlijmscherpe counter de defensie van Defensie uitelkaar gespeeld, en resulteerde dit in een strafschop voor ons, nadat Ahmad ondersteboven werd gelopen in het strafschopgebied. De scheidsrechter had het niet gezien, maar gelukkig was de grensrechter dapper genoeg om de verbale onvrede van de militairen te negeren en werd er alsnog een strafschop toegekend. Zijad 'coach' Jusic klaarde dit klusje gedecideerd; 1-1. Daarna kreeg de grensrechter aan de andere kant een zonnesteek, toen hij over het hoofd zag dat de spits van de tegenstander zo'n 10 meter buitenspel stond. Iedereen had het gezien, en stopte dus ook met voetballen, maar de grensrechter vlagde niet, de scheids floot niet, en de spits besloot uiteindelijk de bal toen maar binnen te schieten; 2-1. In de slotfase werd het verschil in fitheid nog wat zichtbaarder en scoorden de militairen nog 2x uit een hoekschop; eindstand 4-1. Verloren dus, maar wel goed georganiseerd verdedigd, iets wat we op het EK nog vaker zullen moeten doen (maar dan om een voorsprong vast te houden).

18486194 1400561979993636 4536112969393196721 n

18519926 1400562009993633 4168413907518539298 n

 

MISURA SARTORIA OFFICIËLE KLEDINGPARTNER NEDERLANDS ADVOCATEN TEAM

07-05-2017. Spelers van het Nederlands Advocaten Voetbalteam voortaan in persoonlijke maatkleding

Het Nederlands Advocaten Voetbalteam is een verbintenis aangegaan met Misura Sartoria als kledingsponsor voor maatpakken van de spelers. In het aan de Raampoortstraat in Rotterdam gevestigde Misura Sartoria werd de overeenkomst officieel beklonken door Rick Versnel (Misura Sartoria) en Zabih Etemadi (Nederlands Advocaten Voetbalteam).

Voor Etemadi is de overeenkomst met Misura Sartoria het begin van een mooie samenwerking. "Misura Sartoria creeert tot in detail uitgewerkte maatkleding. Dat zij nu ons team gaan kleden en hun naam aan ons hebben verbonden, is iets waar wij trots op zijn." Misura Sartoria heeft een sterke naamsbekendheid opgebouwd in de regio en merken dat steeds meer mensen kiezen voor hun maatwerk. Ze leveren zowel individuele kledingadviezen als totaaloplossingen voor gehele bedrijven. Misura Sartoria is dan ook flink aan het groeien. Los van de vestigingen in Rotterdam en Amersfoort zijn zij al enige tijd actief in Arnhem en Heerenveen. Op deze manier kunnen zij landelijk hun service aanbieden.

Ook Mike Niekoop, captain van het Nederlands Advocatenteam, is in zijn nopjes met de overeenkomst met Misura Sartoria. "Wij zijn gelukkig met de samenwerking met Misura Sartoria. Het maatwerk van Misura zorgt voor een representatieve uitstraling van de spelers van het team, zowel binnen als buiten de lijnen."

Misura streeft ernaar op persoonlijke wijze haar vakmanschap, kennis en passie te vertalen naar onderscheidende maatkleding die uw persoonlijkheid het beste laat uitkomen. Het authentiek vakmanschap herkent u direct in materialen, werkwijze en advies. Een afspraak maken? Dat kan via de volgende link.

Onder het genot van een wijntje worden de maten opgeschreven voor de nieuwe maatpakken.

IMG 4496

unnamed

 

DE INCASSOprofessionals KIEST VOOR SAMENWERKING MET NEDERLANDS ADVOCATEN VOETBALTEAM

05-05-2017. Nadat eerder deze maand al een nieuwe sponsor was gevonden, heeft het Nederlands Advocaten Voetbalteam vandaag bekend gemaakt dat ook De Incassoprofessionals nieuwe sponsor wordt van het team. Zabih Etemadi, hoofd sponsoring van het Nederlands Advocaten Voetbalteam: "We zijn trots dat een bedrijf als De Incassoprofessionals ons ondersteunt. We kijken er naar uit om samen met hen de samenwerking te optimaliseren en om sportief een mooi verhaal neer te zetten. In de huidige tijd valt het niet mee om een goede en ambitieuze sponsor aan je te binden als equipe, we zijn daar niettemin toch in geslaagd."

Nederland heeft behoefte aan een goed incassobureau met een persoonlijke aanpak. Een incassobureau dat meer biedt en durft dan alleen stapels dezelfde brieven sturen en belletjes plegen. Dat hebben klanten vaak zelf al tot in den treure gedaan. De Incassoprofessionals heeft een andere aanpak: zij gaan op bezoek bij de debiteur, confronteren deze met de vordering en gaan vervolgens met hem of haar in gesprek. Deze vorm van communicatie leidt bijna altijd tot iets en brengt in ieder geval de zaak in beweging. De Incassoprofessionals kent bijna iedereen persoonlijk, en dat vinden alle partijen prettig. Het bureau is relaxed en laagdrempelig, maar uiterst professioneel. Meer informatie is te vinden op de website.

De-Incassoprofessionals-weblogo-GROOT

 

PUBLIEK GROTE WINNAAR BIJ 4E OEFENWEDSTRIJD NEDERLANDS ADVOCATEN VOETBALTEAM

01-05-2017. Het Nederlands Advocaten Team heeft gisteren haar 4e oefenwedstrijd met 6-5 (!) gewonnen van het bedrijfsteam van Twynstra Gudde. Hoewel er geen publiek aanwezig was, kan toch gezegd worden dat zij de grote winnaar waren. We begonnen in de inmiddels vertrouwde 4-4-2 opstelling, met onder andere oudgediende Nick Looman(s) als één van de spitsen. Vermeldenswaardig is bovendien dat Ali 'hamstrings' Rassa weer eens was afgereisd vanuit Nijmegen, en dat Amin als cadeautje voor zijn 30e verjaardag zomaar in de basis mocht starten.

De eerste helft verliep redelijk voorspoedig, met al gauw een 1-0 voorsprong door een als stiftje bedoeld puntertje van Ali. Verdedigend werd er weinig weggegeven, totdat Boris (net terug van 6 weken Vietnam, dus nog niet helemaal scherp) bij een terugspeelbal de spits van Twynstra Gudde over het hoofd zag; 1-1. We lieten ons daardoor niet van de wijs brengen, en bleven onverminderd druk zetten en vooruit voetballen. Dit resulteerde in de (verdiende) 2-1 voorsprong, toen Tom in het strafschopgebied een vrije trap van Nick kon aannemen en binnenschieten. Voorsprong hersteld, niks aan het handje dus. Maar toen was daar Max: een voorzet vanaf de zijkant, geen tegenstander in de buurt, een snoekduik, en…. een eigen doelpunt. Max is om begrijpelijke redenen in de rust dan ook gewisseld voor Joost 'ik was vergeten dat we moesten voetballen' Le Clercq. Op slag van rust werd de voorsprong gelukkig in ere hersteld toen Nick een vrije trap van randje zestien fraai achter de gelegenheidskeeper van Twynstra Gudde schoot; 3-2.

In de rust hamerde captain Mike erop dat we de tweede helft 'op de nul' gingen spelen; geen tegendoelpunten meer en een degelijke verdedigende organisatie waren in de aanloop naar het EK nu even belangrijker dan scoren en/of winnen. Op nóg twee te korte terugspeelballen (meer cadeautjes dan met Sinterklaas) en één bevlieging van de spits van Twynstra Gudde na is dat feilloos gelukt. De tweede helft was, met name door een gebrek aan conditie bij sommigen, niet echt om over naar huis te schrijven. Van beide kanten was het rommelig voetbal met veel lange ballen en weinig overzicht. Drie tegendoelpunten dus, maar omdat Nick (1x) en Tom (2x) in de tweede helft opnieuw het net wisten te vinden konden de 3 punten toch 'in de tas'. Op het EK net zoveel scoren met iets minder cadeautjes voor de tegenstander en dan ziet het er allemaal rooskleurig uit!

c 2

 

OFFICIAL SPONSOR IRIS KOERIERS!

17-4-2017. Ons team is erg verheugd te kunnen melden dat we een nieuwe sponsor hebben kunnen binden aan het Nederlands Advocaten Voetbalteam, namelijk IRIS Koeriers! 

IRIS Koeriers verzorgt al jarenlang waardevolle en tijdkritische zendingen, afspraak is afspraak.Een zending dient zo snel en betrouwbaar mogelijk te worden verstuurd naar de gewenste afleverlocatie en IRIS Koeriers begrijpt dit. IRIS Koeriers verzorgt pakketdiensten vanuit meerdere steden door het hele land, vanuit Amsterdam, Hilversum en Groningen.

Het team is enthousiast over de nieuwe sponsor: "IRIS Koeriers is een prachtige sponsor voor ons team. We zijn er trots op dat een succesvol bedrijf als IRIS Koeriers kiest voor het Nederlands Advocaten Voetbalteam om meer naamsbekendheid te genereren. Door samen te werken met het Nederlands Advocaten Voetbalteam kunnen we elkaar helpen en onze ambities realiseren. We verwachten nog de komende jaren deel te nemen aan de eindrondes van het WK en EK. Om dit te kunnen realiseren en om op sportief gebied goed te blijven presteren, is een belangrijke rol weggelegd voor goede partners. Wij bedanken IRIS Koeriers en vertrouwen op een voor beide partijen prettige en vruchtbare samenwerking."

Wij danken Iris Koeriers voor de ondersteuning die het mogelijk maakt om deel te nemen aan Eurolawyers 2017! Hierdoor kunnen onze spelers een fantastisch evenement meemaken, en krijgen wij een mooi podium om de missie van de Stichting Advocaten voor Advocaten uit te dragen!

Bezoek IRIS Koeriers op de volgende website

logo groot

 ZES NIEUWE SPELERS!

01-05-2017. Het technisch hart van het Nederlands Advocaten Voetbalteam is sinds Mundiavocat 2014 zeer actief op de spelersmarkt en kan in ieder geval de volgende zes nieuwe spelers presenteren: Ahmad Quirishi (SRM Rechtsbijstand), Bart Bootsma (Clifford Chance), Boris Cammelbeek (Stibbe), Tomas Klerks en Dani Sprecher (beiden NautaDutilh)en Rikkert Pilaar (Pels Rijcken). Er zitten nog meer talenten in de poule die hun opwachting gaan maken komende oefenwedstrijden, maar deze 6 spelers zijn alvast vastgelegd! Cammelbeeck is geen onbekende aangezien hij in in het verleden bij het Nederlands Advocaten Voetbalteam heeft gespeeld. Hij heeft zich echter weer opnieuw aangemeld en hier is het team uiterst blij mee. "Een speler met zijn ervaring hebben we er graag bij", laat trainer Jusic opmaken. Ook met de overige vijf nieuwe spelers is Jusic erg content. "We volgden hen al lang en wilden ze eigenlijk vorige zomer al binnenhalen. Dit lukte niet, maar we zijn deze spelers blijven volgen. Dit seizoen hebben zij nog meer progressie gemaakt en ik ben er zeker van dat wij met hen een gooi gaan doen naar het Europees Kampioenschap!"

Binnenkort hoopt het technisch hart nog meer nieuwe talenten te presenteren! 

qurishi Bart Bootsma Boris Cammelbeeckklerkst sprechd rikkert pilaar 720

 

ORANJE HAALT GRAM IN TWEEDE HELFT

Oefenwedstrijd #3 tegen Jos Watergraafsmeer 2 (reserve 2e klasse). Na het genante verlies van de vorige wedstrijd, moest er ditmaal gewonnen worden. In aanloop naar het spektakelstuk dat maandagavond op het programma stond ging het maar over twee dingen: het teamuitje en de terugkeer van Jeroen le Clercq #11. Het bleek na afloop echter maar over een man te gaan. Boris von der Assen is de naam, dames en heren. Werkzaam bij De Roos Advocatuur: ‘Noordas, niet Zuidas. Een juridische partner zonder poespas’. Dat Boris geen poespas hanteert in zijn rechterbeen heeft de keeper van Jos Watergraafmeer gemerkt. In minuut 80 produceerde Boris nog een schot van 120 kmph. Het geeft te denken over Boris zijn capaciteiten als hij fit zou zijn. Het laatste fluitsignaal bezegelde een 4-2 overwinning. Vanzelf ging het allemaal niet.

Teleurgesteld was Mike na afloop, zo bekende hij. De tactische voorbespreking was er een geweest die zijn weerga niet kende. Een heus vel papier werd ontrold met een kakofonie aan voetbal tactische termen. Confronterend was het ook. Twee jaar na het debuut van Amin in het Nederlands elftal is nog altijd de drang naar voren te gaan groter dan de drang de linksvoor in zijn broekzak te stoppen. Ook het verzoek van Mike de kansen af te maken leek maar aan een man besteed. Sjors – mag zich inmiddels een waar routinier noemen – wisselt nog altijd onnavolgbaarheid af met het verkwanselen van kansen. Mike stond er bij stil zonder het er in te wrijven. Tegen beter weten in. Hoewel de punten na afloop in de tas zaten is het de vraag hoe lang het duo Mike en Zijad nog krediet krijgt van NWK. Vooralsnog krijgen ze het voordeel van de twijfel. En met de vorm waarin Boris de tweede helft verkeerde is Oranje opeens een outsider voor het wereldkampioenschap deze zomer. Oranje vloog uit de startblokken. Jeroen zag zijn rentree als een kans om zich weer in de kijkert te spelen en kwam een aantal keer gevaarlijk door op links. De veldbezetting was daarbij in orde zodat spelverdelers Tim, Pim en Zabih de mogelijkheid kregen Sjors in stelling te brengen. Achterin werd het eerste kwartier betamelijk dicht gehouden. De achterste linie bestaande uit Amin, Mike, Erwin en Joost (VRNL) haalde vakkundig de angel uit elke aanval van het soepel combinerende Jos. De sluitposten hadden helaas buiten de waard gerekend toen Pim achterin op knullige wijze de bal verloor. Een alerte middenvelder van Jos pikte de bal op en haalde zuiver uit. 0-1. Of het de tirade van Mike was bleef onduidelijk, maar nog geen minuut na de aftrap slalomde Pim op weergaloze wijze door de defensie van Jos. Zijn inzet ontbrak het helaas aan kracht waardoor de keeper van Jos geen prooi had aan de doelpoging. Het bleek de opmaat voor een minder periode van de kant van Oranje. Het initiatief was zoek. Jos werd nooit echt gevaarlijk, maar combineerde er lustig op los. Het was echter niet een vloeiende aanval, maar een corner die voor de 0-2 zorgde. Wie precies zijn man liet lopen verschillen de meningen over [Mike: PIMMMMMMMMMMMM!], maar de laatste man van Jos waande zich op een onbewoond eiland toen hij de bal onberispelijk achter de keepert kopte. Oranje leek verbazingwekkend genoeg niet erg uit het veld geslagen en zocht de aanval. Voorzetten van Zabih werden ternauwernood uit de doelmond gewerkt. Een volley van Jeroen ging rakelings over en Amin’s gevaarlijkste wapen – de afzwaaiende voorzet – belandde op de lat. Het was uiteindelijk Boris die op rechts diep werd gestuurd en Sjors een niet te missen kans bood. Sjors besloot echter het begrip ‘niet te missen kans’ iets in te perken, waardoor alsnog Zabih er aan te pas moest komen om via de rebound de 1-2 te laten aantekenen. Toen de scheidsrechter voor de rust floot bestond het gevoel dat er meer in zat dan een nederlaag.

In de rust werd de vinger op de zere plek gelegd. Wat het team verkeerd begrepen had was dat ze het balletje gewoon moesten laten gaan. Kinderen van de rekening waren de gebroeders Le Clercq en Sjors. Verse krachten waren oud-gediende Jordi, Mark en Thijs. Deze inbreng gaf het team vleugels. Binnen de kortste keren volgde aanvalsgolf op aanvalsgolf en Jos kon alleen maar achteruit lopen. Tim en Zabih zetten de lijnen uit, Pim deed met zijn lichtvoetigheid zijn lichtzinnigheid van de eerste helft vergeten en spits Mark was met zijn nimmer aflatende vlijt een ware plaaggeest voor de verdediging. Maar man of the hour, kersvers tieneridool en tevens advocaat op de Noordas was Boris van Assen. Maar liefst drie doelpunten nam hij voor zijn rekening waarbij de laatste de meeste aandacht verdient. Iedereen was met zijn gedachten al onder de douche met Mike toen Boris voor de zoveelste keer diep werd gestuurd op rechts. Hij dreef de bal op, ondertussen weifelend over de beste optie. Voorgeven op Jeroen, terugleggen op Mark of zelf schieten. Pim hakte de knoop door: ZELF, schalde het over het lege sportcomplex! Boris zwiepte zijn rechterbeen naar voren in een flits die nog het meest deed denken aan een losschietende katapult. Keeper kansloos, doel bijna kapot, einde wedstrijd.

Terugkijkend op de 3 jaar die ik nu bij Oranje meeloop doet Oranje me nog het meeste denken aan de Sagrada Familia. Het is nog niet af, er moet nog een hoop aan gesleuteld worden, maar het is altijd een bezoekje waard.

HULK #4

Onze tweede oefenwedstrijd in onze aanloop naar het WK werd gespeeld tegen AFC 6. Het team waarin Tom de Clerck in de spits staat. Vaak speelt hij waarschijnlijk niet, want AFC 6 is trotse koploper van de vierde klasse. We wisten dus dat we te maken hadden met een sterke tegenstander (als Tom niet zou spelen) en daarom was het goed dat iedereen op tijd was om naar het gezwets tactische plan van aanvoerder Mike te luisteren. Behalve nieuwkomer Clemens dan, die het nodig vond om tijdens de bespreking lomp met de deur tegen Mikes hoofd binnen te komen vallen. Hoewel timing ook in het veld belangrijk is, liet Clemens tijdens de wedstrijd in elk geval zien wel over balgevoel te beschikken. Mike gooide er nog een paar dooddoeners uit, iedereen wist wat er van hem verwacht werd en de wedstrijd kon beginnen. Al snel resulteerde het tactische meesterplan (volgens Mike een 4-1-2-2-1 formatie, wat in feite een 4-3-3 is met een punt naar achter op het middenveld, maar Mike maakt graag dingen erg ingewikkeld) in een veldoverwicht en werd AFC  van het kastje naar de muur getikt. Dankzij de balvaste Boris kon het middenveld regelmatig de aansluiting vinden en wisten de spelers van AFC in het eerste kwartier even niet waar ze het zoeken moesten. Tot echt grote kansen leidde dit echter niet – behalve een balletje voor langs van Boris, een geblokt schot van Wouter en een prachtig schot van Hendrik (over de zijlijn) kwam er niet echt dreiging van onze kant. Tot de “16” werd er prima gevoetbald (vooral dankzij het middenveld Erwin-Wouter-Pim), maar zoals wel vaker lukte het ons niet om de keeper echt in de problemen te krijgen. Daar hoeven we ons niet voor te schamen: Frank de Boer en Louis van Gaal klagen ook regelmatig over tegenstanders die de bus parkeren en dat types als Neymar, Messi en Ronaldo nodig zijn om daar doorheen te voetballen. Op het middenveld hadden we met Pim een speler die makkelijk in dit illustere rijtje vedettes genoemd kan worden. Maar met het gekdraaien van vijf houthakkers op de eigen achterlijn (inclusief Tom) werd het gewenste resultaat niet helemaal bereikt.

Na een sterk begin werd het aan onze kant steeds minder. AFC kwam er wat beter uit zonder echt heel gevaarlijk te worden omdat Mike, Nieuwe Tom en Joost prima stonden te verdedigen. Rechtsback Amin stond na (eenzijdig) overleg met rechtshalfsemirechtsbuitenhybridemiddenvelderspits (in Mike terminologie) Jordi balletjes af te wachten ergens voorin, speelde daar twee keer een man door de benen, gooide wat balletjes in de 16 van de tegenstander - deed eigenlijk zoals altijd een beetje zijn eigen ding. Een wedstrijd in een wedstrijd voetballen noemt een oud trainer van mij dat. Maar op zich prima, want bij de rust hadden we geen goal tegen, maar helaas ook niet gescoord. We probeerden het wel maar hadden langzaam de grip op de wedstrijd verloren. Daarom hadden we de rust beter moeten aangrijpen om weer lijn in het spel te krijgen want in de tweede helft ging het niet veel beter. Rachid, Sjors en Clemens kwamen er in voor Boris, Hendrik (nooit wisselen) en de teruggekeerde verloren zoon Jordi. AFC kwam vlak na rust op een 1-0 voorsprong, uitblinker Pim maakte snel daarna na een mooie individuele actie de 1-1 (mag ook wel na 388 dribbels), maar ondanks dat AFC niet beter was zag het er niet naar uit dat we de wedstrijd zouden gaan winnen. Daarvoor leden we te vaak onnodig balverlies. Onze keeper (dank voor het invallen!) hield ons nog met een aantal mooie reddingen op de been (neem daar eens een voorbeeld aan Floris in plaats van over 5 meter de bal in de voeten van een Roemeense spits te spelen), maar AFC was simpelweg agressiever en doelgerichter. Sprekend voorbeeld was de nummer 4 van AFC. Bij een terecht afgevlagde aanval vanwege buitenspel van AFC kwam hij als een ware Hulk het veld binnenstormen, schold een aantal mensen uit en verklaarde dat hij het wel even zou doen om het vervolgens ook echt even zelf te doen. Hulk #4 was persoonlijk verantwoordelijk voor de 2-1 overwinning nadat hij volledig vrijstond na een afgeslagen corner. Helaas betekende dit ook het verlies van de wedstrijd. 

Les voor de volgende wedstrijd is denk ik dat we een voorbeeld nemen aan Hulk #4 (wat betreft inzet, niet per se wat betreft communicatie / vriendelijkheid / overtredingen / liefde voor Tom) en met wat meer agressie en doelgerichtheid in het spel te brengen. Dribbelen is leuk, de spits inspelen is belangrijk, maar een dribbel in de 16 van de tegenstander is nog leuker en een spits op zijn juiste been inspelen met de juiste snelheid is nog veel belangrijker. Maar er waren ook goede punten (Sjors scoorde bijna) en ik denk dat we weer goede stappen gezet hebben richting het WK. De volgende wedstrijd is op maandag 25 februari, dan hebben we weer een kans om ons spel verder richting perfectie te slijpen.

P.S.: commentaar van Mike na het lezen van bovenstaand stuk: Ik snap niet dat mijn ziedend schot dat uiteenspatte op de lat niet wordt genoemd….ze belden vandaag van Arsenal dat de reconstructie van de lat enkele weken in beslag gaat nemen en Veld 1 tot die tijd niet bespeeld kan worden

EERSTE OEFENWEDSTRIJD GEWONNEN!

Gisteren speelden we de eerste wedstrijd van het oefenprogramma: tegenstander FC Ankaraspor 3. Naast de bekende gezichten, waren er ook enkele nieuwe gezichten. Debutanten Tom Hautvast, Mark Vlaanderen en Erwin Bosma mochten hun opwachting maken. Bij binnenkomst gebeurde er iets waarvan ik nooit had gedacht dat het ooit nog zou lukken: iedereen was een keer op tijd! Behalve Amin uiteraard. Maar waar tussen 19u en 19.15u verzamelen normaal gesproken betekent dat iedereen iets na half 8 binnen komt, zat nu de voltallige selectie om 19u paraat terwijl de tegenstander pas met 2 man in de kantine zat. Aangezien Zijad normaal 45 minuten nodig heeft voor de voorbespreking, dacht ik er nu goed aan te doen om de tactische voorbespreking aan Sebastiaan over te laten, een man van weinig stof. Dat Sebastiaan echt weinig te melden heeft bleek wel aangezien iedereen binnen 5 minuten omgekleed en wel alweer buiten stond. Of niemand had zin om te luisteren naar het boeiende verhaal van Sebastiaan. De verhalen gaan dat hij nu nog steeds in kleedkamer 3 van Arsenal bezig is met zijn tactische voorbespreking. Nadat Joost bij de rondo een paar keer zoals vertrouwd over de bal was gestruikeld en we moesten wachten op de scheidsrechter die vanwege de kou pas 1 minuut voor de wedstrijd het veld opkwam, konden we beginnen.

In de eerste helft werd er niet grandioos gespeeld. Er werden regelmatig foutjes gemaakt en moesten spelers nog zoeken naar de juiste speelwijze, dus Ankaraspor kon gemakkelijk overeind blijven. De dartele Pim wist voorin voor veel dreiging te zorgen, wat weer vakkundig om zeep werd geholpen door Sjors (wat kan ze toch goed hockeyen he). In de eerste helft werd er niet gescoord. Tweede helft werden wat spelers gewisseld, wat niet het spel ten goede kwam. Op het middenveld was men het soms 'volledig kwijt' en daar wist Ankaraspor optimaal van te profiteren. Er werd te veel met de bal gelopen, in plaats van dat deze rondging. We wisten elkaar minder snel te vinden en er werden weinig driehoekjes gemaakt. Uiteindelijk was na enkele 100% kansen Floris dan toch geklopt, 0-1 voor Ankaraspor. Pimmetje Pirlo kwam er vervolgens weer in en dat zorgde weer voor het nodige gevaar voorin. De 1-1 viel snel en vlak voor tijd werd ook de 2-1 gescoord. Een benauwde overwinning, maar uiteindelijk wel goed blijven doorgaan voor de 'drie punten'. En een goed debuut voor de drie nieuwe spelers! We hebben elkaar even aangekeken en we kunnen melden dat jullie mogen blijven – dus dat is goed nieuws zo met de feestdagen! Betekent helaas wel voor Ali dat hij zich mag richten op een plek op de reservebank – minder goed nieuws zo met de feestdagen.

Tom Hautvast Mark Vlaanderen  Erwin Bosma Clemens Lokin

OP NAAR MUNDIAVOCAT 2016!

De voorbereiding is weer begonnen en ditmaal voor het WK Voetbal voor Advocaten 2016! Locatie dit jaar is La Manga, Spanje. De doelstelling ligt al enkele jaren vast en is weer onder het stof vandaan gehaald: Wereldkampioen worden! Om dit doel te bereiken, zal er uiteraard weer geoefend moeten worden. Maandag 14 december staat de eerste wedstrijd uit de voorbereiding op het programma. Tegenstander zoals vertrouwd is FC Ankaraspor zat. 3, uitkomend in de reserve 4e klasse.

Dit jaar heeft ook het scoutingapparaat niet stilgezet en zijn er weer enkele nieuwe spelers toegevoegd aan de groep die hun debuut gaan maken de komende wedstrijden: Tom Hautvast (DLA Piper), Mark Vlaanderen (Loyens & Loeff), Erwin Bosma (Loyens & Loeff) en Clemens Lokin (Van Doorne) zijn de eersten, wellicht gaan nog meer mensen hun opwachting maken in een van de komende wedstrijden. En daarnaast zijn weer oude bekende namen te zien in de selectie van spelers die wel aanwezig waren bij voorgaande edities, maar helaas niet bij Eurolawyers aanwezig konden zijn. 

EUROLAWYERS 2015 VOORBIJ!

Het is de dag na de verloren kwartfinale. Het besef is nog aanwezig dat we de kans hadden om door te stom?en naar de finale. Helaas, het heeft niet zo mogen zijn. De knop moet weer om en we zullen moeten kijken naar de wedstrijd van vandaag tegen Roemenie. Dat is echter makkelijker gezegd dan gedaan. De derde helft hebben we gister in ieder geval wel gewonnen en ook doorgezet tot in de late uurtjes. De Extran-pot was na de wedstrijd direct omgezet in de gebruikelijke bierpot. Later dan gepland ontwaakt iedereen en wordt de weg naar het dakterras weer gevonden. Geheel tegen de wens van Van Waveren ligt het halve team ?weer naast het zwembad de (rode) kleur op peil te houden.

We spelen 's avonds tegen het Roemeense team dat twee jaar geleden het EK nog had gewonnen. En weer op hetzelfde veld als waar we de eerste wedstrijd tegen het andere Roemeense team hadden gespeeld. Ze hadden dus een soort van thuisvoordeel. Omdat Max in de wedstrijd tegen Italie rood had gekregen, was hij eigenlijk geschorst voor de wedstrijd van vandaag. Maar omdat Barry geblesseerd was, wilden we de grote wisseltruc proberen door Max toch te laten spelen in de plaats van Barry. Dit zou prima kunnen, aangezien Max en Barry veel op elkaar lijken. Tom zou zeggen: "allebei even lelijk en allebei in staat om op elke positie op het veld over de eigen x-benen te struikelen." Maar dat zijn dus zijn woorden, niet de mijne.

Enkele vaste wisselspelers mogen vandaag in de basis beginnen, dus het elftal is op een aantal plaatsen gewijzigd ten opzichte van de basisopstellingen van de dagen ervoor. De wedstrijd begint en al snel hebben we de overhand. Het spel is niet altijd even scherp? of mooi, maar we zijn wel veel beter. Een paar keer zijn we via Rachid en Zijad dicht bij een goal, maar telkens wordt de keeper op hun weg naar de goal gevonden of gaat de bal net naast. Eigenlijk is er niet zoveel aan de hand totdat we halverwege eerste helft een terugspeelbal naar de keeper hebben. Floris wacht net te lang en schiet de bal tegen een opkomende spits. Deze maakt dankbaar gebruik van deze kans en schiet de bal erin. Geheel tegen de verwachting in staan we met 1-0 achter.

Haastig gaan we op zoek naar de gelijkmaker. Dit gaat soms gepaard met haastig spel en bij een enkeling loopt ook soms de frustratie op. Van dit team kunnen we toch ?niet verliezen? Met de 1-0 achterstand gaan we wel de rust in. Afgesproken wordt dat we weer de lange ballen naar voren?-tactiek gaan toepassen met Joost en Tom voorin als breekijzers. Maar wat we de tweede helft ook proberen, de bal wil er maar niet in. Om een lang verhaal kort te houden, de 1-0 blijft ook de eindstand. Totaal onnodig verloren dus. We krijgen nog wel de complimenten van de Roemenen "you're the best team we've played against", maar daar koop je natuurlijk niets voor. Balen. Weer een leermomentje.

IMG-20150531-WA026

I'M READY TO PLAY REF

We spraken af dat we de wedstrijd tegen de Roemen maar snel moesten vergeten. We speelden zondag om de 7e en 8e plaats tegen Frankrijk, een oude bekende van ons. Twee jaar geleden speelden we nog om de 13e en 14e plek tegen dit team. Weliswaar met 7-3 verloren, maar dat was toen oprecht de leukste wedstrijd van het toernooi. De scheidsrechter? werd gejonast, tijdens de rust hielden we een sit-down op de muziek, bij elk doelpunt van ons juichten de Fransen en ga zo maar door. Dat het dit jaar weer een leuke wedstrijd zou worden bleek wel uit dat 5 minuten voor de wedstrijd, nadat iedereen al uitgebreid de warming-up had gedaan, een Franse speler het veld opkwam. Hij had een korte broek met daarboven een overhemd en colbertje, zn moccassins quasi-nonchalant in de ene hand, een trolley in de andere hand. De veel te grote zonnebril en typische 1.50m en volle bos krullen maakten het af. De kegel was ruikbaar en de wallen van de beste man hingen op zijn knieeen. Hij kwam het veld op lopen en riep richting de scheidsrechter: "waitwait, I'm ready to play." De pseudo-Napoleon werd weer naast het veld getild en door zijn teamgenoten verteld dat het toch niet zo'n goed idee was dat hij zou spelen vandaag.

De wedstrijd was vrij eentonig en dat laat de uitslag ook wel zien: 5-1 winst voor ons. De wedstrijd kende wel veel hoogtepunten! Na 65 minder goede balcontacten, wist Sjors dan toch zijn eerste goal te maken. Joost van Lent als invaller betrad het veld met 2 halveliters in zijn kraag. Buiten het zicht van de trainer?, was hij tijdens zijn warming-up met de te laat gekomen Fransoos biertjes aan het drinken. Het heeft hem geen windeieren gelegd, want Joost wist in zijn invalbeurt wel direct twee keer te scoren. Scoren, iets waar het hem nogal aan ontbrak tot deze wedstrijd. In het vervolg laten we Joost dan ook eerst twee bier drinken, doelpunten gegarandeerd. En ook Daniel Da Cruz Van Waveren wist weer een keer te scoren, waardoor hij een eervolle vermelding in het lijstje topscoorders van het toernooi heeft gekregen.

Na de wedstrijd was de prijsuitreiking. Helaas niet door toernooidirecteur Vincent Pinatel (die moest bij de finale zijn, beetje flauw van hem), maar wel de beker voor de 7e plaats in ontvangst mogen nemen! De Italianen waar we in de kwartfinale van hadden verloren, hebben uiteindelijk het toernooi gewonnen (dan kunnen we nog zeggen dat we door de Europees Kampioen zijn uitgeschakeld, bij dez dus :)).

Bij het vorige EK zijn we 14e geworden, dit jaar 7e, bij het volgende EK worden we gewoon Europees Kampioen! Via deze weg willen we nog graag iedereen bedanken voor de steun en suppport: kantoorgenoten, vrienden en fa?milie. We willen ook onze kantoren wederom bedanken voor de kantoorbijdrage waardoor het mogelijk was om deel te nemen aan dit toernooi en deze fantastische ervaring mee te maken. En in het bijzonder willen we onze hoofdsponsor Niehoff, Werning & Kooij (www.nwk.nl) bedanken. Een trouwe supporter dat het Nederlands Advocaten Voetbalteam al jaren steunt! (Mitzy en Niels, dank voor de support)!

MATCHDAY - KWARTFINALE TEGEN ITALIË

Het is zaterdag 30 mei, de dag van de kwartfinale tegen Bari?. We spelen om 18u, dus we hebben nog de hele dag om ons voor te bereiden. We hebben al een aardig ritme te pakken. Opstaan: we worden iedere dag om dezelfde tijd van 8u wakker. Kwam het doordat iedereen zijn wekker steevast op dit tijdstip had gezet? Het had er denk ik meer mee te maken dat ze van het hotel het lumineuze idee hadden bedacht om werkzaamheden aan het hotel iedere dag om 8u in te luiden met borende werklui. Altijd fijn om uit je bed gedrilled te worden (er werd geschaft van 10u tot 16.30u, dus dat was volgens het hotelmanagement geen optie om dan te boren). Ontbijt: dat gebeurde of in het hotel, of als je echt veel tijd had bij een restaurantje om de hoek. Een gegarandeerde wachttijd van 1,5u per bestelling. En je wist dat er zeker 7 man bezig waren om je koffie te zetten. 's Middags werden de benen gestrekt bij het zwembad op het dakterras. Een paar durfden het aan om een duik te nemen in dit pseudo-ijsbad, maar verder was het heel rustig toewerken naar de wedstrijd.

Na deze voorbereiding maakten we ons op om naar de wedstrijd te gaan. Joost van Lent zocht nog eens de meest onlogische route die we konden rijden op en we waren klaar om te gaan. We speelden in het stadion dat nog is gebruikt voor de finale van het EK onder 17. Gelegen op een rots, keken we uit over het lager gelegen Malta, een mooi beeld en een mooi stadion om in te voetballen!

We beginnen de warming-up. Een pluspunt is dat Ali binnen een dag op miraculeuze wijze was hersteld van zijn afgescheurde ?hamstrings. Ali kon dus ook spelen en voor iemand met zijn kwaliteiten was dat een opsteker voor het team! En ondanks dat Hendrik het hier niet mee eens zal zijn, denken we dat het dakterras in de middag bij heeft gedragen aan dit snelle herstel.

?Over de tegenstander wisten we weinig, behalve dat de Italianen eerste waren geworden in hun poule met 2x winst en 1x gelijkspel. De wedstrijd begint en we liggen al direct onder druk. Aanvankelijk gaat de wedstrijd gelijk op maar de 1-0 tegen valt al snel. De verdediging wordt professioneel uit elkaar gespeeld en vanaf centraal op t middenveld komt er een Italiaan opgestoomd, gaat het penaltygebied in schiet de bal uiteindelijk in de korte hoek. 1-0 achter, wat een tegenslag! We weten dat je op het toernooi niet snel terugkomt van een achterstand, omdat de tegenstander bij een voorsprong vaak met 10 man voor de goal gaat hangen, maar niet deze tegenstander! In hetzelfde tempo zetten ze weer druk op ons. Niet heel lang na de 1-0 is er een ingooi aan de zijlijn, een Italiaanse spits wordt ingespeeld die de bal in een beweging over de inkomende verdediger heen wipt. Hij haalt vervolgens de achterlijn, legt 'm terug op een vrijstaande Italiaan die de bal via onderkant lat inschiet: 2-0 achter. We blijven goed voetballen op zoek naar de tegentreffer, maar we spelen tegen een heel goed team. Gelukkig zijn dit niet zulke miemelaars als de Italianen waar we eerder in het toernooi tegen speelden. De scheidsrechter laat ook veel toe, dus het wordt een open en leuke wedstrijd (ondanks de achterstand). Vanwege de 2-0 achterstand moeten we risico gaan nemen. Coach Zijad grijpt dan ook direct in en haalt een verdediger er af voor spits Van Lent die met zijn 2,20m voorin oorlog moet maken. Ook de lange Tom schuift door - achterin dus 1 op 1. Dit spel brengt wel risicos met zich mee en dat blijkt ook vlak voor rust wanneer zelfs de 3-0 valt. Balverlies op het middenveld, de buitenspel-val wordt opengegooid maar de grensrechter vlagt niet. Twee Italianen die alleen op de keeper afgaan en het ook afmaken.

Tijdens de rust wordt de tactiek nog eens goed besproken. We weten dat het een redelijk onmogelijke opdracht wordt om nog 3x te scoren, maar we spreken af dat we alles gaan geven, de Italianen het nog zo moeilijk mogelijk gaan maken en mochten we niet nog 3x scoren, in ieder geval met opgeheven hoofd van het veld kunnen lopen. De tweede helft begint en we maken de Italianen meteen duidelijk dat wij nog niet klaar zijn. In de eerste de beste aanval weet Boris meteen bijna te scoren. De Italianen zijn gewaarschuwd. Maar hoe meer de tijd verstrijkt, hoe lastiger de opdracht wordt om nog drie keer te scoren. Het wordt een nog lastiger verhaal want halverwege de tweede helft komen we met tien man te spelen nadat Max twee keer geel en rood krijgt. Uiteraard vanwege praten, hoe kan het ook anders met een stel advocaten. Maar ondanks de man minder, scoren we nog wel de 3-1! Even later krijgen we een vrije trap in het penaltygebied vanwege een terugspeelbal: en ook die gaat erin! Met nog 8 minuten te spelen is het 3-2! Zou het dan toch nog lukken? Het wonder van Malta? We blijven aanvallen, we zijn er een paar keer dicht bij, een paar balletjes die er net niet ingaan, nog 1 keer de bal naar voren dan maar, een schot op goal......en de bal die net over gaat. De scheidsrechter fluit af, het blijft 3-2. Bij het laatste fluitsignaal vallen her en der uitgeputte en teleurgestelde Nederlanders neer op het veld....weg kans om Europees Kampioen te worden....

Maar met tien man bij een 3-0 achterstand terugkomen ?tot 3-2 tegen dit team is wel iets om met opgeheven hoofd voor het veld te kunnen verlaten, zoals we ook tijdens de rust hadden afgesproken. Morgen spelen we voor plek 5 t/m 8 tegen een ander Roemeens team. De winnaar van twee jaar terug dat wij voor onze wedstrijd nog met penalties zagen verliezen van Malta. Helaas hebben we kans op de finale verloren vandaag. Dan maar op voor de hoogst mogelijke notering! We zijn nog nooit zover gekomen en zitten bij de beste 8 van Europa. Ook dat is een klein pilsie vanavond waard :)

IMG-20150529-WA033

IMG 20150529 195529

IT'S A QUESTION OF TIME

Voordat we de eerste wedstrijd zouden winnen, daar was iedereen wel van overtuigd. Het spel in de eerste helft tegen Roemenië was goed, de tweede helft moesten we maar snel vergeten. De tweede wedstrijd moesten we spelen tegen Palermo, de winnaar uit 2011 en halve finalist bij het vorige WK. Het zou geen makkelijke wedstrijd worden. En omdat zij de eerste wedstrijd hadden gewonnen, zou alleen een overwinning ons een hele goede uitgangspositie geven voor de laatste wedstrijd tegen Turkije.

We speelden weer op het terrein van de dag ervoor maar gelukkig niet in dezelfde windturbine als tegen Roemenië. Bij opkomst op het veld zagen we een team getunede Christiano Ronaldos. Het aantal diamanten oorbelletjes, gepompte torsos en getatoeëerde biceps was niet te tellen. De Italianen waren beduidend ietsjes langer bezig met het uiterlijk dan wij. Bovendien hadden ze naast de elf man op het veld, ook nog eens 10 reserves en 4 man begeleiding naast het veld. En dat hebben we geweten. Bij elke beslissing van de scheidsrechter (maar vooral ook wanneer de scheidsrechter geen beslissing nam) ontstak er een kakofonie aan geschreeuw en geklaag langs de lijn met een gemiddeld aantal decibel dat een beetje hardcore festival makkelijk overstijgt. Met name de vier bejaarde Italianen die mee waren als begeleiding spanden de kroon. Met veel verongelijkte armbewegingen, geschreeuw, gehuil en getier stonden ze zich druk te maken langs de lijn. Attaques werden gefaket of op de knieën, de armen gespreid en 'mama mia' roepend werd er naar boven gekeken, wachtend op een heilige interventie van god. En op het veld was het niet veel beter. Bij elk fluitsignaal dat niet in het voordeel van de Italianen was, vielen er standaard 7 Italianen flauw van emotie, of er werd minutenlang gediscussieerd, balletjes werden nog even weggetikt of had iedereen opeens last van kramp. En bij een zogenaamde overtreding werd door deze prima donas al tijdens het vallen om een kaart gevraagd. Kortom: een super leuke wedstrijd waarbij het publiek de grote winnaar was!

Tot overmaat van ramp kwamen de Italianen ook nog eens snel op voorsprong. It was a Sundaysshot. En daarna hadden de Italianen al helemaal geen zin meer om te voetballen. Het beeld was de hele wedstrijd hetzelfde: wij in de aanval en de Italianen die de wedstrijd vakkundig om zeep aan het helpen waren. Zelfs de scheidsrechter hadden we mee getuige de vele verontschuldigingen tijdens de wedstrijd 'captain, my apologies for this team'. De bal wilde er voor ons niet in, zelfs kansen voor open goal werden op z'n Wim Kiefts' over de goal gelepeld. Een bekende voetbalwet is dat als de bal er aan de ene kant niet ingaat, gaat ie er aan de andere kant in. En dat gebeurde ook een paar keer bijna. De Italianen waren er met een bal op de lat nog heel dichtbij. We hielden er op een gegeven moment ook rekening mee dat we hier niet meer zouden winnen. Totdat we in de allerlaatste minuut de bal nog eens de 16 injagen, Joost neemt de bal met zijn hak/hand mee en deze komt voor de voeten van Tom die rustig blijft en de bal bekwaam binnen schuift: 1-1! Zo terecht en lekker! Iedereen met een Italiaans shirt stort zich op de scheidsrechter omdat er door Joost hands zou zijn gemaakt. De meningen blijven verdeeld over deze Hand van God, het maakte niet uit, het doelpunt telde! En het mooie was dat langs de lijn de volledige entourage van de Italianen klaar stond om juichend het veld in te rennen, maar nu huilend over de grond rolden. We liepen naar de middenlijn en vlak voor de aftrap fluisterde de scheidsrechter ons nog 'bravo' toe. Meteen na de aftrap floot hij af. Het gelijke spel werd gevierd alsof we een overwinning hadden behaald.

IMG-20150528-WA002 

THE THREE POINTS ARE INSIDE

's Avonds 18u speelden we de laatste poulewedstrijd tegen Turkije. Omdat zij met 2-1 hadden gewonnen van Roemenië, moesten wij wel winnen om nog kans te maken op de volgende ronde en het liefst met veel doelpunten. Italië stond 1e met 4 punten, de Turken 2e met 3 punten en wij 3e met 2 punten. We speelden op een fantastische accomodatie: een stadion midden in een woonwijk met een kunstgrasveld dat er schitterend bij lag. Alle omstandigheden om een mooie wedstrijd te spelen. De Italianen gaven ons na de wedstrijd te kennen dat zij de Turken veel vonden klagen. Als zelfs de Italianen dat vinden, konden we ons voorbereiden op het ergste. De scheidsrechter verzamelde ons bij de spelerstunnel, de noppen werden gecontroleerd en in rij kwamen we het veld op. Omdat we moesten winnen zetten we direct druk. Al snel kregen we een veldoverwicht. Een paar kansen werden gemist, maar het duurde niet snel voordat het doelpunt viel. Een schot van Tim wed in eerste instantie nog geblokt, maar in de rebound kon Boris makkelijk binnen tikken: 1-0. Nu moesten we rustig blijven en uitbouwen. We gingen met deze stand ook de rust in.

Tweede helft zetten de Turken meer druk, ook zij moesten winnen. Gelukkig hebben wij Hendrik van Waveren. Onze eigen Daniel Da Cruz Carvalho schoot snel de 2-0 en 3-0 binnen. Dit kon niet meer mis gaan! De Turken scoorden nog wel één keer, maar direct daarna schoot Joost van Lent de 4-1 binnen. Er werden nog enkele grote kansen op de 5-1 gemist, maar dat maakte niet uit, de winst was binnen!

Vervolgens was het wachten op de uitslag van Palermo tegen Roemenië. Of we zouden eerste worden in de poule, of hopen dat we bij de 3 beste nummers twee zouden eindigen. Even later kwam het bericht binnen: Italië gelijk gespeeld! En vanwege een beter doelsaldo zijn we eerste geworden in de poule!! Een prestatie die al lang niet meer is gehaald in de geschiedenis van het EK (misschien zelfs wel nog nooit). We zitten bij de beste acht van Europa! Wat een mooie prestatie! Vriendinnen en familie werden huilend gebeld. Er werd door enkele collega's van mij direct een bijdrage in de (nu nog) Extran pot (wordt vanzelf een keer de bierpot) gedaan (waarvoor dank!).

Morgen spelen we in de kwartfinale tegen Bari, de nummer 1 van Poule E. Bij het vorige WK nog vijfde geworden. It's again the same song, maar we zullen weer aan de bak moeten. Nog drie finales te spelen en dan hopelijk WORDEN WE WERELDKAMPIOEN (maar dan van Europa).

IMG 20150528 165439

IMG-20150528-WA011

WIR FAHREN AB

Het is 02u dinsdagnacht als de wekker gaat. Nog drie uur voordat het vliegtuig vertrekt naar Malta. De nacht was kort, zeg maar één uur slaap - so much voor uitgerust het veld opstappen. De loting had de avond ervoor al plaatsgevonden en we wisten daarom dat we ingedeeld waren in Poule B, samen met ASDAP Palermo uit Italië (de nr. 8 van vorige editie en de winnaar van 2011), Kocaeli uit Turkije (de nr. 10 van de vorige editie) en A.S.A. Bucaresti, het team dat de vorige keer met een ander Roemeens team samen nog eerste was geworden. Op het oog een pittige poule dus!

Om 3u wordt er verzameld op het Leidseplein. Het is een vreemde gewaarwording, een stel slaperige advocaten tussen groepjes dronken, luidruchtige studenten en toeristen, zwalkend over straat en omringd door een penetrante lucht van opgedroogd bier en sigaretten. Het geeft de burger inspiratie. En het geeft mogelijkheden om nog even een lekker ontbijtje te scoren, want waar de meesten thuis al een bammetje pindakaas hadden klaargemaakt, kwam nieuwkomer Joost van Lent met een pizza shoarma aanzetten. Dit jaar zijn maar liefst 10 verschillende advocatenkantoren vertegenwoordigd in het team, zowel van binnen als buiten Amsterdam. We hadden ook nog iemand van Van Doorne gevraagd mee te doen, maar die was natuurlijk te druk met werken om mee te doen. Mogen we dat zeggon? Ja, dat mogen we zeggon!

Dat niet veel mensen ervoor kiezen om 5u 's nachts op een woensdag naar Malta te vliegen, blijkt wel uit het feit dat het vliegtuig nagenoeg leeg was. Het team zag dit dus ook als een uitnodiging om direct een rijtje van drie stoelen te claimen. Maar nog voordat iedereen zich goed en wel had genesteld in een comfortabele driezits, klonk er al via de omroep "Willen de jongens van het voetbalteam weer gewoon op hun eigen plaats gaan zitten? Wisselen van plek kan pas na de start, dit is wettelijk voorgeschreven". Nog voordat het "wettelijk voorgeschreven" had geklonken, waren er al zeven pleidooien gevoerd en 12 verweerschriften ingediend. We mochten blijven zitten.

De reis verliep soepel. Nadat ook Joost van Lent met zijn 2meter12 en 100+ kg uit zijn comfortabele Transavia stoeltjes was gesneden, konden we verder. Voordat we het vliegveld van Malta uit waren, hadden we echter al het eerste incident te pakken. Een medewerker van de organisatie vroeg "Do you need a coach?", waarop Zijad in blinde woede ontstak en riep "What do you mean 'do you need a coach?'. I am the coach!!" We kregen Zijad gelukkig snel uitgelegd dat de beste man niet vroeg of we een coach voor het team nodig hadden, maar of we een bus naar het centrum wilden hebben. Vervolgens was het een wedstrijdje 'wie mag er in de huurauto's rijden'. Tom had beloofd dat we in drie cabriotjes zouden rondrijden. Vervolgens bleken we drie Fiat Doblos te hebben en bleek ook nog eens dat ze in Malta links rijden. Opeens wilde niemand meer rijden....

IMG-20150527-WA009

MATCH TIME

Om half 5 stond de eerste wedstrijd op het programma en zoals gezegd tegen een team dat twee jaar geleden nog de titel had gewonnen. We speelden in het nationaal stadion van Malta, tenminste, dat dachten we. Vol bravoure liepen we in eerste instantie het stadion al in met de gedachte 'dit hebben ze prima voor ons geregeld'. We zochten de grootste kleedkamer uit en begaven ons richting veld. Een oude terreinknecht die waarschijnlijk de bouw van het stadion in 1927 nog had meegemaakt, dirigeerde ons naar t hoofdveld, wederom, dat dachten we. We werden keurig om het hoofdveld heen gestuurd, het stadion uit en naar het ministadion begeleidt dat er naast lag. Nou vooruit, één tribune in plaats van vier, een complete ring skyboxen en een set gigantische lichtmasten, ook prima.

De wedstrijd begon vriendelijk: de scheidsrechter wilde op de foto met de teams en er werden wat grapjes gemaakt. Nadat het fluitsignaal had geklonken, werd dit al snel anders. Toen de spits van de Roemenen de bal aangespeeld kreeg en voelde dat er iemand uit ons team in zijn rug zat, liet hij zich meteen vallen met een kreet die ze waarschijnlijk in Boekarest hoorden. Zucht...wordt dit zo'n wedstrijd? Ja, dit wordt zo'n wedstrijd. We moesten er dus rekening mee houden dat bij het geringste contact, de Roemen zich als volleerd dominostenen lieten vallen. Ze dan maar niet aan de bal laten komen was het devies. En dat lukte aardig, sterker nog, de Roemenen werden compleet weggespeeld. Kans na kans volgde. Op de tribune werd nog geroepen dat men hier de toekomstig kampioen aan het werk zag. Weliswaar in het Maltees, maar ik weet zeker dat dat werd gezegd. Een doelpunt kon dan ook niet uitblijven. Na een schitterende actie waarbij Zijad de bal van rechts naar links voorgaf, ronde Tim prachtig af door de bal in een keer op de pantoffel in de hoek te schieten. Op z'n Van Bastens...bijna dan. Keeper kansloos en wij op 1-0. We gingen de rust in met 2-0 nadat Boris nog een afgeketst schot van Barry in de draai in de hoek had geschoten.

Na de rust werd duidelijk waarom de Roemenen er niet meer uitkwamen. We speelden op hooggelegen gebied waar het heel hard waaide. Eerste helft hadden we die mee, nu vol tegen. Tel daar een alles-of-niets spelend Roemeens team bij op en het moge duidelijk zijn dat de rollen waren omgedraaid: we kwamen er niet meer uit en lagen continu onder druk. De eerste tegengoal viel ook vrij snel in de tweede helft. Een lange bal die over de verdediging valt en de Roemeense spits die alleen op de goal afgaat. In eerste instantie weet Floris nog knap redding te brengen, maar via de kluts gaat ie er tergend langzaam in. Veel tijd om te herstellen hebben we niet want al snel valt de 2-2. En waar we eerst dachten dat we de drie punten in de pocket hadden, moesten we nu alle zeilen bijzetten om dat ene punt te verdedigen. Dat lukte maar ternauwernood. En nadat Tom de Roemeense spits in onvervalst Limburgs te kennen gaf dat hij niet gediend was van diens natrappen "Hé pasterop hè jong", floot de scheidsrechter voor einde wedstrijd. Van een comfortabele 2-0 voorsprong, naar een zwaarbevochten gelijkspel. In de voetballerij kan het gek lopen, is een veelgebruikt cliché. Nog een domper is het uitvallen van sterspeler Ali Rassa met een hamstringblessure. Het ziet er niet goed uit, maar hopelijk is het niet einde toernooi voor hem.

Vandaag wacht de dubbele ontmoeting tegen Turkije en Italië! We zullen moeten winnen; op naar de finaleronde!

IMG-20150527-WA004

IT'S AGAIN THE SAME SONG

Zoals alleen Louis van Gaal dat zou kunnen zeggen. Het is inderdaad weer het bekende liedje: nog enkele uren en dan start in Malta het Europees Kampioenschap Voetbal voor Advocaten - Eurolawyers 2015 - waar ook dit jaar het Nederlands Advocaten Voetbalteam aan deel zal nemen. Een tot op het bot gemotiveerd, 17-koppig gezelschap zal vannacht 05u vanaf luchthaven Schiphol afreizen naar Malta, alwaar het jaarlijks terugkerend avontuur om Europees dan wel Wereldkampioen te worden weer gaat beginnen.

Coach Jusic heeft in de afgelopen oefenwedstrijden nog verder kunnen sleutelen aan zijn team. Voor zover dat ging, want het aantal afmeldingen vanwege pijntjes en kwaaltjes was dit jaar ongekend hoog (wellicht heeft het met de leeftijd te maken, we worden natuurlijk ook een jaartje ouder). Laten we hopen dat de fysiotherapie, warme baden en accupunctuur de afgelopen dagen hebben geholpen en we met een nagenoeg fitte selectie kunnen afreizen naar Malta. Ten opzichte van de al geselecteerde spelers, is daar nog Joost van Lent bijgekomen. Na een zware blessure van Jeroen Haarsma, is Van Lent 5 voor 12 nog opgeroepen. Nadat hij eerder dit jaar kampioen is geworden met zijn eigen team Union uit Nijmegen, hoopt Van Lent de dubbel te pakken door ook Europees Kampioen te worden. Daarnaast hebben we vanwege een andere zware blessure ook afscheid moeten nemen van Zabih Etemadi. Wij wensen Jeroen en Zabih via deze weg nog veel sterkte met het herstel!

Vanavond zal onder toeziend oog van toernooidirecteur Vincent Pinatel de loting plaatsvinden. Helaas en tot grote ontsteltenis van de organiserende commissie, zullen we daar niet bij aanwezig zijn. Vanwege beperkte keuze in vluchten zullen wij zoals gezegd pas vannacht om 05u kunnen afreizen naar Malta. De verwachting is wel dat een welkomstcomité van pakweg 300 trouwe supporters, een fanfare en vuurwerk ons zullen opwachten. Dat verwachten we tenminste, maar het zou ook zomaar dat we worden opgewacht door een hooguit drietal zwaar besnorde douanebeambten, een dame op leeftijd die de enige kiosk op het vliegveld bemand en wellicht nog door een verdwaalde taxichauffeur. Het zal ons niet deren, we zijn er klaar voor! Bij aankomst kunnen we direct door naar het hotel en 's middags wacht ons de eerste wedstrijd al. So much voor een uitgeslapen voorbereiding dus. Dat betekent vanavond dus niet een uizwaaitournee langs bevriende kwaliteitskroegen van het eerste uur als een Bastille, Bubbels of Chupitos. Coach Jusic heeft zich voorgenomen om vanavond een rondje controle te doen.

teamfoto-eurolawyers-2015

Via dit medium willen wij nog graag onze sponsors bedanken dankzij wiens bijdrage het Nederlands Advocaten Voetbalteam deel kan nemen aan Eurolawyers 2015. Onze dank gaat uit naar de hoofdsponsor die ons al jaren steunt: Niehoff Werning & Kooij (www.nwk.nl), en de subsponsors: Allen & Overy, Bierens Incasso advocaten, BWK, Clifford Chance, De Roos advocatuur, S&S Apeldoorn, Linssen CS advocaten, Loyens & Loeff, Nauta Dutilh, Rijppaert & Peeters en Smit & De Hart advocaten. Tenslotte willen wij graag nog Textieldrukkerij Amsterdam bedanken voor de ontzettend goede service bij de bedrukking van de tenues. Tenslotte kan ik nog melden dat wij ons net als in voorgaande jaren gaan inzetten voor de stichting Advocaten voor Advocaten (L4L). Deze non-profit organisatie zet zich er al bijna 30 jaar voor in dat advocaten hun beroep onafhankelijk en in vrijheid kunnen uitoefenen. Helaas staat ons beroep in veel landen nog onder druk. L4L ondersteunt de advocaten in deze landen financieel, juridisch en moreel. Wij hopen daar een steentje aan bij te kunnen dragen door op de eerste plaats via het voetbal publiciteit te genereren voor de doelstellingen van L4L.

HET EK VOETBAL VOOR ADVOCATEN GAAT BIJNA BEGINNEN!

Nog 1,5 week en dan vertrekt het Nederlands Advocaten Voetbalteam, bestaande uit advocaten, juristen en fiscalisten, naar Malta om deel te nemen aan de 6e editie van het Europees Kampioenschap Voetbal voor Advocaten, Eurolawyers 2015. Na een goede prestatie op het vorige WK, waar niet alleen de groepsfase werd overleefd, maar ook uiteindelijk de 15e plek werd bemachtigd, is de doelstelling dit jaar niet mis: "Wij worden gewoon Europees Kampioen!" Speler-coach Zijad Jusic heeft nog enkele dagen om aan het team teSpeler-coach Zijad Jusic heeft nog enkele dagen om aan het team te werken. Zoals gezegd nog 1,5 week voordat we vertrekken naar Malta om Europees Kampioen te worden!

EEN GOEDE OEFENING

Op 6 mei jl. speelden we een oefenwedstrijd tegen het Nederlands militair voetbal team. Na enige discussie over de vraag hoe een dergelijke wedstrijd nu genoemd moet worden (een 'interland' is het niet, want niet internationaal, maar een 'land' klinkt ook zo raar), konden we de (kunst)grasmat bij Zwart-Wit in Harderwijk betreden voor de warming-up. Aldaar bleek dat het militair elftal e.e.a. ietwat professioneler aanpakt dan wij. Ze hadden namelijk 3 trainers, 8 wissels en 25 ballen méér dan wij, en gingen bovendie